Dat Israël achter de aanval met piepers en portofoons op Hezbollahstrijders in Libanon zit, is vrijwel zeker. Maar het is gissen naar de reden en de timing van de reeks ontploffingen..
Het Netflix-gevoel was moeilijk te onderdrukken toen dinsdag duizenden piepers tegelijk ontploften in de zakken van Hezbollahstrijders: het was een spectaculaire aanval die je eerder in spionagefilms verwacht dan in het echte leven.
Een dag later, op woensdag, ontploften er in Libanon talloze portofoons. Weer was er chaos, weer vielen er doden, en weer laaide de angst op dat dit allemaal enorm uit de hand zou kunnen lopen.
Een cliffhanger dus. Zoals we ook, net als bij een goede Netflix-serie, met allemaal onbeantwoorde vragen zitten. Formeel is niet eens bekend wie er achter deze aanval zit, al gaat vrijwel iedereen ervan uit dat het Israël moet zijn. En dan is het natuurlijk nog raden naar de reden en de timing van deze aanval.
Over de auteur
Sacha Kester is buitenlandredacteur van de Volkskrant en schrijft over België, Israël en de Palestijnse gebieden, en het Midden-Oosten.
De twee hoofdrolspelers, Israël en Hezbollah, staan nu al bijna een jaar tegenover elkaar. Sinds het uitbreken van de oorlog in Gaza, vorig jaar oktober, bestookt Hezbollah het noorden van Israël met raketten. Daar zal de organisatie pas mee stoppen, is de boodschap, als Israël de oorlog tegen Gaza staakt.
Inmiddels zijn er honderden doden gevallen (voornamelijk aan de Libanese kant van de grens) en zijn er aan beide kanten van de grens tienduizenden mensen geëvacueerd: hun dorpen zijn door al dat geweld te gevaarlijk om in te wonen.
Het geduld van Israël raakt echter op. Naast de vernietiging van Hamas en de terugkeer van de Israëlische gijzelaars uit Gaza, is de terugkeer van die geëvacueerde burgers deze week ook tot oorlogsdoel bestempeld. De Israëlische minister van Defensie, Yoav Gallant, stelde zelfs dat ‘militaire actie de enige manier’ was om het conflict met Hezbollah tot een einde te brengen.
Sommige analisten opperen dat Israël met de ontploffende communicatietoestellen hoopt Hezbollah te intimideren. De boodschap is duidelijk: ‘Wij zitten overal en kunnen op de gekste momenten keihard toeslaan op een manier die niemand verwacht.’ Misschien, zo zeggen die analisten, hoopt Israël dat Hezbollah zich nu nog eens op het hoofd krabt en overweegt het niet meer zo hard te spelen.
Anderen stellen dat Israël zijn troefkaart niet heeft kunnen gebruiken zoals het had gewild. Nieuwssite Al Monitor schrijft dat de ontploffende piepers eigenlijk het startschot hadden moeten zijn van een grotere Israëlische militaire operatie in Libanon. Hezbollah zou echter achterdochtig zijn geworden, waarop Israël de piepers liever nu liet exploderen dan dat ze onschadelijk zouden zijn gemaakt.
Wat het motief ook is, Israël speelt met vuur. Het Israëlische leger voert al bijna een jaar oorlog met Hamas en heeft het in die tijd niet voor elkaar gekregen om deze organisatie te vernietigen. Hezbollah is vele malen sterker dan Hamas: het beschikt over 30 duizend strijders, van wie velen oorlogservaring hebben opgedaan in Syrië, en over ruim 100 duizend, misschien zelfs wel 200 duizend raketten. Het arsenaal is zo groot en geavanceerd dat het Israëlische raketschild waarschijnlijk niet alle raketten kan tegenhouden. Als Hezbollah zegt dat het de luchthaven van Tel Aviv volledig kan vernietigen, is dat geen grootspraak.
Je zou zeggen dat niemand op dergelijke escalatie zit te wachten, en tot nu toe schrokken beide partijen dan ook terug voor een echte oorlog. Vorige maand bijvoorbeeld, toen Israël een belangrijke Hezbollah-commandant in Beiroet had gedood, sloeg Hezbollah niet zo hard terug dat er een tegenreactie van Israël zou komen.
Ook de Verenigde Staten stellen al maandenlang alles in het werk om de gemoederen te sussen. De vrees is groot dat een oorlog tussen Israël en Hezbollah kan uitlopen op een nog groter conflict in de hele regio, waarbij ook Iran betrokken zal raken. Maar de invloed van de VS is beperkt. Zij bleken bijvoorbeeld pas luttele moment voor de pieperaanval door bondgenoot Israël te zijn geïnformeerd dat er iets te gebeuren stond.
Het is afwachten wat er nu gaat gebeuren. Of het bij deze twee aanvallen blijft of dat er vanuit Israël meer provocaties en militaire acties volgen. Daarnaast kan alleen maar worden gespeculeerd over de reactie van Hezbollah. Voorlopig heeft de organisatie diepe wonden te likken: honderden strijders zijn voorlopig uitgeschakeld en het vertrouwen in de organisatie en in de eigen communicatiemiddelen heeft een flinke deuk gekregen. Maar hoe lang het ook gaat duren, Hezbollah heeft nu al beloofd dat Israël ‘op gepaste wijze’ zal worden gestraft.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant