De levering van langeafstandsraketten aan Oekraïne zou een belangrijk politiek signaal zijn: dat het Westen vastberaden is om Oekraïne te steunen en niet bang is voor Poetins dreigementen.
Het lijkt onderhand een rituele dans. Het Westen denkt na over de levering van nieuw materieel aan Oekraïne, maar is bang voor escalatie met Rusland. Het aarzelt, is verdeeld en komt uiteindelijk toch over de brug. Ondertussen is veel kostbare tijd verloren en loopt het Westen achter de feiten aan. Zo ging het met de Leopardtanks en met de F-16’s.
Zal het ook zo gaan met de levering van langeafstandsraketten waarmee Oekraïne Rusland diep op zijn grondgebied kan treffen? Bij een ontmoeting in Washington kwamen de Britse premier Keir Starmer en de Amerikaanse president Joe Biden er niet uit. Starmer wil graag Britse Storm Shadow-raketten leveren, Biden aarzelt, ook over de Amerikaanse Atacms-raketten. Ondertussen sluit Duitsland uit dat er Duitse Taurus-raketten naar Oekraïne gaan, terwijl Frankrijk zwijgt.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
De westerse schroom is begrijpelijk. Ondanks al zijn aarzelingen is het Westen steeds dieper bij de oorlog betrokken geraakt. De levering van langeafstandsraketten is een nieuwe stap op de escalatieladder. Bij een Oekraïense aanval met een westerse raket is Rusland ‘in directe oorlog’ met de Navo, zei de Russische president Vladimir Poetin, met alle gevolgen van dien. In het verleden heeft Poetin zulke dreigementen nooit waargemaakt. Niettemin waarschuwde de voormalige Britse nationale veiligheidsadviseur Kim Darroch in de Financial Times voor escalatie: ‘Poetin bluft, totdat hij niet meer bluft.’
De Amerikanen hebben ook twijfels over de waarde van de raketten op het slagveld. De wapens zijn duur en de voorraad is beperkt. Bovendien hebben de Russen een groot deel van materieel verplaatst naar bases dieper in het binnenland, buiten het bereik van de raketten.
Anderzijds zijn er ook goede argumenten voor levering. De oorlog bevindt zich in een cruciale fase. Oekraïne staat onder grote druk. Oekraïense steden worden beschoten. Als de winter invalt, dreigt het land onleefbaar te worden door de voortdurende Russische aanvallen op de energie-infrastructuur. Oekraïne moet zich kunnen verdedigen tegen deze aanvallen, die veelal vanaf bases in Rusland worden uitgevoerd. De westerse kruisraketten zijn misschien geen gamechanger, maar in zijn benarde positie kan Oekraïne ze goed gebruiken.
Bovendien gaat van levering een belangrijk politiek signaal uit. Dit is een oorlog van de wil, zei de Estse oud-president Kersti Kaljulaid. Levering van de raketten laat zien dat het Westen vastberaden is om Oekraïne te steunen en niet bang is voor Russische dreigementen.
Poetin gelooft dat hij de tijd aan zijn kant heeft. De publieke opinie in het Westen heeft een korte spanningsboog. Vroeg of laat worden burgers de oorlog in Oekraïne zat. Dat moment kan al aanbreken als Donald Trump in november tot president van de Verenigde Staten wordt gekozen. Winst voor Trump heeft grote gevolgen voor de oorlog in Oekraïne. Ook dat is een argument om de positie van Oekraïne in de tussentijd zo veel mogelijk te versterken.
Alles afwegende moet het Westen Oekraïne in staat stellen zich voluit te verdedigen tegen de Russische agressie. Bij de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties, eind september, wordt opnieuw over de levering van langeafstandsraketten gesproken. Dan kunnen westerse leiders laten zien dat ze het aandurven.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant