Ook JD Vance weet het zeker: Haitianen eten écht huisdieren. Maar het thema dat hij aanboort, heeft diepe wortels.
Erika Lee, een 35-jarige inwoner van Springfield, Ohio, had het gehoord van de buurvrouw, die het van haar dochter had, die het weer had van een vriendin. Het moest, kortom, wel waar zijn.
Op zekere dag was de vriendin van de dochter van de buurvrouw haar kat kwijt. Na een zoektocht vond ze hem terug, hangend in de boom, ‘zoals je een hert zou ophangen voor de slacht’, aldus Lee in de Facebook-post waarmee het allemaal begon. Naast een huis waar Haïtianen woonden, zo wilde het verhaal. Ook dook de foto op van een donkere man die twee ganzen draagt: ook die zouden de vluchtelingen uit Haïti opeten.
De man op de foto kwam niet uit Springfield en was bezig twee aangereden ganzen weg te dragen, zou de Ohio Division of Wildlife later bekendmaken, en bewijs dat er een kat is uitgebeend in Springfield ontbreekt, maar het was al te laat. Na Donald Trump zei deze week ook zijn ‘running mate’ JD Vance het zeker te weten: ze eten huisdieren, die vluchtelingen. Dat media het tegenspreken, zegt meer over die media dan over de vluchtelingen.
Het verhaal doet denken aan een wonderlijke affaire die zich in 2015 voltrok in eigen land. In een vakantiepark in Zeeland zouden asielzoekers een dure koikarper op de barbecue hebben gelegd, beweerde ditmaal karpersite KoiQuestion, die het weer had gehoord van een kennis. Maar de eigenaar van het park (en van de karpers) ontkende dat er iets was gebeurd en zelfs de Centrale Opvang Asielzoekers zag zich gedwongen tot een opmerkelijke verklaring: ‘COA ontkent eten koikarper door vluchtelingen.’
Kijk: dat is nou wat je noemt een ‘nieuwssjabloon’, aldus de Leidse onderzoeker van broodje-aapverhalen Peter Burger, in een vermakelijk overzicht van vergelijkbare incidenten. Een roddel, die keer op keer in een nieuwe gedaante opduikt en dan weer net zo gretig aftrek vindt. In 2003 ging in Groot-Brittannië het gerucht dat Oost-Europese immigranten zwanen zouden hebben gegeten (‘SWAN BAKE’, kopten de tabloids gevat). Kort daarna zouden Somalische asielzoekers een ezel hebben opgepeuzeld. En in Nederland berichtte dagblad De Gelderlander in 2010 dat migranten het zouden hebben voorzien op wilde dassen, ‘een lekkernij in Oost-Europa.’
Allemaal niet waar, maar probeer de veenbrand maar weer eens uit te trappen. Zo’n verhaal dient een doel, signaleert Burger: ‘Deze verhalen maken vreemdelingen vreemder.’ De vluchteling als onaangepaste barbaar met rare eetgewoonten die zich vergrijpt aan de inheemse fauna: het is een thema dat het prima doet als aanjager van onfrisse stereotypen, en als horrorsprookje dat buitenlanders minder menselijk maakt.
U bent in elk geval gewaarschuwd, als er de komende maanden of jaren nieuwe verhalen opduiken van asielzoekers die vissen, vogels, honden of dassen eten. Vertrouw het niet. Zelfs niet als het komt van een vriend van de neef van de buurvrouw.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant