In de diepte van de Stille Oceaan vonden wetenschappers een nieuwe spookhaaiensoort. De ontdekker heeft het dier naar haar oma vernoemd.
Een opvallend puntige neus, grote ogen, een slanke romp en lange, brede borstvinnen. Nieuw-Zeelandse onderzoekers ontdekten tot hun verrassing een nieuwe zogeheten ‘spookhaai’ in de Stille Oceaan.
In eerste instantie dacht het onderzoeksteam dat het diepzeedier tot een bekende soort van de spookhaaien – ook wel chimera’s genoemd – behoorde. Maar vanwege zijn afwijkende uiterlijk besloten ze de haai verder te onderzoeken. Toen bleek dat het chocoladekleurige dier ook genetisch verschilt van andere spookhaaien en dus tot een nieuwe soort behoort.
Een bijzondere ontdekking volgens haaienexpert Guido Leurs, verbonden aan Wageningen University & Research. ‘Dit is pas de 53ste spookhaaiensoort die we vinden.’ Ter vergelijking: van verwante haaien en roggen zijn honderden soorten bekend.
De wetenschappers, van het Nieuw-Zeelandse National Institute for Water and Atmospherics (NIWA), vonden de nieuwe spookhaai in de Chatham Rise. Dit is een onderwaterplateau, 750 km ten oosten van de Nieuw-Zeelandse kust.
Omdat spookhaaien tot wel 2.600 meter diep leven, is het lastig om de dieren te vinden. Leurs: ‘Je hebt speciale apparatuur nodig om daar te komen.’ Veel spookhaaien zijn dan ook per toeval ontdekt als bijvangst bij het vissen, legt Leurs uit. Iets dat voor de nieuwe spookhaaisoort ook geldt.
De chimera’s delen een gezamenlijke voorouder met de haaien en roggen en behoren alle drie tot de kraakbeenvissen. De spookhaaien zijn de oudste in deze groep, wat volgens Leurs de reden is dat ze zo verschillen van de andere twee. ‘Spookhaaien hebben maar één kieuwopening, waar haaien en roggen er vijf tot zeven hebben. Ook hebben ze een gladde huid, waar die van de haai ruw is.’
Door naar het gebit van chimera’s te kijken, die uit platen bestaat in plaats van tanden, is vastgesteld wat de dieren eten. Het dieet bestaat voornamelijk uit garnalen, krabben en andere weekdieren. Deze prooien leven op de zeebodem, wat verklaart waarom spookhaaien zo diep in de zee voorkomen.
Als we het bijzondere dier willen behouden, is het belangrijk dat wetenschappers er meer over leren, aldus Leurs. ‘Pas als we weten waar hij precies leeft en wat zijn rol is in het ecosysteem, kunnen we hem beschermen.’
Tot nu toe is de soort alleen nog gevonden in de Stille Oceaan tussen Nieuw-Zeeland en Australië. Maar Leurs verwacht dat deze spookhaai ook op andere plekken rondzwemt.
Volgens de Wageningse haaienexpert leven er genoeg andere dieren in de diepzee die wij nog niet kennen. Grote kans dat daar zomaar meer spookhaaisoorten tussen zitten.
De ontdekker van de nieuwe soort, Brit Finucci, doopte de spookhaai tot Harriotta avia. Een verwijzing naar haar oma. ‘Avia’ betekent namelijk grootmoeder in het Latijn. Finucci vindt de naam toepasselijk: spookhaaien zijn de ‘opa’s en oma’s van vissen’.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant