De wereld staat op een keerpunt, zei de Amerikaanse president Joe Biden in zijn laatste toespraak voor de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. De problemen van de wereld zijn groot, maar door internationale samenwerking kunnen ze worden opgelost.
‘De keuzes die we nu maken, kunnen onze toekomst voor decennia bepalen’, aldus Biden. Zijn toespraak was rijk aan optimistische retoriek, maar arm aan concrete oplossingen voor de brandhaarden van deze wereld: Libanon, Gaza, Oekraïne, Soedan.
Juist internationale organisaties als de Verenigde Naties zijn belangrijk voor het beheersen van conflicten en mondiale problemen als klimaat, armoede of de regulering van AI. De internationale gemeenschap mag niet toegeven aan agressie, cynisme en het verlangen zich van de wereld af te keren.
Over de auteur
Peter Giesen is buitenlandredacteur van de Volkskrant en schrijft over de Europese Unie en internationale samenwerking.
‘Veel mensen kijken in wanhoop naar de huidige wereld, maar ik niet’, zei Biden. Hij memoreerde hoe hij in 1972 tot senator werd gekozen, op 29-jarige leeftijd. Ook toen stond de wereld er slecht voor. Het was midden in de Koude Oorlog, de Verenigde Staten voerden een uitzichtloze oorlog in Vietnam. ‘Ook toen waren de mensen verdeeld en boos’, aldus Biden.
‘Maar de oorlog in Vietnam werd beëindigd, de nucleaire bedreiging werd verkleind door wapenbeheersing en uiteindelijk maakten we ook een einde aan de Koude Oorlog. Het kan beter worden.’
Biden putte moed uit zulke historische parallellen. Zijn opbeurende woorden konden echter niet verhullen dat de VS en hun bondgenoten het afgelopen jaar weinig vooruitgang hebben geboekt bij het beëindigen of beheersen van actuele conflicten. Met Qatar en Egypte spanden de VS zich in voor een staakt-het-vuren in Gaza, zonder resultaat. Biden herhaalden nog eens dat het ‘nu tijd is om de deal te sluiten’.
Volgens critici staan de VS zelf de-escalatie in de weg door hun onvoorwaardelijke steun aan Israël. Biden ging niet op die kritiek in, behalve door nog eens te zeggen dat Israël het recht heeft zich te verdedigen na de terreuraanval van Hamas op 7 oktober. Biden bleef hameren op het belang van diplomatie, om verdere escalatie in Libanon te voorkomen en om uiteindelijk een tweestatenoplossing voor Israël en de Palestijnen tot stand te brengen.
Biden hamerde op het belang van steun aan Oekraïne, maar zweeg over een manier om een einde aan de oorlog te maken. Deze week zal hij met de Oekraïense president Zelensky spreken over diens ‘overwinningsplan’. Ook zal hij met Groot-Brittannië en Frankrijk praten over toestemming aan Oekraïne om westerse langeafstandswapens diep op Russisch grondgebied af te vuren. Biden heeft zich hier altijd tegen verzet, uit angst voor escalatie met Rusland.
Over Iran zei Biden weinig, behalve dat het land geen kernwapen mag krijgen. Hij zweeg over de levering van Iraanse raketten aan Oekraïne. Reagerend op de speech van Biden zei de Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken Caspar Veldkamp dat de Europese Unie moet praten over nieuwe sancties tegen Iran als de levering van raketten aan Rusland wordt aangetoond.
Biden verdedigde zijn staat van dienst. Hij maakte een einde aan de oorlog in Afghanistan. Hij sloot nieuwe allianties, zoals de Quad met India, Australië en Japan. Hij schoot Oekraïne te hulp, waar hij het ook bij protesteren had kunnen laten. Hij investeerde recordbedragen in klimaat en schone energie. Toch besloot hij zich niet herkiesbaar te stellen voor een tweede termijn. ‘President zijn was de eer van mijn leven. Ik houd van deze baan, maar ik houd nog meer van mijn land. Sommige dingen zijn belangrijker dan aan de macht blijven’, aldus Biden.
Hij sloot af met een peptalk: ‘Elke tijd heeft zijn uitdagingen. Samen zijn we sterker dan we denken. Ik citeer Nelson Mandela: het lijkt altijd onmogelijk, totdat het gedaan wordt.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant