Home

Troonrede: ‘Het asielbeleid wordt sneller, strenger, soberder’

Met de nadruk op beter bestuur en een veel strenger asielbeleid hoopt het kabinet-Schoof z’n stempel te drukken op het land. De belofte van een stringent financieel beleid komt intussen nog niet uit de verf, waarschuwt de Raad van State.

Het kabinet zal op de ‘kortst mogelijke termijn’ alles doen wat in zijn vermogen ligt om het aantal asielaanvragen terug te dringen. Het toelatingsbeleid wordt ‘sneller, strenger en soberder’. Aldus koning Willem-Alexander dinsdag in de Troonrede. Het immigratiebeleid is een van de speerpunten van het kabinet-Schoof, bevestigde de koning. ‘Door asielmigratie, gezinshereniging, arbeidsmigratie en studiemigratie is de Nederlandse bevolking, veel sneller dan verwacht, gegroeid naar achttien miljoen inwoners. Dat legt een grote druk op onze voorzieningen en onze manier van samenleven. Vooral in de asielketen zijn de problemen urgent. Het kabinet zal op de kortst mogelijke termijn doen wat in zijn vermogen ligt om het aantal asielaanvragen terug te dringen en schrijnende situaties zoals in Ter Apel en Budel aan te pakken.’

In navolging van het regeerprogramma, dat afgelopen vrijdag al werd gepresenteerd, kondigde de Troonrede aan dat de asielprocedures sneller worden en de asielopvang soberder. Er komt ‘lik-op-stukbeleid’ voor mensen uit veilige landen ‘die overlast veroorzaken’.

‘Afspraken met migratielanden, mensensmokkel en irreguliere migratieroutes krijgen grote prioriteit’, aldus de koning. De komende dagen, bij de Algemene Politieke Beschouwingen, moet blijken of de hele coalitie het eens is over de strategie om voor dat beleid noodwetgeving af te kondigen en daarbij het parlement in eerste instantie te passeren.

‘Te veel regels’

Een tweede belangrijke pijler van het regeringsbeleid is ‘beter bestuur’. De ploeg van Schoof wil de bureaucratie en de problemen bij de uitvoeringsorganisaties te lijf met overzichtelijker wetten en regels. De koning sprak van ‘te veel regels, procedures en controledwang’ door de overheid. ‘De beleidswerkelijkheid van de tekentafel past in veel gevallen niet bij de praktijk van alledag. Te vaak krijgen mensen de boodschap dat iets om formele redenen niet kan of mag, waardoor zij het gevoel krijgen de regie over het eigen leven te verliezen. Steeds vaker ook raken dingen die heel gewoon moeten zijn uit het zicht, zoals een dak boven je hoofd, een toereikend inkomen of een vertrouwde woonomgeving.’

De Troonrede verbindt dat proces direct aan de sfeer in het land. ‘Gebrek aan zekerheid knaagt aan de onafhankelijkheid van mensen, leidt tot onderlinge kribbigheid en verlies aan saamhorigheid. Precies die ontwikkeling wil het kabinet de komende periode doorbreken. Stap voor stap, met energie en bevlogenheid, maar ook pragmatisch en met realiteitszin.’

‘Een open blik’

Het kabinet verzekert het land in de Troonrede dat de zeer eurosceptische PVV de formatieonderhandelingen over het buitenlandbeleid verloren heeft. Nederland houdt ‘een open blik naar de buitenwereld’, aldus de koning. ‘Samenwerking binnen de Europese Unie en de Navo is de belangrijkste garantie op welvaart, stabiliteit en veiligheid (...) Ons land heeft altijd een open blik naar de buitenwereld gehad. Dat blijft zo.’

Die buitenwereld wordt intussen wel steeds onrustiger, voegde de koning daar aan toe. Dat vergt een andere houding van de overheid maar ook van alle Nederlanders. ‘Voor de toekomst dringt de vraag zich op hoe Nederland weerbaar blijft tegen toenemende dreigingen. We moeten voorbereid zijn, bijvoorbeeld op aanvallen op onze digitale verbindingen, wegen, energienetten, havens en waterwerken. Maar ook thuis moeten mensen zich wapenen tegen een tijdelijke uitval van bijvoorbeeld stroom en water.’

‘Houd het behapbaar’

In zijn slotwoord richtte de koning zich direct tot zijn toehoorders in de Koninklijke Schouwburg: de bewindslieden plus de leden van de Tweede en de Eerste Kamer die in de komende tijd het beleid moeten maken. ‘In onze complexe samenleving is het antwoord op de vraag wat wél kan vaak niet eenvoudig te geven. Toch ligt daarin een opdracht voor iedereen die politieke of bestuurlijke verantwoordelijkheid draagt. Want als de regels van een land voor grote groepen mensen niet meer behapbaar zijn, schiet overheidsbeleid zijn doel voorbij.’

Lees ook

Geselecteerd door de redactie

Lees hier alle artikelen over dit thema

Source: Volkskrant

Previous

Next