Wat zijn dit voor vragen? Zes dilemma’s voor acteur Rein Mulder (38), die niet alleen de komedieserie Beter wordt het niet schreef (samen met Rutger Lemm), maar er nu ook zelf de hoofdrol in speelt.
Rein of David?
‘David, omdat hij zo naïef en hoopvol is. Ik speel hem in de serie Beter wordt het niet. Daarin verhuist hij impulsief en onaangekondigd naar Berlijn om bij zijn vriendin te wonen. Maar direct nadat hij aankomt, maakt ze het uit.
‘David heeft telkens overdreven hoge verwachtingen en doet daardoor stomme dingen. Maar aan de andere kant heeft hij de prettige eigenschap dat hij een bepaald cynisme mist, dat ik zelf wel heb. Daardoor brengt hij zichzelf en anderen in beweging.
‘Eigenlijk lijkt David meer op Rutger Lemm – mijn beste vriend sinds de brugklas – dan op mij. Rutger is vaker degene die komt met de grootse plannen: hij stelde bijvoorbeeld elf jaar geleden al voor om een serie te maken. Daaruit is Beter wordt het niet, dat we met z’n tweeën hebben bedacht en geschreven, uiteindelijk voortgekomen.
‘En het was ooit ook Rutgers idee om, net als David, naar Berlijn te verhuizen. We waren 22 en Berlijn was de place to be, vond hij. En ik ging met hem mee, want ik had geen idee wat ik wilde. Uiteindelijk hebben we er een jaar gewoond. Ik was in die tijd een soort lege mal, die ik door Rutgers plannen liet vullen.
‘Daardoor kon ik wel makkelijker zeggen: ‘we zien wel’. Terwijl Rutger, net als David, een heel duidelijk ideaalbeeld van een leven in Berlijn had. Door zijn hoge verwachtingen viel de werkelijkheid nogal tegen. Berlijn is een rare, harde stad, met koude en onaardige inwoners, die totaal niet zitten te wachten op twee Nederlandse jongens die zichzelf komen ontdekken. Dat was soms worstelen, maar het bracht ons ook dichter bij elkaar. Bovendien zijn er veel goede grappen uit ontstaan.’
Amsterdam of Berlijn?
‘Poeh. Ik ben in Amsterdam geboren en dacht lang dat ik hier eeuwig wilde blijven, maar dat weet ik nu niet meer zo zeker. Allereerst omdat ik een relatie heb gekregen met Mona Vojacek Koper, mijn tegenspeelster in Beter wordt het niet. Zij komt uit Duitsland en woont daar ook, dus dat zou een reden zijn om Amsterdam te verlaten.
‘Daarnaast voel ik steeds minder verbinding met de stad. Amsterdam was altijd al commercieel, maar dat is alleen maar erger geworden. Het is zo duur en verrijkt, bijna alles heeft een winstoogmerk. Daardoor verliest de stad zijn eigenheid. Het wordt steeds meer een kopie van zichzelf. Toch kies ik voorlopig nog even voor Amsterdam, want mijn familie en vrienden wonen hier.
‘En natuurlijk wordt ook Berlijn steeds commerciëler. Maar ik denk dat het door de geschiedenis altijd een raadselachtige stad zal blijven. Je kan Berlijn nooit echt kennen, hoelang je er ook blijft. Ik ga er vaak op vakantie, maar ik weet niet of ik er nu zou willen wonen. Het is een intimiderende stad. Alles is er groter, hipper of spannender dan wat je kent, en dat weten de bewoners zelf dondersgoed.
‘Eigenlijk heeft Berlijn een soort streng deurbeleid, net als de beroemde Berlijnse nachtclub Berghain. Daar laten de uitsmijters niet iedereen naar binnen, omdat ze hun tegendraadse, linkse cultuur willen behouden. Daarom weigeren ze bijvoorbeeld veel toeristen. Maar als je eenmaal binnen bent, betreed je een zwart gat vol intense raarheid. Dat geldt eigenlijk voor heel Berlijn.’
Hoog mikken of teleurstellingen vermijden?
‘Hoog mikken, zeker weten. Het is goed om jezelf soms een schop onder de kont te geven, zolang dat wel op een gezonde wijze gebeurt. Veel mensen, zeker jongvolwassenen, zetten zichzelf op de verkeerde manier onder druk. Maar het kan ook anders, hoewel het lastig uit te leggen is wat dat precies betekent. Dat moet iedereen zelf ontdekken. Als dat eenmaal is gelukt, wordt alles leuker en lichter, zelfs falen.
‘Ik heb dat zelf geleerd door een combinatie van levenservaring en therapie. Maar iedereen met een angststoornis weet hoe lastig het is om daarvan af te komen, al helemaal als je jong bent. Vijftien jaar lang stond ik voor elk optreden doodsangsten uit. En toch ging ik elke keer.
‘Ik realiseer me pas sinds kort hoeveel dappere dingen ik in mijn leven heb gedaan. Op mijn 19de ben ik afgewezen voor de toneelschool, maar toch heb ik ondanks al mijn angsten jarenlang keihard gewerkt in het theater en mijn eigen cabaretgroep opgezet. Ook nu ben ik van plan om weer stand-up te gaan doen, terwijl ik dat tegelijk doodeng vind.
‘Beter wordt het niet is natuurlijk ook hoog gemikt, dat was heel ambitieus. Ik heb alleen nog niet helemaal door hoe knap het is dat dit is gelukt. Dat hoor ik vooral van anderen.
