Donderdag kondigde Taylor Swift aan dat zij Kamala Harris steunt in de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Ze riep haar volgers op om zich te registeren als stemmer en ruim 338.000 mensen deden dat ook. Hoeveel verschil maakt zo'n steunbetuiging?
Al maanden was de grote vraag bij wie de artiest zich zou aansluiten. De Swifties, fans van de Amerikaanse zangeres, roerden zich massaal op sociale media. De Swifties for Harris groeide snel en een gelijknamige groep voor Donald Trump kreeg ook veel volgers.
Voor de politici is er veel aan gelegen. De 34-jarige Swift heeft alleen al op Instagram 284 miljoen volgers en heeft daarmee een enorm bereik.
"Met het krijgen van Swifts steun hopen de presidentskandidaten indirect invloed uit te oefenen op voornamelijk jonge kiezers", legt Hanne Nijthof uit aan NU.nl. Nijthof is promovendus in de Amerikanistiek aan de Rijksuniversiteit Groningen. "Er is een soort verwachting dat Swift echt een verschil in de verkiezing zou kunnen maken in de verkiezing."
Zittend president Joe Biden hoopte al op de steun van Swift voordat hij het stokje overdroeg aan Harris, maar die steunbetuiging bleef uit. Trump plaatste een met AI gemaakte foto van Swift in een Uncle Sam-kostuum. Dat is het gezicht van de Verenigde Staten dat werd gebruikt in propaganda. Trump schreef er de tekst bij: "Taylor wil dat je op Donald Trump stemt." Het bericht is inmiddels van X verwijderd.
Het is de vraag of de steun van Swift een verschil gaat maken. Dat is namelijk lastig te meten, zegt hoogleraar Mark Harvey in gesprek met NU.nl. Hij is hoogleraar politicologie en bedrijfskunde aan de universiteit van Saint Mary in de Amerikaanse staat Kansas. Hij schreef het boek Celebrity Influence, waarin hij de invloed van beroemdheden onderzocht. "Er zijn te veel factoren om het effect van haar steunbetuiging te kunnen waarnemen."
Hij wijst op het tijdstip van de steunbetuiging, die direct na het presidentsdebat kwam. Dat was tevens de eerste tv-verschijning van Harris als presidentskandidaat. "Voor onderzoekers is het lastig om na te gaan of de toename aan registraties aan Harris' optreden lag of de Instagrampost van Swift", zegt Harvey.
Daarnaast stipt zowel Harvey als Nijthof aan dat het onzeker is of mensen na hun registratie ook daadwerkelijk gaan stemmen. "Het betekent alleen dat mensen zich geregistreerd hebben als stemmer. De weg naar de verkiezingen is nog erg lang", zegt Nijthof. De Amerikanen gaan op 5 november naar de stembus.
Bovendien is niet na te gaan op wie de geregistreerde stemmers uiteindelijk zullen stemmen. "De mensen die zich registreerden kunnen net zo goed Trump- als Harris-supporters zijn", vervolgt Harvey. "Er kunnen Republikeinen op de link hebben geklikt met de gedachte: 'Ik zal haar eens laten zien'."
Bij wie Swift wél een verschil kan maken, is bij mensen die nog geen sterke voorkeur voor een kandidaat hebben, vervolgt Harvey. Maar uit zijn onderzoek blijkt dat die mensen ook na een steunbetuiging zich niet per se registreren of op zoek gaan naar politieke informatie.
Nijthof ziet kansen bij deze zwevende kiezers: "De meeste andere mensen staan al sterk achter één kandidaat en zullen niet snel van gedachte veranderen. Het Amerikaanse kiessysteem staat of valt met swingstaten." Maar dit betekent niet per definitie dat deze zwevende kiezers uit staten komen "waar het in de verkiezing echt om gaat", benadrukt Nijthof.
De steunbetuiging van Swift is niet uniek. Beroemde artiesten die zicht achter kandidaten scharen, horen bij de Amerikaanse politiek. "De hele verkiezingscampagne is echt een stuk spectaculairder dan bijvoorbeeld in Nederland", zegt Nijthof. "De VS heeft meer wereldsterren zoals Swift én Amerikanen volgen vaker entertainmentnieuws. Uitspraken van beroemdheden werken daarom goed om bepaalde onderwerpen in de schijnwerpers te zetten, wat goed is voor een verkiezingscampagne."
Volgens onderzoekers was acteur Al Jolson in de jaren twintig van de vorige eeuw de eerste beroemdheid die een openlijke steunbetuiging deed. Hij zong destijds een nummer waarin hij de Republikeinse kandidaat Warren Harding steunde. In andere verkiezingen deden artiesten als Frank Sinatra hetzelfde. "Dit soort steunbetuigingen werden steeds belangrijker naarmate commerciële advertenties en massamedia dat ook werden", zegt Harvey.
Maar onderzoek kon het effect van die steunbetuigingen niet aantonen. Dat kon het in 2007 wel, bij de Democratische voorverkiezingen tussen Barack Obama en Hillary Clinton. Toen talkshowhost Oprah Winfrey haar steun betuigde aan Obama zou dat hem zo'n miljoen stemmen hebben opgeleverd, meent Harvey.
Sindsdien is er veel veranderd. Zo kan volgens Nijthof de ontwikkeling van sociale media een rol spelen in de manier waarop publieke steunbetuigingen naar buiten komen. "Beroemdheden zijn niet meer afhankelijk van televisie en de media, maar kunnen nu op eigen houtje een bepaalde boodschap aan hun publiek overbrengen."
Source: Nu.nl algemeen