De lezersbrieven, over de strijd tussen dierenbeschermers in Friesland, waarom Henk en Ingrid tevreden zijn, de waarde van mensen versus varkens, de reacties op Omtzigts terugtreden, de prijs voor de IgNobelprijs en de Grote Vraag waar Lull ligt.
De column van J.P. Geelen over de strijd tussen dierenbeschermers in Friesland is mij uit het hart gegrepen. Het doden van steenmarters om de schaarse broedsels van weidevogels te beschermen, ik herken de zottigheid. Meelopend met vogelbeschermers maakte ik kennis met de aanpak ‘wei vosvrij’. Nesten worden afgerasterd met schrikdraad om ‘predatie’ tegen te gaan.
Goed bedoeld, maar als er voldoende nesten zijn op een perceel kun je er een paar missen en zijn kieviten en grutto’s bovendien als groep prima in staat om rovende kraaien weg te jagen.
Moeten de vogelbeschermers niet eigenlijk en masse zeggen: we kappen er mee, red eerst maar eens hun biotopen? Tegelijk hebben die paar weidevogels ons hard nodig... Mevrouw Van der Plas, leest u mee?
Tom van Schendel, Rosmalen
Henk en Ingrid zijn tevreden. Rechts heeft met succes migratie als hét thema neergezet dat hen bedreigt. De migranten worden neergezet als de bron van alle problemen. Het kabinet zegt het zelfs letterlijk: mensen ervaren asiel als een probleem, als een crisis. Of er daadwerkelijk sprake is van een crisis, is daarbij irrelevant; mensen beleven het zo. Die jarenlange framing heeft gewerkt. De media hebben daarbij geholpen, want door hun overdreven neutraliteit durven ze het frame niet tegen te spreken.
Het beeld dat blijft hangen is duidelijk: Faber pakt de problemen aan en Nederland komt er weer bovenop. Dit wordt letterlijk zo gecommuniceerd. Henk en Ingrid zijn tevreden. Dat de beloofde afschaffing van het eigen risico niet doorgaat, valt daarbij in het niet. Dat schoolboeken en de sportschool duurder worden, is iets wat vanzelf wel goedkomt, zolang eerst maar de ‘crisis’ wordt opgelost.
Het probleem is ook dat links nog steeds geen krachtig antwoord heeft. De reacties op het regeringsbeleid blijven lauw, zonder overtuigende alternatieven. Van een ‘Kamala Harris-effect’ is hier nog geen sprake.
Frans Vliegenberg, Asten
De rationele moraal van Stijn Bruers verruilt ‘goed’ voor ‘effectief,’ streept voor- en nadelen tegen elkaar weg en heeft dus een economische inslag. Een handeling is goed, wanneer die het meeste genot oplevert voor het grootste aantal voelende, levende wezens.
Maar mensen zijn geen morele rekenmachines. We zijn gelukszoekers die met betekenisgeving ons leven zinvol maken. De verhalen waarmee we dat doen zijn inherent meerduidig. Dat betekent bijvoorbeeld dat ik niet alleen vlees eet omdat ik dat lekker vind, maar ook omdat ik tijdens het maken van een pan stoofvlees de herinnering aan mijn grootvader tot leven wek.
Bruers reduceert ons denken tot rekenen en gaat voorbij aan wat ons mens maakt. Mensen zijn in die zin anders dan andere dieren, zeker in elkaars ogen. Als ik moet kiezen tussen het doden van een vriendin of van een varken, dan kies ik voor het varken, omdat mijn vriendin meer voor mij betekent. Logisch gezien niet valide, maar sommige levende wezens zijn belangrijker dan andere. Niet in absolute zin, maar wel voor mij.
Kirsten Poortier, Utrecht
De vileine lezersreacties op de Volkskrant-site over de terugval van Pieter Omtzigt doen denken aan de lezersreacties in De Telegraaf nadat Sigrid Kaag haar vertrek uit Nederland had aangekondigd. Als het gaat om haat en wrok verschillen links en rechts niet zoveel van elkaar.
Jan Rob Dijkstra, Winsum
Peter Middendorp schrijft in zijn column over Asha ten Broeke dat Geert Wilders ‘een groepje fakkeldragers ertoe heeft aangezet Sigrid Kaag een thuisbezoekje te brengen’. Dat is onjuist. De fakkeldrager handelde alleen toen hij bij Kaag voor de deur stond en was een verklaard aanhanger van Kamerlid Pepijn van Houwelingen (Forum voor Democratie).
Reindert Brongers, Utrecht
De ludieke IgNobelprijs wordt uitgereikt in een briefje van tig Zimbabwaanse dollars . Blijkbaar bedoeld om grappig te wezen. Hebben de initiatiefnemers niet door hoe diep beledigend dit is voor de Zimbabwanen die dagelijks moeten zien te dealen met torenhoge inflatie? Nadat de westerse wereld Afrika heeft ontwricht door kolonisatie, waarvan de gevolgen nog steeds doorwerken, vinden we nu de zwakke munt van Zimbabwe een bron van vermaak?
Kees Kodde, Amsterdam
Als reactie op Loes Post: het zou zomaar kunnen dat ik het leven laat in Lull. Niks mis mee. Ik woon in Venray en weet dat Lull op de grens van Venray en Oostrum ligt, bij mijn weten toch echt Noord- en niet Zuid-Limburg.
Stan Janssen, Venray
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Source: Volkskrant