De rubriek Beeldvormers onderzoekt hoe een foto onze kijk op de werkelijkheid beïnvloedt. Deze week: de foto van het huis van Ryan Routh stimuleert de fantasie.
Marco Garcia heeft niet echt zijn best gedaan om iets fraais te maken van de foto’s die hij maandag voor persbureau Reuters schoot in Hawaï. Er viel geen eer aan te behalen, maar hij deed toch wat de redactiechef hem had opgedragen. Garcia fotografeerde de gevel uit enkele hoeken, legde straatnaambordjes vast, en de oceaankust die door een tweebaansweg van het huis wordt gescheiden. Een bewolkte dag, slechts enkele badgasten op het strand. Hij leverde twaalf foto’s.
Een huis als honderd andere aan Ka‘a‘awa Beach in Hawaï. Een prima locatie, zij het dat het wel een renovatie kan gebruiken. Niets bijzonders, totdat in het bijschrift het oog op de naam van de huiseigenaar valt: Ryan Wesley Routh. De 58-jarige man die zondag met een AK-47 werd betrapt in de bosjes bij de golfbaan van oud-president Donald Trump in Florida. En wat later werd gearresteerd op verdenking van poging tot moord op Trump.
Over de auteur
Arno Haijtema is redacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over fotografie en is tv-recensent.
Ryan Routh, de naam geeft het belang van de foto een zwieper – en stimuleert de fantasie en hineininterpretieren. Ineens verandert het armoedige huisje in een plek van onheil, waar de verdachte zijn plan moet hebben gesmeed om de Republikeinse presidentskandidaat te doden. De plek waar hij via grillige omwegen de overgang maakte van Trump-aanhanger naar kennelijke supporter van de Democraten. De plek waar hij zijn in eigen beheer uitgegeven boek schreef, met, zo blijkt uit eerdere berichten (in de Volkskrant), weinig consistente pleidooien over geopolitieke kwesties aangaande Iran, Poetin en Noord-Korea.
Mij deed de foto denken aan de paranoïde song What’s He Building van de gruizig-poëtische zanger Tom Waits over een geheimzinnige man die – naar het althans de omwonenden voorkomt – knutselt aan iets moorddadigs.
He has no friends, but he gets a lot of mail
I’ll bet he spent a little time in jail
I heard he was up on the roof last night, signaling with a flashlight
And what’s that tune he’s always whistling?
What’s he building in there?
We have a right to know
Roddel en achterdocht liggen bij Rouths woning, net als bij Waits, op de loer. Zeker als de verdachte, achter slot en grendel immers, niet met de buitenwereld kan communiceren. Probeer dan maar eens de neiging tot psychologiseren te onderdrukken. Vanzelf zoek je naar hints die kunnen bijdragen aan het daderprofiel.
Kijk naar de verwaarloosde staat van de kozijnen: houtrot, ze bezwijken bijna. De dakbedekking: laat overal los – hoe bestáát het, bij een man die nota bene dakdekker is? Te druk met de aanstaande misdaad zeker, om nog onderhoud te plegen. En die douche links aan de gevel: waar is die in hemelsnaam voor nodig? Waarom staan die ramen trouwens zo wijd open? Was dat om Rouths oververhitte gedachten te kunnen laten ontsnappen? En wat bezielde drie medeweggebruikers om hem negatieve beoordelingen te geven op een (openbare) site waar zijn kentekennummer is geregistreerd? Drie keer een duimpje naar beneden, dat klópt toch niet?
Speculeren over een verdachte of dader aan de hand van zijn huis heeft een beladen geschiedenis. In april 1988 vielen de lezers van de Volkskrant massaal over de verslaggever heen die het had gewaagd te schrijven over de ‘rommelige tuin’ in Landsmeer van Ferdi E., de moordenaar van Gerrit-Jan Heijn. (Dat de verslaggever daar geen conclusies aan verbond, ging in de ophef verloren.)
Een verslaggever van het AD maakte een reportage over de vrijgelaten moordenaar van Pim Fortuyn, in mei 2014. Media speculeerden driftig over de nieuwe woonplaats van de veroordeelde. ‘De buren zagen het licht in de woning in het centrum van Apeldoorn al af en toe aan- en uitgaan. Officieel stond het huis leeg, dus hoe kon dat? Nu weten ze het: Volkert van der G. (...) woont er.’ De fluisterstem van Tom Waits is in de AD-kopij bijna hoorbaar.
Daags nadat Garcia zijn foto’s voor Reuters had gemaakt, parkeerden drie onderzoeksvoertuigen bij Rouths huis en begonnen agenten van de FBI aan hun onderzoek. We wachten de resultaten af, maar: We have a right to know.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant