Lezers over Prinsjesdag, belastingmaatregelen, de kledingrecensie, ‘rode dinsdag’, zware (vrouwen)beroepen, afwasborstelfeminisme, onderwijsmaatregelen en sportbezuinigingen.
Prinsjesdag 2024: een verwarrende ervaring. Uiterlijk als alle voorgaande, met vrolijk uitgedoste dames en heren verkleed als pinguïns, de koets, de enthousiaste Oranjefans in een zonnig Den Haag, de balkonscène, et cetera.
Maar er klopte iets niet. Dat kwam tot uiting bij het voorlezen van de Troonrede. De koning hield zich kranig, maar de woorden die hij sprak kwamen duidelijk niet van binnenuit. Ze matchten niet met de empathische woorden die hij bij gelegenheden spreekt. Een begenadigd spreker was hij nooit, maar zijn woorden waren meestal gemeend en constructief.
Nu zat hij er als buikspreker en sprak woorden van anderen, met een ander maatschappijbeeld. En dan een ‘verraste’ Wilders en Van der Plas, dat de koning zaken had benoemd die zij ook zo belangrijk vinden. Een toneelstukje met een sombere lading, dat het eind van een periode markeert.
Aat de Jong, Middelburg
Het nieuwe kabinet heeft ‘fantastische plannen’. Naast een btw-verhoging op boeken en sport, waardoor er nog minder wordt gelezen en gesport, is het plan om de overdrachtsbelasting voor beleggers voor tweede huizen te verlagen. Volgens mij was het de bedoeling dat er meer mensen een woning zouden hebben. Niet dat minder mensen meer woningen bezitten.
Inge de Groot, Bergen op Zoom
Een genot, de kledingrecensie van het kabinet-Schoof door Arno Kantelberg. Er zijn politieke ondertonen. Bij het echtpaar Madlener ontdekt hij populisme in een ‘bronstig horloge’ en de roklengte van een ‘tienerdisco’. Bij Marjolein Faber ziet hij subtiel-kritisch hoe de glitter van schoentjes naar panty ‘migreert’. Loes Meurs, de ‘verkering’ van premier Schoof, wordt geprezen, maar niets daarvan bij Dilan Yesilgöz. Met haar jurk plus koninklijke cape hoopt zij Máxima te kunnen ‘overtoepen’; heur haarband waant zich zelfs ‘tiara’, de kroon van de paus. Dat kan niet goed gaan.
Pim Ligtvoet, Amsterdam
Peter de Waard schreef dat de SDAP-fractie Prinsjesdag lang boycotte en er de voorkeur aan gaf ‘die dag te demonstreren en rellen te veroorzaken waarop de fans van Ajax en de leden van Extinction Rebellion jaloers zouden zijn’. Afgezien van het niet onbelangrijke feit dat XR bij mijn weten strikt geweldloos actievoert, en zonder het te willen opnemen voor de droeftoeters die de stadions onveilig maken: dit is te veel eer voor de SDAP. Die partij organiseerde uitsluitend in 1911 en 1912 twee ‘rode dinsdagen’ waarbij in Den Haag massaal werd gedemonstreerd voor het algemeen stemrecht. Dat verliep echter allemaal in de grootst mogelijke orde, zonder dat er één agent ook maar een enkel verzwikte. Ook de extra treinen reden ongeschonden terug.
Anders ging het eraan toe tijdens een nieuwe ‘rode dinsdag’ in het crisisjaar 1932, toen de CPN in weerwil van een demonstratieverbod haar werkloze aanhang mobiliseerde. Tientallen demonstranten raakten gewond door knuppelslagen en sabelhouwen, en een Haagse agent schoot de Amsterdamse huisschilder W.M.J. Eijlers een kogel in zijn buik. Een verkeersagent liep die dag een messteek op waaraan hij later overleed.
Dennis Bos, Amsterdam
Weer heeft men het bij zware beroepen over bouwvakkers, schoonmakers en politieagenten. Eerder bleek dat verpleegkundigen en verzorgenden er met kop en schouders boven uitsteken door de combinatie van lichamelijke zwaarte (weinigen willen in stukjes van 25 kilo verdeeld worden), de gewelddadigheid (lichamelijk en verbaal door patiënten en/of hun familie) met onvoldoende mogelijkheden tot bescherming, plus de confrontatie met het leed en de gevolgen die patiënten ondergaan bij ziekten, ongelukken en sterven. Maar ja, de meesten van deze beroepsbeoefenaren zijn vrouw. Moet daarvoor geen vroegpensioen geregeld worden?
Alex Rombout, Dordrecht
Niet thuis, zoals Sylvia Witteman, maar op haar werk werd mijn moeder omringd door vooral mannen, die haar álles lieten doen. Toen zij zich beklaagde bij haar leidinggevende dat ze het beu was steeds koffie te moeten halen en plantjes water te geven, voegde ze daar de – bij ons in de familie nog gevleugelde – woorden aan toe: ‘Ik ben ook niet met een afwasborstel in mijn handen geboren.’
Nanette Haze, Nijmegen
Beter Onderwijs Nederland (BON) wil het onderwijs uit de greep van private belangen halen en zelf grip krijgen door alle leerkrachten een verplichte opleiding in EDI (expliciete directe instructie) te geven. Bovendien moeten ze nog alleen bewezen methoden beheersen. Kinderen die last hebben van maatschappelijke onrust, hebben meer geluk met leerkrachten die durven af te wijken van de standaardmethode.
Chris Hazelebach, Amsterdam
De koning opende afgelopen dinsdag de Troonrede met een opmerking over de geweldige prestatie van de Nederlandse sporters op de Zomerspelen in Parijs. Op de olympische en paralympische medaillespiegel bereikte ons land deze zomer een 6de en zelfs een 4de plaats. Geweldig. De koning vermeldde dat het extra bijzonder was omdat Nederland zo’n klein land is. Naar aantal inwoners ongeveer het 70ste land ter wereld.
Toch is het niet terecht om naar het aantal inwoners te kijken. Veel relevanter is om naar de rijkdom van een land te kijken. Het is al jaren bekend dat een hoger bruto nationaal product sterk samenhangt met de prestaties zijn op de Olympische Spelen. Alle landen die in de top-10 staan van de medaillespiegel van de Olympische Spelen in Parijs zijn landen die in de top-20 staan van de rijkste landen ter wereld. De drie rijkste landen van de wereld, de VS, China en Japan staan in de medaillespiegel op plaats 1, 2, en 3.
Zimbabwe behaalde in Parijs geen medailles. Logisch, het land heeft weliswaar ongeveer net zoveel inwoners als Nederland, maar is een van de armste landen van de wereld. Het staat op plaats 162.
De koning roemde de Nederlandse sporters om talent, hard werken en volhouden. Misschien had hij ook moeten noemen dat geld voor het sporten niet mag ontbreken. Dat staat haaks op de voornemens om op sporten te bezuinigen. We zullen over vier jaar wel zien hoe onze sporters het er vanaf zullen brengen in Los Angeles.
Jan Mens, Leiden
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant