Noviteiten introduceren bij Feyenoord is spelen met vuur. Nieuwe Feyenoord-coach Brian Priske weet er inmiddels alles van. Een goed resultaat in de Champions League-wedstrijd tegen Bayer Leverkusen is broodnodig, want voor het eerst in drie jaar borrelt er ontevredenheid in De Kuip.
Een kring van spelers, trainers en begeleiders die elkaar na een wedstrijd moed inpraten is een stok geworden om de nieuwe Feyenoord-coach mee te slaan. Deze zogeheten huddle is al sinds 1894 gemeengoed in de sport, en ook bij Feyenoord voeren spelers voor de wedstrijd al jaren zo’n kort kringgesprek waarin ze elkaar oppeppen. De noviteit zit hem erin dat de nieuwe coach Brian Priske ook ná de wedstrijd zo’n huddle organiseert en dan zelf het woord neemt, ongeacht winst, gelijkspel of verlies. In de kleedkamer is het te hectisch, stelde Priske toen hij erop aangesproken werd. ‘Ik werk al twee jaar zo.’ In die twee jaar werd hij tweemaal kampioen met Sparta Praag.
Maar wat telt is het nu. En Feyenoord is matig gestart, in de competitie althans, met drie remises in vier wedstrijden. De winst van de Johan Cruijff Schaal ten koste van landskampioen PSV is alweer bijna vergeten. Met aanstaande donderdagavond de Duitse kampioen Bayer Leverkusen op bezoek als aftrap van de Rotterdamse Champions League-campagne borrelt er voor het eerst in drie jaar ontevredenheid in De Kuip.
Het uitvak floot toen de kring zich afgelopen zaterdag vormde na het gelijkspel bij FC Groningen. Analytici en journalisten stoken het vuurtje op. Menigeen denkt aan de lichaamstaal van spelers te zien dat die het ook maar niets vinden.
Over de auteur
Bart Vlietstra schrijft voor de Volkskrant over voetbal.
Het doet denken aan een uitspraak van voormalig Feyenoord-coach Bert van Marwijk. Als trainer kan zelfs een verkeerde broek je je geloofwaardigheid kosten. Vakmanschap doet haast niet meer ter zake, constateerde Van Marwijk.
Zijn opvolger Gertjan Verbeek werd aangerekend dat hij het krachthonk liet verbouwen en daar vervolgens zelf het goede voorbeeld gaf aan zijn spelers, door gebruik te maken van de leg-press en te bankdrukken.
Henk Vos droeg witte schoenen in De Kuip en kon niets meer goed doen. Alexander Östlund had te veel tatoeages en te afwijkende kleding. Genoeg afwijkende antihelden werden trouwens wél populair. De sleutel is een klik met de club of een succesmoment, liefst een combinatie van beide.
Mike Obiku was eigenlijk veel te verliefd op zichzelf om populair te worden bij Feyenoord, club van no-nonsense. Zijn huis hing vol met spiegels en actiefoto’s van zichzelf. Maar dankzij een winnend doelpunt in de beker tegen Ajax wordt Obiku bijna dertig jaar later nog steeds overal waar hij komt in Rotterdam op de schouders geslagen.
Onder Priskes voorganger Arne Slot is er veel meer veranderd in De Kuip en op het trainingscomplex. Dat werd geaccepteerd, want Slot was vanaf de start succesvol en verbaal ook ijzersterk.
Onder Priske heeft Feyenoord slechts twee punten minder dan vorig seizoen onder Slot. Maar het zicht op verbetering is troebel. De verzorgde, geduldige opbouw die er onder Slot vrij snel was ingestampt, is nog maar zelden teruggezien. Priske wil ook anders spelen, directer, sneller de bal naar voren. In een ander speelsysteem ook, met vleugelbacks, twee nummers 10 en zonder echte buitenspelers.
De 47-jarige Deen probeerde deze 3-4-2-1-tactiek tijdens de oefencampagne te impregneren, maar zapte al snel naar het vertrouwde 4-3-3, op verzoek van de spelers. Het oogt wat inconsequent, maar voor Priske is het niet ongebruikelijk om te schakelen tussen speelstijlen. Hoe dan ook creëert Feyenoord verrekte weinig kansen.
Ligt dat alleen aan de man van de huddle? Glashelder is dat Priske op ander spelersmateriaal zal hebben gerekend. De basisspelers Mats Wieffer, Yankuba Minteh en Lutsharel Geertruida vertrokken. Er leek genoeg tijd en geld voor de Feyenoord-leiding om adequaat te reageren, maar kant-en-klare vervangers voor Minteh en Wieffer kwamen er niet.
Dennis te Kloese, de algemeen en technisch directeur van Feyenoord, houdt het op een combinatie van pech en gezond verstand. Tweemaal dwarsboomden blessures een deal. Eenmaal was er een eigenarenwissel bij een club die een streep zette door een transfer.
Feyenoord toonde gezond verstand, meent Te Kloese, door niet ‘dan maar iemand binnen te halen die toevallig twee keer een leuk doelpunt in de Franse competitie heeft gemaakt’.
Feyenoord kan zichzelf ook wat verwijten. Een goede speler kwam niet, doordat iemand binnen de organisatie diens naam had gelekt. Ook kwam de scouting niet altijd met de juiste types aan. Te Kloese was er erg open over tijdens een groepsgesprek met journalisten, klonk af en toe duidelijk gepikeerd over de gang van zaken, maar weet ook dat hij eindverantwoordelijk is voor het resultaat en de afspraken binnen de organisatie.
Wat niet helpt is dat dure aankopen van een jaar geleden als Ayase Ueda (9 miljoen), Luka Ivanusec (7,8 miljoen) en Ramiz Zerrouki (7,2 miljoen) nog weinig indruk hebben gemaakt. Er dreigt kapitaalvernietiging en toch ook wel gezichtsverlies.
Veelal onbekende namen streken er neer deze zomer in Rotterdam, uit alle windstreken. Met het blote oog is hun potentie best te zien, maar passen ze zich snel aan en vullen ze elkaar goed aan? Wie neemt ze bij de hand nu na Orkun Kökcü een jaar geleden ook de tweede zelfopgeleide leider Geertruida vertrok?
Er komt al met al veel terecht op de schouders van Priske, die twee Scandinavische assistenten meenam. Alle drie werkten ze niet eerder in Nederland, maar dat hoeft geen beletsel te zijn. Priske liet eerder bij Sparta Praag zien dat hij wel degelijk een kampioensformatie kan smeden in een nieuw land. Zelfs na het wegvallen van belangrijke spelers. Zelfs na een slechte seizoenstart. Zelfs met forse concurrentie.
En het is natuurlijk nog te vroeg om ook deze transferoogst af te schrijven. Te Kloese & co haalden hiervoor ook de nodige voltreffers binnen (Hancko, Wieffer, Paixao, Gimenez, Timber). Bijna allemaal gingen ze pas na verloop van tijd goed presteren. Neem Quinten Timber, die in zijn eerste seizoen veelvuldig kampte met blessures en bij de start van zijn tweede seizoen buiten de basis dreigde te vallen, maar nu international en aanvoerder is.
Wanhopig hoeft de aanhang dus nog niet te zijn. Het seizoen is nog lang, al belemmert de volle kalender het aantal trainingsuren en is de tegenstand door de uitbreiding van de Champions League fors. Komende maand staan Girona, FC Twente, Go Ahead Eagles, Benfica, FC Utrecht en Ajax op de rol. November heeft onder meer AZ, RB Salzburg en Manchester City in petto.
Feyenoord heeft niets te verliezen tegen het favoriete Bayer Leverkusen. Maar tegelijkertijd ook alles. Een afstraffing en daarna nog wat ketsers zal ongetwijfeld de roep om een andersoortig kringgesprek doen toenemen. Eentje vanuit de directie met de trainer.
De selectie van Bayer Leverkusen is bijna drie keer zoveel waard als die van Feyenoord. De Duitse club werd vorig seizoen ongeslagen kampioen en haalde de Europa League-finale. Toch hebben Feyenoord-trainer Brian Priske en aanvoerder Quinten Timber vertrouwen in een goede afloop donderdagavond, wanneer beide teams elkaar zullen treffen, zo vertelden ze op de persconferentie woensdag. Priske: ‘Er is een gat tussen de waarde van de teams, maar ik geloof dat het op de dag zelf kleiner zal zijn. Je moet erin geloven. Morgen zullen we onze fans nodig hebben. Ik kijk heel erg uit naar naar deze magische avonden.’
Hij gaat niet gebukt onder de druk die op hem ligt. ‘Ik ben dankbaar voor de verwachtingen en de druk, maar soms is het mijn taak om de verwachtingen realistisch te maken. Er is een grote omslag geweest binnen de selectie. Veertig procent aan nieuwe spelers, waaronder veel jonge spelers. Sommige spelers die uit mindere competities komen en niet gewend zijn om zoveel minuten te maken. Er wat van maken is de uitdaging. ’
‘Vorig seizoen was Bayer ongeslagen’, weet Timber. ‘Nu hebben ze al wel een keer verloren, maar ze hebben een plan en zijn een van de beste ploegen van Europa. Het is een mooie uitdaging.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant