Waar zijn de media in het buitenland vol van? Vandaag: Latijns-Amerika-correspondent Joost de Vries ziet hoe een Argentijnse ex-president zijn feministische imago verspeelt.
Alberto Fernández (65), tot eind 2023 president van Argentinië, had waarschijnlijk op een rustiger pensioen gehoopt. Maar tien maanden nadat hij de sleutel van werkpaleis Casa Rosada in Buenos Aires overdroeg aan zijn ultrarechtse opvolger Javier Milei vult de linkse politicus dagelijks de Argentijnse krantenkolommen.
Het Zuid-Amerikaanse land is in de ban van het familiedrama dat zich de afgelopen jaren afspeelde in de presidentiële residentie, het statige landhuis Quinta de Olivos. Vorige maand sleepte Fernández’ ex-vriendin Fabiola Yañez (43) hem voor de rechter voor het plegen van huiselijk geweld.
Over de auteur
Joost de Vries is correspondent Latijns-Amerika voor de Volkskrant. Hij woont in Mexico-Stad.
Mannen die vrouwen slaan zijn overal te vinden, in sloppenwijken en in presidentiële paleizen. Maar niet alleen het huiselijk geweld of het feit dat het de president betreft, maakt dat deze treurige geschiedenis breed wordt uitgemeten in de Argentijnse pers. De verontwaardiging is extra groot vanwege de pijnlijke hypocrisie van het voormalige staatshoofd.
Meer dan welke voorganger dan ook profileerde Alberto Fernández zich als feminist, als een man die streed tegen het patriarchaat, een politicus die trots het genderneutrale woord ‘todes’ (‘iedereen’) gebruikte in zijn speeches, naast het mannelijke todos en het vrouwelijke todas. Onder president Fernández stapten ook ministeries over op inclusief taalgebruik. Zijn conservatieve opvolger Milei maakte per oekaze een einde aan de genderneutrale overheidscommunicatie.
Als staatshoofd kostte het Fernández moeite om uit de schaduw van zijn dominante vicepresident (en ex-president) Cristina Kirchner te stappen, maar zijn progressieve, inclusieve agenda, die was helemaal van hem. Hij stuurde in 2020 een wet naar het parlement om abortus te legaliseren. Natuurlijk, toen een meerderheid in de Argentijnse senaat voor stemde, was dat een kroon op de decennialange strijd van Argentijnse vrouwen. Maar de president had een cruciaal rolletje gespeeld.
Nu heeft heel Argentinië de foto van het blauwe oog van de voormalig first lady gezien en blijkt onder de feministische kleren van de keizer toch gewoon een typische man schuil te gaan. De Argentijnse krant Clarin citeert deze week de schoonheidsspecialist van Yañez: ‘De blauwe plek leek geen ongelukje.’
De Spaanse krant El País, met een groot bereik in Latijns-Amerika, schrijft over de rechtbankverklaringen van Yañez’ dokter die in juli 2021 haar oog behandelde. De verwonding zou het resultaat zijn van een ongelukkige beweging in bed, zo vertelde het koppel hem.
De zaak komt voort uit een andere onverkwikkelijke zaak: een onderzoek naar corruptie. Fernández zou een bevriende verzekeraar aan lucratieve overheidsopdrachten hebben geholpen. Justitie onderzocht de telefoons van het voormalige presidentiële koppel en stuitte op chatberichten en de foto van het blauwe oog.
Inmiddels ligt er een aanklacht waarin Yañez niet langer de schijn van de gelukkige partner hooghoudt. Het was geen ongeluk, de president beslechtte een nachtelijke discussie met ‘een keiharde vuiststoot’, stelt zij. Hij sloeg haar niet één, maar meerdere keren en hield er tal van affaires op na.
Mogelijk het grootste slachtoffer van dit schandaal is de Argentijnse feministische strijd. Met zweet, tranen en eindeloos doorzettingsvermogen veroverden Argentijnse vrouwen terrein op Argentijnse mannen en inspireerden feministische bewegingen wereldwijd. Maar het debat wordt weer eens gestolen door twee mannen: een conservatieve president met een anti-feministische agenda en een linkse ex-president die het feminisme te kakken zet.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant