In de sportschool staan allerlei apparaten waarop je kunt rennen/roeien/fietsen, waar je aan kunt hangen of waarin je dingen moet optillen. Dat voelt allemaal zinloos, maar deel van de sportschooluitdaging is: je hoofd zover krijgen dat het accepteert wat je lichaam doet.
Soms zie je in de sportschool ineens iemand fanatiek de trap op- en aflopen, bij wijze van oefening. Ik krijg dan last van acute calvinistische gevoelens. Ik wil tegen zo iemand zeggen: je betaalt voor de apparaten! Waarom zou je hier de trap op en af gaan rennen, terwijl je dat ook thuis zou kunnen doen, of op het station, of eigenlijk overal?
Ik neem aan dat ik het te beperkt zie. Misschien is de sportschool meer bedoeld om jezelf aan te leren om de hele wereld als een sportschool te zien. Beginnen bij de apparaten, dan traprennen, en uiteindelijk op weg naar huis even in een boom klimmen met twee pakken melk onder je arm.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns