Nederland - Duitsland is een klassieker in het voetbal, al is het belang dinsdagavond in de Nations League net iets minder dan bij andere gelegenheden.
Nederland en Duitsland delen een ontwikkeling met hun nationale ploeg: ze zoeken op weg naar het WK naar nieuwe dynamiek, met sommige andere namen en een rangorde binnen de selectie die zich opnieuw vormt. Dinsdagavond voetballen de landen die vijf keer scoorden op de openingsdag van de Nations League tegen elkaar in Amsterdam, in de uitverkochte Arena.
Bij Nederland is Virgil van Dijk nog zeker twee jaar de grote leider, zoals hij zichzelf omschreef, en vormt zich een andere hiërarchie rondom hem, na het afscheid van onder anderen Daley Blind, Gini Wijnaldum, Marten de Roon en mogelijk Memphis Depay.
Hoe dat proces precies verloopt, is nog afwachten, zei ook trainer Ronald Koeman maandag. ‘Dat wijst zich vanzelf.’ Voetballers van tegenwoordig, zo gaf hij aan, zijn in alles prof. Het is makkelijker dan in zijn begintijd als trainer om dat proces te bewaken, al kan dat ook met gegroeide ervaring van hemzelf te maken hebben.
Bij Duitsland zijn nog grotere namen afgezwaaid: Manuel Neuer, Ilkay Gündogan, Toni Kroos en Thomas Müller stopten na het EK in Duitsland als international. Wie vult het gat in de rangorde, achter aanvoerder Joshua Kimmich? Nagelsmann, maandag in Amsterdam: ‘Het kan best dat spelers die de komende tijd zeer belangrijk voor ons zijn, bij het WK over twee jaar niet meer zo’n grote rol spelen.’ Want het is misschien nog net te vroeg om de grootste talenten meteen de rangorde te laten bepalen: Florian Wirtz en Jamal Musiala, 21 jaar allebei. Nagelsmann is al blij met hun voetbaltechnische ontwikkeling: ‘Deze straatvoetballers nemen op het veld hun verantwoording. Ze hebben al zoveel stappen gezet, en in hun spel merk ik 0,0 egoïsme.’
Maar niet alleen Duitsland heeft goede voetballers. Nagelsmann was lovend voor Nederland. ‘Extreem veel talent, afkomstig van zo’n klein oppervlak. Technisch begaafd en lichamelijk sterk.’ Een van degenen die indruk op hem maakte, spits Joshua Zirkzee, staat zijn plaats dinsdag af aan Brian Brobbey, een ander type. Koeman heeft geen spijt van dat vroege besluit, nu Zirkzee het goed deed tegen Bosnië en Herzegovina.
De Nations League is belangrijker dan de oefenduels van voorheen, maar er is toch een vrijblijvend element. Oranje bewaart nochtans goede herinneringen aan de klassieker in de Nations League, onder meer door de 3-0 thuis in 2018, het duel dat een mooie periode van Koeman tekende, en de late 2-2 van Virgil van Dijk bij de return in Gelsenkirchen, de wedstrijd van het briefje met omzettingen van assistent Dwight Lodeweges en een laat doelpunt dat Nederland naar de eerste finaleronde van het toen hagelnieuwe toernooi loodste. Het is een van de barrières in de tweede periode met Koeman; winnen van een topland.
Zo heeft elk duel met de Duitsers zijn verhaal, alleen is het ene verhaal groter dan het andere. In het Duitse kamp is het spuugincident van Frank Rijkaard jegens Rudi Völler, tijdens het WK van 1990, de eerste herinnering die opkwam bij Nagelsmann en speler Robert Andrich. Opvallend. Andrich was destijds niet eens geboren, Nagelsmann een onwetende peuter. Mogelijk speelt mee dat Völler tegenwoordig technisch directeur is bij de voetbalbond en de rel via hem geregeld ter sprake is gekomen.
Het zijn inmiddels andere tijden in de onderlinge verhoudingen. De processen zijn hetzelfde, net als de taal op het veld. Spits Wout Weghorst was zondag bij de zogenoemde uitlooptraining boos weggefietst naar het hotel, na de training overigens. Hij kreeg een paar lichte tikjes van de broers Timber, beklaagde zich, er ontstond wat discussie en Koeman vond dat het maar eens over moest zijn. Zoiets gebeurt wel vaker op trainingsvelden, maar niet altijd staat er een camera bij. ‘Het is uitgesproken’, zei Koeman.
Over de auteur
Willem Vissers is voetbalverslaggever voor de Volkskrant.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant