Formule 1-fans die de Grand Prix van Singapore bezoeken, kunnen voor een paar tientjes extra vanaf grote hoogte naar het circuit kijken. Op het circuit staat de Singapore Flyer, een van de grootste reuzeraden van de wereld. Een reportage.
Als je op televisie wel eens naar de Grand Prix van Singapore hebt gekeken, zul je het iconische reuzenrad ongetwijfeld herkennen. Het immense bouwwerk vormt het hart van het stratencircuit en staat vlak naast het pitgebouw.
Toen hij werd geopend in 2008 was de Singapore Flyer het hoogste reuzenrad van de wereld. Inmiddels is hij ingehaald door een 2 meter hoger reuzenrad in Las Vegas en een reuzenrad in Dubai dat nog eens 90 (!) meter hoger is. Maar toch. Wanneer je onder aan het reuzenrad even omhoog kijkt voel je je nietig.
Misschien dat het ook door de warmte en enorme luchtvochtigheid komt; het is moeilijk om met je nek achterover je evenwicht te bewaren. Het lijkt alsof het reuzenrad stilstaat, maar als je dichterbij komt zie je dat hij wel degelijk beweegt. In precies een half uur gaat het reuzenrad rond.
Een rondje in het reuzenrad kost 60 Singaporese dollar, omgerekend zo'n 40 euro. Om naar binnen te mogen moet je wel een kaartje voor de zogeheten general admission voor het circuit bij je hebben. Downtown Singapore is tijdens het Grand Prix-weekend opgedeeld in verschillende zones. Omdat de Formule 1-auto's letterlijk door de straten rijden, kan je als normale toerist in Singapore niet overal komen.
Als Formule 1-journalisten hebben wij geluk. Op vertoon van onze mediapas mogen we gratis de ingang van de Singapore Flyer door. Nadat we een roltrap omhoog hebben genomen, belanden we in een soort Efteling-attractie met robots en televisieschermen die de hele muur bedekken.
Hier maken we een tijdreis door de geschiedenis van Singapore. Aangekomen in het nu, is het tijd om in de gondel te stappen. Van buiten lijkt de cabine klein, van dichtbij is-ie groot en blijken er zo'n dertig mensen in te kunnen.
Omdat het reuzenrad continu blijft draaien, vergt het nog wat behendigheid om met een hupje naar binnen te springen. Gelukkig is er bijna overal in Singapore airconditioning, ook in de cabines van het reuzenrad.
Langzaam gaat de cabine omhoog. De timing is perfect: over vijf minuten gaat de tweede vrije training van start. Het is avond in Singapore en de ruim 1.600 schijnwerpers verlichten het circuit. De lichten zijn zo fel dat als je in de lampen kijkt, je na minder dan een seconde weer weg moet kijken om geen sterretjes te zien.
Als het licht op groen gaat, zien we meteen verschillende auto's naar buiten rijden. We zijn een meter of 80 hoog, maar het voelt veel hoger. Het geluid van auto's die over kerbstones rijden komt met vertraging en door de afstand veel zachter binnen dan normaal. Het uitzicht op de eerste sector en het pitgebouw is indrukwekkend.
Aangekomen op het hoogste punt voelt het alsof we neerkijken op een realistische Madurodam-wereld. In de verte zie je een rode gloed van vonken onder de felgekleurde auto's vandaan komen. De mensen op de tribunes zien eruit als stippen en op de snelweg over het circuit rijden speelgoedautootjes.
De setting in Singapore heeft normaal al iets futuristisch en dat komt nog beter binnen als je het circuit van grote hoogte bekijkt. Opeens horen we van wel heel dichtbij motorgeluiden. Het is de televisiehelikopter die op ooghoogte voorbij vliegt. Daarachter zien we de skyline met de wolkenkrabbers van Singapore, die veelal gekleurd zijn in een Formule 1-thema.
Als de daling wordt ingezet hangen we boven de ingang van de pits. Max Verstappen plakt er nog een rondje aan vast en lijkt zo hard te gaan dat hij de laatste bocht nooit kan halen. Het lukt hem toch, net als Fernando Alonso en Charles Leclerc die kort na Verstappen op dezelfde snelheid de laatste knik trotseren.
Pas als je er met je neus bovenop staat - of in dit geval hangt - zie je hoe absurd snel Formule 1-auto's daadwerkelijk zijn.
Source: Nu.nl algemeen