‘Uiteindelijk hebben we met dank aan Fleur Winters, onze producent, niet alleen de NPO maar ook de Duitse en Belgische omroepen ZDFneo en VRT meegekregen. Nu hebben we een internationale productie. Dat is vrij gestoord en spannend, maar het helpt dat we met z’n tweeën zijn. Rutger en ik leunen enorm op elkaar.’
Lachend publiek of ongemakkelijk publiek?
‘Lachend, want lachen is heerlijk en gezond. Ongemak veroorzaken vind ik op zichzelf niet zo interessant. Natuurlijk is het wel heel waardevol als je ongemak veroorzaakt door het publiek te wijzen op iets wat confronterend is en daarop te blijven drukken. Maar daarna kan iets grappigs wel belangrijk zijn, om iedereen weer te laten bijkomen.
‘Ik las een interview met actrice Phoebe Waller-Bridge van Fleabag, waarin ze zegt dat ze mensen ontwapent met haar komedie om ze vervolgens in het gezicht te slaan met drama. Dat proberen wij ook in Beter wordt het niet. Als alles de hele tijd zwaar is, verliest dat z’n waarde. Het is sowieso goed om niet altijd alles bloedserieus nemen, ook niet jezelf. Dat houdt je ego een beetje in toom. En grappen maken over je verdriet kan bovendien enorm helend zijn.
‘Daar ben ik zelf wel in doorgeslagen. Lachen om je gevoelens kan ook een beschermingsmechanisme worden, een trucje om niet meer kwetsbaar te zijn. Ik haalde mezelf en mijn emoties constant onderuit, voordat anderen dat konden doen.
‘Vijf jaar geleden haalde dat me in. Ik besefte dat ik door die houding niets voor mezelf deed, dat ik niet wist wie ik was. Ik had nog steeds dezelfde problemen als toen ik met Rutger naar Berlijn ging. Ik belandde in een extreme depressie, waar ik met behulp van therapie, medicatie, en familie en vrienden uit ben gekomen.
‘Nu neem ik mezelf nog steeds niet helemaal serieus, maar ik heb ook geleerd mededogen voor mezelf te hebben.’
Schrijven of acteren?
‘Dat is een onmogelijke keuze. Het hangt volledig van de situatie af. Ik heb zowel acteer- als schrijfklussen gehad die niet bijzonder leuk waren. Maar voor Beter wordt het niet was het allebei één groot feest. Het acteren met deze cast was geweldig. En het hielp dat Rutger en ik echt een snoepwinkel hadden geschreven. Dat was een heerlijk proces: dagenlang samen belachelijke dingen bedenken.
‘Toen we het script schreven, wist ik nog niet dat ik er zelf in zou gaan acteren. Dat wilde ik niet eens, het leek me te veel verantwoordelijkheid om de serie te dragen. Maar tijdens de casting werd me gevraagd of ik het echt niet wilde overwegen. Toen besefte ik opeens dat ik er klaar voor was en heb ik auditie gedaan.
‘Dat ik vervolgens daadwerkelijk de rol kreeg, was heel bijzonder. Ik was toen net klaar met mijn medicatie en therapie, dus het kwam allemaal precies op het juiste moment.
‘Maar ik ga echt geen keuze maken, dat kan ik niet. Of ik kies een derde optie: zingen. Dat vind ik nóg magischer.’
Buurman of Buurman?
‘Haha, absoluut Buurman! Die met de gele trui, die heb ik vier jaar bijna elk weekend gespeeld. Midden in de coronacrisis kregen Polle Vrienten en ik de kans om als Buurman & Buurman de theaters in te gaan. Kort daarvoor was onze cabaretgroep ‘Herman in een bakje geitenkwark’ ingestort, dus ook die mogelijkheid kwam precies op het juiste moment.
‘We speelden toen vaak drie voorstellingen per dag, dus dat was behoorlijk vermoeiend. Maar het was ook enorm bevredigend. Soms speelden we voor achthonderd kinderen, die allemaal helemaal losgingen, schreeuwden en rondliepen. Maar dat maakt niet uit, want bij Buurman & Buurman mag alles kapot.
‘Die rol was best bevrijdend, want als je dat pak aantrekt, besta jij zelf eventjes niet: je bent Buurman en het enige wat telt, is dat die kinderen het leuk hebben.’
Beter wordt het niet (BNNVara), elke donderdag om 21.45 uur op NPO 3.
Rein Mulder
1986 Geboren in Amsterdam
2009 Behaalt bachelor Media & Cultuur (Film) aan de Universiteit van Amsterdam
2011 Zet videoredactie onlinetijdschrift Hard/hoofd op
2013 Rondt master Scenario af aan de Universiteit van Amsterdam
2013-2020 Acteur, schrijver en componist voor cabaretgroep Herman in een bakje geitenkwark
2019 Bijrol in film Korte kuitspier
2019-2024 Ontwikkelt en schrijft scenario This Is Gonna Be Great/Beter wordt het niet (BNNVara, ZDFneo, VRT)
2020-2024 Speelt Buurman in Buurman en Buurman gaan Kamperen en Buurman en Buurman gaan verhuizen
2022 Ontwikkelt kinderserie Kleilife (VPRO), met Rutger Lemm en Renske de Greef
2024 Hoofdrol in This Is Gonna Be Great/Beter wordt het niet
Rein Mulder woont met zijn hond Koe in Amsterdam.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant