Lezers over het nut van Kinderpostzegels, hersenveranderingen in combinatie met topfuncties, een eerlijke zorgpremie, een kortere WW-uitkering en puur racisme in het asieldebat.
Woensdag is het 100-jarig bestaan van de Kinderpostzegels gevierd. Misschien was dat een mooi moment geweest deze actie te beëindigen: ik zie er niet veel toekomst in. Er zijn steeds minder mensen die nog via de post brieven versturen. PostNL heeft de grootste moeite op de been te blijven, wat goed te merken is. Vroeger was de post er de volgende dag, tegenwoordig net zo goed de volgende week. Financieel gezien zou PostNL de noodlijdende brievenpost kunnen ondersteunen met de winst die in de pakketpost wordt geboekt, maar dat gaat ten koste van dividend aan de aandeelhouders en die zijn heiliger dan zijn klandizie. Dus richt PostNL de pijlen op het kabinet en wenst overheidssteun om de brievenpostnood te lenigen: de belastingbetaler mag er weer voor opdraaien in plaats van de aandeelhouder.
Maaike van Gilst, Dieren
Tom Schulpen stelt dat het glazen plafond voor vrouwen zowel een biologische als sociaal-culturele oorzaak heeft. Hij baseert de biologische factor op recent hersenonderzoek dat aantoont dat hersenstructuren tijdens de zwangerschap aanzienlijk veranderen. Dat het combineren van een topfunctie met een gezin voor veel vrouwen uitdagend is klopt.
Maar de conclusie dat deze uitdaging deels voortkomt uit hersenveranderingen tijdens de zwangerschap, wordt niet door het aangehaalde hersenonderzoek onderschreven. Hoewel deze hersenveranderingen mogelijk leiden tot meer empathie en beter inlevingsvermogen – kwaliteiten die juist van pas komen in leiderschapsposities – lijkt het me sterk dat dit vrouwen tegenhoudt. Het echte obstakel blijft het hardnekkige patroon van sociaal-culturele normen dat talent eerder belemmert dan bevordert. Pas als we dat doorbreken, zal het glazen plafond sneuvelen.
Hanna ten Brink, Wageningen
In het lezenswaardige artikel van Michiel van der Geest over de zorgpremie wordt gepleit voor inkomensafhankelijkheid daarvan. Een flink deel is natuurlijk al inkomensafhankelijk, dit kan oplopen tot zo’n 4.000 euro. Gesteld wordt dat dit op het loon wordt ingehouden door de werkgever. Vergeten wordt dat 20 procent van onze bevolking gepensioneerd is.
Deze mensen betalen deze inkomensafhankelijke bijdrage zorgverzekering dus zelf, van hun AOW en/of als ze geluk hebben van hun aanvullende pensioen.
Onder hen zit ook het grootste deel van de mensen die last hebben van het eigen risico en andere eigen bijdragen in de zorg. Kortom, die zijn dan dus extra de klos. Als je het eerlijk wil doen, betaal de zorgkosten dan uit de algemene middelen en een lagere nominale premie, zodat we al een van die vermaledijde toeslagen kunnen afschaffen.
Doe dan ook gelijk iets aan de oneerlijke vermogensverdeling, door ook daar een belasting op te heffen die even hoog wordt als die op arbeid. Dan komt er ook genoeg geld binnen om de zorg voor ons oudjes overeind te houden. We willen allemaal graag gezond oud worden tenslotte, ook zij die nu nog werken of van hun vermogen leven.
Jaap Schipper, lid ledenparlement FNV, Utrecht
In het politieke debat rond nood- of spoedwetgeving voor de asielinstroom krijgen andere, belangrijke kabinetsvoornemens minder aandacht die de ‘hardwerkende Nederlander’ direct raken in de portemonnee. Zo is het kabinet voornemens de uitkeringsduur van een WW-uitkering mogelijk te verkorten naar 18 maanden maximaal. Onder het mom van een stelselhervorming.
Dat is een onacceptabele invulling van de begrippen bestaanszekerheid en betrouwbare overheid. Zo’n bezuiniging raakt mensen die werkloos worden rechtstreeks en ook de oudere werkloze, terwijl we er nog steeds niet in slagen deze groep voldoende aan het werk te helpen. Ook werkt het door in het totale socialezekerheidsstelsel: met meer beroep op de bijstandsregelingen bij de gemeenten.
Het zijn de werknemers die het gelag betalen, de werkgevers worden bediend met straks lagere WW-premies. De rol van de wetgever is dubieus en dubbel, want is ook werkgever die op het eigen personeel 20 procent wil bezuinigen. Lekker, als je eerst hun recht op WW-uitkering hebt verkort. Acties hiertegen moeten snel van start gaan.
Gijs Rijsdijk, Woerden
Kunnen we even terug naar de basis? Of het nu als nood of crisis wordt geframed: wat omtrent asiel gebeurt, is keihard racisme. Door het gesteggel over woorden en de discussie over wat nog nét democratisch is, dringen Faber en co bewust het belangrijkste naar de achtergrond: de echte nood/crisis zit niet hier, maar in de landen waar mensen in levensgevaar zijn. Dat zij veiligheid zoeken is een mensenrecht. Mensen hun rechten ontnemen, is een misdaad.
Arthur Wagenaar, Culemborg
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant