De landelijke NS-staking legde vanochtend het treinverkeer stil, tot verrassing van sommige forensen, die lang moesten wachten op het perron. Op Amsterdam Sloterdijk zijn de gestrande reizigers desondanks begripvol. ‘Treinmedewerkers draaien onregelmatige diensten, dat is zwaar.’
‘Mevrouw! U hoeft niet te rennen’, roept een chauffeur om iets over zes uur ’s ochtends vanaf de taxistandplaats op Amsterdam Sloterdijk. ‘Er rijden geen treinen.’ Maar de trein tussen Schiphol en Hoofddorp, die de blonde medewerker van een winkel op het vliegveld moet hebben, rijdt als enige wél. ‘Vier keer per uur, beide kanten op. Alleen niet op tijd, dus rennen was inderdaad niet nodig.’
Nadat eerder onder meer de politie, schoonmakers en streekvervoer hadden gestaakt, voor behoud van het vroegpensioen voor zware beroepen dat eind volgend jaar afloopt, is woensdagochtend tussen 04.00 en 08.00 uur de NS aan de beurt. In het hele land prijken rode lettertjes op de blauwomlijnde schermen: ‘Trein rijdt niet vanwege een staking.’
Alleen tussen Amsterdam Centraal en Schiphol moest de NS een minimale dienstregeling in stand houden, oordeelde de rechter dinsdagmiddag in een kort geding. De luchthaven zou onevenredig hard worden getroffen als er helemaal geen treinen rijden, en mogelijk zouden er gevaarlijke situaties ontstaan als mensen zich met ander vervoer naar de luchthaven zouden begeven.
En dus stappen de forensen onderweg naar het vliegveld – een baliemedewerker, een etalagist, een schoonmaker – rond half zeven in de trein naar hun werk. Abeer (49) uit Zwolle, die niet met achternaam genoemd wil worden, blijft achter op het perron. Ze is net klaar met haar nachtdienst als postsorteerder, en kwam er tijdens die dienst pas achter dat er gestaakt zou worden. ‘De volgende trein gaat om acht uur, dus ik moet nog anderhalf uur wachten.’
Ze vindt het vervelend, maar begrijpt het wel. ‘Wie zwaar werk doet, zou eerder met pensioen moeten kunnen.’ Zelf doet ze ook zwaar werk, zegt ze. Met haar armen beeldt ze uit hoe ze dozen vol brieven tilt en een sorteermachine bedient. Maar een vroegpensioen zit er voor haar niet in. ‘Het zou kunnen, maar dan gaat mijn pensioen per maand te veel omlaag.’
Abeer vat het sentiment vanochtend op Sloterdijk goed samen: mensen hebben begrip voor de staking; ze doen zelf vaak ook zwaar werk. Een schoonmaker heeft maandag gestaakt. Maar waarom het werk precies wordt neergelegd, weten de meesten niet. ‘Als zij allemaal staken, dan zullen ze wel gelijk hebben’, zegt Mohamed (42), die een uur te laat komt op zijn werk als technicus in een hotel.
Na uitleg over de vroegpensioenregeling, waardoor sommige werknemers van de NS nu nog drie jaar eerder kunnen stoppen met werken maar die eind 2025 afloopt, heeft hij des te meer begrip. ‘Treinmedewerkers draaien onregelmatige diensten, dat is zwaar’, zegt Mohamed, die eveneens niet met achternaam in de krant wil. Iemand anders vertelt over een vriend die machinist was, maar daarmee is gestopt nadat er iemand voor zijn trein was gesprongen.
Dat conducteurs regelmatig te maken krijgen met agressie van reizigers komt niet direct bij hem en medereizigers op, maar Mohamed kan zich er desgevraagd wel iets bij voorstellen. ‘Ik heb ook weleens gezien dat iemand boos werd omdat die zijn boete niet wilde betalen.’
Wilden de weinige NS-medewerkers op het station zelf niet staken? ‘Ik heb een vier weken oude baby thuis, dus ik ben toch wakker’, grapt een van hen. ‘Nee even serieus: op deze manier regelen we beide. Er wordt gestaakt, dat is goed. Maar wij zijn hier wel om reizigers op te vangen.’
Van agressie lijkt vanochtend geen sprake: de staking verbroedert zelfs. Mensen praten met vreemden, geven elkaar een slinger naar een ander station. Toch klinkt er ook kritiek. ‘Met zo’n staking raken ze alleen de gewone, hardwerkende burger’, zegt een handhavingsmedewerker, die met een collega op het station patrouilleert. ‘Mensen met geld, die hierover gaan, pakken nu gewoon de auto.’
Daarmee slaat ze de spijker op z’n kop: het gros van de gestrande forensen op Amsterdam Sloterdijk doet praktisch werk, heeft een migratieachtergrond en sommigen zijn de Nederlandse taal niet machtig. Ze hebben niet op het nieuws gezien dat er een staking zou zijn, en komen nu te laat op hun werk.
Toeristen daarentegen ondervinden weinig hinder van de staking, blijkt uit een rondvraag in de Starbucks. Ze zijn hier gekomen via Schiphol, of met particuliere busmaatschappijen. Een halfuurtje lopen naar het hotel? ‘Geen probleem, we hebben toch vakantie.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant