De lezersbrieven, over pesticiden, het ongebreideld opvoeren van bewapening, roken en accijns, onontdekte diersoorten, stakende politieagenten en het koesteren van de ongemakkelijke waarheid.
Is ‘het bedrijf is op de fles gegaan’ nou zo veel moeilijker te snappen dan ‘het bedrijf is bankroet’? En is het woord ‘woonwagenkamp’ zo ingewikkeld dat het vervangen moet worden door ‘een apart terrein met woningen die bij elkaar horen’? Je zou er ook een villawijk mee kunnen bedoelen, of een vakantiepark.
Door taal steeds eenvoudiger te maken om laaggeletterden tegemoet te komen omzeilen we wellicht een probleem, maar lossen we dat probleem niet op. Het begin van een oplossing zou kunnen zijn om die 2,5 miljoen laaggeletterden een woordenboek te geven, zodat ze die moeilijke woorden kunnen opzoeken. Net als in het onderwijs, waar de normen steeds verder worden verlaagd om voldoende leerlingen te laten slagen, moet de taal steeds eenvoudiger.
Stop ermee! We zakken door de ondergrens.
René Verhoeven, Oosthuizen
In ‘Dieper dan de schil’ spreekt Bernadette Bruinstroop twee voorstanders van het gebruik van pesticiden en wat blijkt, pesticiden hebben alleen maar voordelen. Ze zijn vanwege de strenge normen niet slecht voor de gezondheid, en zorgen voor goedkope groenten en fruit voor iedereen.
Het verband tussen glyfosaat en de ziekte van Parkinson is volgens Nederlandse toxicologen niet overtuigend. Maar gek genoeg lees ik ook dat de biologische pesticide Rotenon in 2008 is verboden, omdat het in verband werd gebracht met de ziekte van Parkinson. Huh? En wat vinden de Nederlandse toxicologen daarvan? Het stuk besluit met het advies dat we ons beter druk kunnen maken over het zoutgehalte in ons voedsel.
‘Dieper dan de schil’ lijkt een oppervlakkige reclamespot waarin alle bezwaren tegen landbouwgif worden weggepoetst. Maar zoals in het artikel staat: ook Chinese onderzoekers concluderen dat wassen niet voldoende is.
Gerard Mensink, Zeist
Een foto, een filmpje van een rokend kapotgeschoten huis in Lviv in de Oekraïne. Door een Russische raket getroffen. Waar een man huilend en gebroken onder vandaan wordt gehaald. Dan zien we een oude vrolijke foto van zijn gezin, waarvan we de vrouw en drie kinderen nu dood weten onder de puinhopen van dat huis.
En dan even later op het tv-journaal de kordate plannen van onze nieuwe regering met miljarden voor defensie, met in beeld de geplande aanschaf van tanks, straaljagers, pantserwagens en munitie. Allemaal materiaal om dood en verderf te zaaien, maar natuurlijk bedoeld als middel van afschrikking, om vrede te behouden.
Geen mens spreekt er nog een kritisch woord over. De bijna vanzelfsprekendheid en onvermijdelijkheid die we dagelijks ervaren in de voortgang van oorlogen in Gaza, Oekraïne en Soedan en het gemis van kritische geluiden en substantiële actie van politieke partijen, van organisaties, van staten en groepen tegen dat ongebreideld opvoeren van bewapening en het ontbreken daarbij van vredes-initiatieven, breekt mij dan weer op.
Terwijl intussen het gebroken geweertje en het pacifisme van weleer als naïef worden ervaren en de bezuinigingen van de afgelopen jaren op defensie als verwaarlozing, bewapenen we ons nu dapper en bewandelen we een heilloze weg die we niet willen gaan.
Waar blijft de vuist van hoop naast al dat geweld?
Marcel Gerritsen, Amsterdam
De Nederlandse schatkist dreigt op jaarbasis honderden miljoenen euro’s mis te lopen, omdat steeds meer Nederlanders hun rookwaar in het buitenland kopen. Men had dit kunnen bevroeden vanwege de forse prijsverschillen. Dat de prijzen voor rookwaar de laatste tijd flink zijn gestegen, heeft te maken met een ontmoedigingsbeleid. ‘Roken is slecht voor de gezondheid, dus stop daar mee!’, is het motto.
Stel dat iedereen dit advies ter harte neemt en daadwerkelijk stopt met roken en er geen enkele sigaret, sigaar of pakje shag wordt gekocht, dan komt er helemaal niks aan tabaksaccijnzen binnen. Dus wat is dan het probleem als men in het buitenland een rokertje koopt, behalve dat men de gezondheid veronachtzaamt?
J.W. Nieuwpoort, Alkmaar
‘Zo’n 70 procent van het leven in Australië is nog onontdekt. Dat geldt ook voor Nederland’, aldus Peter van Welzen, bioloog en onderzoeker bij Naturalis. Hoe weet je een percentage van iets dat nog niet ontdekt is?
Fransz Smolders, Eindhoven
Als het de politie echt menens is, dan moet zij op Prinsjesdag gaan staken.
Tijdens bepaalde voetbalwedstrijden staken, is wel erg gemakkelijk. De politie ziet de regering als de grote kwaaddoener: dan moet je ook lef tonen en juist die dag gaan staken tegen de regering.
Henk Groeneveld, Delden
Advocaat Eva González Pérez maakte op LinkedIn bekend dat ze een stap terug doet in de zaak die haar leven bepaalde, het Toeslagenschandaal. Ze bracht, door haar vasthoudendheid, essentiële tekortkomingen in het functioneren van onze rechtsstaat aan het licht.
De ambtenaren bij de Belastingdienst gingen bij hun ‘fraudejacht’ op onschuldige ouders ver over de schreef. Hun ambtseed bleek een dode letter. De staatsraden bij de Raad van State, de rechterlijke macht, riepen de uitvoerende macht geen halt toe. Ze trokken zelfs de touwtjes strakker aan. Van onafhankelijkheid, van een goed afgesteld rechtsstatelijk kompas was bij hen geen sprake. González Pérez legde ongemakkelijke waarheden bloot.
In een verhelderend essay benadrukt Kasper C. Jansen dat elke journalist op de waarheid hoort te blijven hameren. Het risico van ‘waarheidsverwaarlozing’ ligt echter voortdurend op de loer.
In de discussie rond de compensatie voor de toeslagenouders stelde geen journalist maar de vraag of de ambtenaren die schuldig zijn aan het toeslagendrama nu ook verantwoordelijk zijn voor herstelbetalingen en, zo ja, of dat wel kan werken.
De Staatscommissie Rechtsstaat concludeerde, na onderzoek, dat er met het rechtsstatelijk kompas van de rechtspraak niets mis is. Ook hier geen journalist die de Staatscommissie de ongemakkelijke waarheid van González Pérez onder de neus wreef. Waarheidsverwaarlozing.
Als de journalistiek zich werkelijk iets aantrekt van de oproep van Kasper C. Jansen, dan beschermt ze de erfenis van Eva González Pérez alsnog alsof haar leven ervan afhangt. Haar geloofwaardigheid hangt er in elk geval van af.
Hans Dammingh, Hoevelaken
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant