Van wijlen Volkskrant-columnist Jan Blokker kwam het inzicht dat je er pas bij de glasbak achterkomt hoeveel je nou eigenlijk drinkt. Het gebeurde hem dat hij bij de glasbak dacht: ‘Wel veel lege wijnflessen.’ Ik moest aan Blokker denken toen ik met een volle tas naar de dichtstbijzijnde glasbak liep. Die staat naast een prachtig kinderspeeltuintje met een kabelbaantje dat geliefd is bij kinderen van ongeveer 4 tot en met 8 jaar. Omdat de tas maar niet leeg raakte, zag ik wat er bij dat kabelbaantje gebeurde.
Een meisje van 5 of 6 roetsjte naar beneden en riep naar haar moeder: ‘Mama kijk!’ De moeder stond er vlakbij, maar ze keek niet, want zij keek naar haar telefoon.
Het meisje sprong voor de tweede keer op het stoeltje van de kabelbaan en riep: ‘Mama kijk nou, dit is heel leuk!’ De mama bleef onberoerd naar haar schermpje kijken.
Het meisje ging voor de derde keer naar beneden en riep nu nog harder: ‘Mama, kijk nou alsjeblieft! Ze hebben hier een heel mooie kabelbaan!’ Mama keek niet.
Op dat moment wilde ik het meisje bijvallen: ‘Mama van het meisje, kijk niet naar die rottelefoon, kijk naar je dochter, deze momenten gaan voorbij!’ Helaas bedacht ik dat die moeder dat, als ze me al zou horen, als brutaliteit in de openbare ruimte kon opvatten. Zo’n moeder is ook maar gewoon een slachtoffer van de verslavendste technologie aller tijden.
Ik overwoog naar de moeder toe te lopen. ‘Beste moeder van dat meisje, doe die telefoon nou even weg. Door dat rotding mist u de mooiste momenten van het ouderschap. Als u stopt met instagrammen, ziet u een tafereel waar alle ouders later naar terugverlangen.’
Dat kon de moeder misschien opvatten als een inbreuk op de persoonlijke levenssfeer. Maar die innovators van Silicon Valley zijn schuldig aan iets veel ergers dan inbreuken op de persoonlijke levenssfeer.
Source: Volkskrant