Israël staat op de rand van een grootschalige confrontatie met Hezbollah. De dreigende escalatie wordt in Israël gelaten ondergaan, ziet correspondent Rob Vreeken, die de afgelopen weken in Israël was.
Dag Rob, je bent precies een maand in Israël geweest. Maandag is Israël een groot offensief begonnen tegen Hezbollah in Libanon. Is een volwaardige oorlog tussen Israël en Hezbollah nog te voorkomen?
‘In elk geval is de situatie ingrijpend veranderd ten opzichte van een paar dagen geleden. Toen leek alles maar door te gaan: de oorlog in de Gazastrook, de toenemende buitenlandse kritiek op Israël, premier Netanyahu die geen krimp gaf en in Noord-Israël de beperkte beschietingen over en weer met Hezbollah.
‘Maar de laatste week is er in het noorden ontzettend veel gebeurd. Eerst waren er de exploderende piepers en portofoons, maandag gevolgd door grootschalige Israëlische luchtaanvallen. Dat heeft het plaatje veranderd. Niemand weet nu wat er gaat gebeuren, hoe Hezbollah zal reageren. De regionale oorlog waar iedereen al die tijd bang voor is geweest, is dichterbij dan ooit. Maar hij is nog niet uitgebroken.’
Over de auteur
Daan de Vries is nieuwsverslaggever van de Volkskrant.
In een speech riep de Israëlische premier Netanyahu zijn burgers op tot eenheid. Wat betekent de confrontatie met Hezbollah voor zijn positie?
‘De politieke weerstand lijkt geen enkele vat te hebben op Netanyahu. Na bijna een jaar oorlog zit zijn regering er nog, heeft hij zijn meerderheid in het parlement en blijft Netanyahu volstrekt overtuigd van zijn gelijk.
‘Nog altijd zijn er elke zaterdag demonstraties , waarbij soms wel honderdduizend mensen de straat opgaan om de vrijlating van de Israëlische gijzelaars in de Gazastrook te eisen. Maar verder merk je op straat niets van politieke onrust. De protesten lopen eigenlijk nooit uit de hand, er is geen sprake van volkswoede die de straten overneemt. Ook de dreiging van een oorlog met Hezbollah leidt in Israël niet direct tot paniek.
‘Er is een zekere routine in de protesten geslopen: mensen gaan elke week naar de demonstraties, met dezelfde borden en dezelfde sprekers. Het helpt allemaal niets, Netanyahu kan zijn schouders ophalen en doorgaan.’
Betekent dat dat elke hoop op een staakt-het-vuren en een akkoord over de vrijlating van de gijzelaars voorlopig vervlogen is?
‘Tot een week geleden stond Netanyahu onder grote druk om tot een staakt-het-vuren te komen. Toen het Israëlische leger begin deze maand de lichamen van zes vermoorde gijzelaars aantrof in de Gazastrook, leidde dat tot enorme demonstraties.
‘Kort daarna ondernam Israël zijn actie in Libanon met de ontploffende piepers en portofoons. Dat heeft het hele onderhandelingsproces in gevaar gebracht. Critici van de regering zien het als een poging van Netanyahu om de oorlog langer voort te kunnen zetten, waardoor hij aan de macht kan blijven.’
Ondertussen neemt de internationale kritiek op Israël toe. Verandert dat iets aan het beleid van de Israëlische regering?
‘Israël zegt zich er niets van aan te trekken, maar de internationale druk kan wel degelijk iets uitmaken. Ik ben deze maand ook op de door Israël bezette Westelijke Jordaanoever geweest. De Israëlische annexatie van dat gebied is al sinds de jaren zeventig sluipenderwijs gaande, maar dat proces is nu in een stroomversnelling geraakt.
‘Deze zomer oordeelde het Internationaal Gerechtshof dat de Israëlische bezetting van de Palestijnse gebieden illegaal is. Het Hof oordeelde dat Israël die gebieden ‘zo spoedig mogelijk’ zou moeten verlaten. Veel landen hebben dat standpunt nu overgenomen, een resolutie om de uitspraak van het Hof over te nemen haalde vorige week een ruime meerderheid in de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties.
‘Zelfs een land als het Verenigd Koninkrijk, dat zich weliswaar onthield van stemming, schreef in een toelichting dat het achter de uitspraak staat. Ook Nederland heeft niet tegen gestemd. Dat is een belangrijke wending in de internationale opinie.’
Geselecteerd door de redactie
Lees hier alle artikelen over dit thema
Source: Volkskrant