Nederland - Duitsland in de Nations League was een plaatje van een wedstrijd, aantrekkelijk en gelardeerd met legio kansen en mooie doelpunten. Uitslag: 2-2.
Stel, je had dinsdag in de Johan Cruijff Arena als liefhebber van hoogstaand technisch voetbal alleen de pass gezien van Ryan Gravenberch, na twintig minuten Nederland - Duitsland in de Nations League. Stel. Dan had je in zekere zin al een prachtige avond gehad, een galavoorstelling van één seconde, want dan was je sowieso met een verhaal naar huis gegaan. Zo van: heb je die pass gezien?
Alleen al die pass was van hemelse klasse, als bal uit het museum van het hogeschoolvoetbal. Hoe Gravenberch, die de topvorm van Liverpool meenam naar Nederland, de bal bij het uitverdedigen na de stuit in één keer op de wreef nam, vanaf de rechterflank, diep op eigen speelhelft. Een beetje buitenkant schoen, hard, met een perfecte, vlakke boog naar de in de diepte sprintende Xavi Simons, die opeens vrij was na de toverbal en uit een dribbel helaas niet scoorde. Doelman André ter Stegen redde. Was het wel een doelpunt geweest, dan hadden we die pass nog veel vaker gezien in de overzichten.
Over de auteur
Willem Vissers is voetbalverslaggever voor de Volkskrant.
Maar er was veel meer dan die pass op deze aantrekkelijke voetbalavond. Er waren twee landen die probeerden een fijne avond voor te schotelen aan het volle stadion. Er was een Nederlands elftal dat zichzelf opnieuw op de kaart aan het zetten is, als flamboyant voetballende ploeg met dynamiek, techniek en beweging. Er was die vliegende start van Oranje, met een doelpunt in de tweede minuut van Tijjani Reijnders, na een heerlijke aanval. Uittrap doelman Bart Verbruggen, bal op de borst van Brian Brobbey, gestuurd naar Gravenberch, wiens pass in de diepte perfect was. De Duitse defensie, vreselijk kwetsbaar, lag volledig open en Reijnders kon eenvoudig scoren.
Dat van die gaten in de achterhoede gold niet alleen voor de Duitse defensie, want bij Nederland voetbalt Matthijs de Ligt. Eens beschouwd als supertalent, letterlijk als Golden Boy, een Europese talentenprijs die hij won na de opmars met Ajax. Hij zakt telkens verder in de hiërarchie van klasse en rijgt onbegrijpelijke fouten aaneen. Ze kunnen slechts tot één conclusie leiden; dat hij niet (meer) zo’n goede verdediger is. Hij speelt omdat anderen (Stefan de Vrij, Micky van de Ven) geblesseerd zijn, maar hij is gewoon niet goed genoeg. Na zijn blunder tegen Bosnië en Herzegovina leidde hij dinsdag de 1-1 in. Hij leverde de bal zomaar in bij Jamal Musiala. Via-via scoorde spits Deniz Undav. Na de rust keerde hij niet meer terug en maakte Jan Paul van Hecke van Brighton zijn debuut, als eerste Zeeuw in Oranje na 24 jaar.
Zo ontstond een mooie, spannende, af en toe opwindende wedstrijd met telkens wisselende kansen, ook dankzij de fabuleuze Duitse voetballers Florian Wirtz en Jamal Musiala. De Duitse pers vroeg maandag aan bondscoach Julian Nagelsmann of ze nog eens samen zullen voetballen bij een club. Nou, antwoordde Nagelsmann, dan zal dat hoe dan ook veel geld kosten, want de een (Musiala) voetbalt bij Bayern München en de ander bij kampioen Bayer Leverkusen. Ze zijn pure artiesten, durfals, pingelaars met inzicht die de wankele defensie soms aan gort speelden.
Nauwelijks van de schrik van de 1-1 bekomen, viel bovendien verdediger Nathan Aké uit met een ogenschijnlijk ernstige hamstringblessure, opgelopen bij de aanname van een verre trap van doelman Verbruggen. Aké verliet het veld per brancard. Even later, in de blessuretijd van de eerste helft, viel de 1-2, na een breedtepass van Robert Andrich, op karakter gecontroleerd en voorgezet door de bedrijvige ‘wingback’ David Raum, en afgerond door de andere vleugelverdediger, aanvoerder Joshua Kimmich.
Maar goed, ook de Nederlandse vleugelverdedigers kunnen scoren, is een bekend gegeven sinds de opkomst van Denzel Dumfries, die de uitstekende start van Oranje na de pauze beloonde met zijn zevende goal in het Nederlands elftal. Hij tikte een voorzet van de op kracht doorzettende Brobbey in het lege doel. Brobbey reageerde superblij en dat was begrijpelijk. Hij kreeg zijn kans, nadat Joshua Zirkzee zaterdag tegen Bosnië uitblinker was. Brobbey deed het uitstekend. Hij is sterk en snel, bleef aanspeelbaar in de spits, legde ballen af als hij dat kon en leverde de Duitse verdedigers overwerk op. Met een warm applaus verliet hij een kwartier voor tijd het veld, waarna ploeggenoot bij Ajax sinds kort Wout Weghorst hem verving.
Na die 2-2, met de broers Jurriën en Quinten Timber in het veld, als vervangers voor Aké en Jerdy Schouten, hadden beide landen kansen om te winnen, de Duitsers meer dan Nederland. Beide trainers kunnen vermoedelijk wel leven met het resultaat in een wedstrijd met veel onderbrekingen; hetgeen wel weer jammer was. Volgende maand trekt het circus van de Nations League voort, dan met twee uitduels voor Nederland, tegen Hongarije en Duitsland.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant