Dit is de kwestie van de EO mag – in weerwil van wat de titel suggereert – morele dilemma’s en ethische kwesties niet tot op het bot ontleden, stemmen tot nadenken doet het programma wel. Het analyseert in een half uurtje een maatschappelijke splijtzwam, formuleert hierover een prikkelende stelling en legt die voor aan betrokkenen en experts. Meestal met een voorspelbare uitkomst, wat betreft steun dan wel afkeuring. Geeft niet, de reis is belangrijker dan de bestemming.
Dinsdag voerde presentator Kefah Allush de kijker langs slachtoffers van agressieve honden, hondentrainers annex heropvoeders en (letsel)advocaten en poneerde: ‘Een verplichte cursus voor hondenbaasjes is nodig.’ Mwah, daar schrok ik niet van op, maar wel van twee slachtoffers die de verwondingen toonden die ze bij een onverhoedse aanval van respectievelijk een pitbull en een Mechelse herder hadden opgelopen.
Een vrouw vertelde dat ze op een ochtend haar hondje uitliet in het park toen een pitbull haar beestje attaqueerde. Om het te beschermen, tilde de bazin haar hondje op, waarop de pitbull haar arm tussen de kaken klemde. Met een diepe wond, kapotte zenuwen en een onbruikbare duim tot gevolg.
Huiveringwekkende foto’s toonden het bloedbad. De baas van de pitbull deed aanvankelijk niets, behalve toekijken. Het monster was aangelijnd met een riem die met ducttape aan de halsband was geplakt.
Over de auteur
Arno Haijtema is redacteur van de Volkskrant en tv-recensent.
Een cameraman werd onverhoeds van achteren aangevallen door een Mechelse herder; ook zijn arm werd gemangeld tussen de tanden van het dier, dat minutenlang aan het ledemaat schudde en trok. Twee jaar later kan de man zijn beroep nog steeds niet uitoefenen. Kreunend van de pijn onderging hij voor de ogen van Allush aan de keukentafel de liefdevolle verzorging van zijn verminkte arm door zijn vrouw.
Het aantal ernstige aanvallen door honden is explosief gestegen, vertelde een advocaat die slachtoffers bijstaat. Vooral sinds de pandemie, toen menigeen impulsief een hond aanschafte als medicijn op pootjes tegen eenzaamheid en isolatie. Precieze cijfers zijn er niet, centrale registratie vindt niet plaats. Maar plastisch chirurgen en letseladvocaten getuigen van duizenden gewonden per jaar.
Cursussen helpen niet, zei de advocaat, want er is een variëteit aan tegenstrijdige inzichten om baasjes en hond op te voeden, maar tegen onverhoedse zware aanvallen doen die niks. ‘Baasjes zeggen na een aanval: ‘Hij deed nooit een vlieg kwaad.’ Een cursus die dat tegengaat? Flauwekul.’ Haar oplossing: een hond die zware schade veroorzaakt gaat ‘uit de maatschappij’ (lees: krijgt een spuitje), de baas wordt strafrechtelijk vervolgd en moet forse schadevergoeding betalen.
Nog schichtiger dan anders passeerde ik woensdagochtend op een wandelingetje de twee gelukkig kort aangelijnde potentiële vechtmachines die dagelijks met hun baasje door mijn buurt slenteren. En natuurlijk vroeg ook ik me af: waarom schreeuwen politici moord en brand over de wolf, maar zwijgen zij over zijn gedomesticeerde nazaten? Andere kwestie.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns