Het NOS Journaal lijkt soms op een vacaturebank. Donderdag mochten allerlei militairen in opleiding vertellen hoe fijn het is om het land te verdedigen, nu er duizenden vacatures zijn – voorheen moest het ministerie dat doen met dure Ster-spots als ‘Daarom werken bij Defensie’.
Twee journaalreporters waren er voor ingeschakeld: een bij de Prins Bernhardkazerne in Amersfoort, een ander in het veld bij Oirschot. Martijntje, student complex systems engineering management, vertelde vol enthousiasme hoe heerlijk het was om vijf dagen in de modder te kuieren en met losse flodders te schieten in een camouflagepak en een gezicht vol bruine crème. ‘Ik weet zeker dat ik wil blijven’, vertelde ze aan verslaggever Jorn Kompeer.
Een student arbeidspsychologie leek ook razend enthousiast. Het deed denken aan een een stukje van Kamp Van Koningsbrugge tussen de Haagse perikelen en een reportage uit Gaza. Opvallend was dat het Journaal alleen meisjesstudenten interviewde. Zelfs commandant overste Hoek-Vergaij was een vrouw. Mogelijk richt Defensie zich vooral op vrouwen om de diversiteit op te krikken. Of zijn vrouwen gemakkelijker te strikken.
Over de auteur
Peter de Waard is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
De volgende dag had het Journaal een reportage over de personeelsnood in de Rotterdamse haven. Er zijn daar tien- tot vijftienduizend mensen nodig. ‘We kunnen alles gebruiken. Data-analisten, programmeurs en sociologen. En ook dronepiloten die pakketjes naar schepen brengen’, zo riep een hoge pief de kijkers op.
De jeugd reageerde verdeeld. ‘Een beetje gevaarlijk’, vond een scholier het werk in de haven. ‘Ik wil kapper worden’, zei een ander. Er was ook een wijsneus die riep ‘dat de Rotterdamse haven de belangrijkste schakel was voor de economie, want door de haven komen alle goederen ons land binnen’. Maar iemand wilde wel bij de douane gaan werken en een ander wilde wel waterklerk worden.
Hopelijk krijgen ook de zorg (‘werken met hoofd, hart en handen’), de politie (‘vroegpensioen komt eraan’), de NS (‘u ziet heel Nederland’) en het onderwijs (‘elke dag dankbare blikken van de jeugd’) de mogelijkheid via de publieke omroep personeel te werven. Gelijke monniken, gelijke kappen. Het is tenslotte wel raar dat het leger nu mensen gaat weghalen die dringend nodig zijn in de zorg en bij de politie, terwijl het Russische front nog 2.500 kilometer van Nederland is verwijderd en het in dit tempo nog eeuwen vergt voor ze Lobith bereiken.
Nu zei premier Schoof vorige week dat de personeelsnood in deze sectoren aan het einde van zijn kabinetsperiode in 2028 voor een groot deel zal zijn gelenigd. Hij kan dat gemakkelijk roepen in een kabinet dat hoogstwaarschijnlijk de eindstreep niet haalt. Want er ligt geen enkele beleidsvisie aan ten grondslag. Volgens de huidige beleidsplannen – halvering eigen risico in de zorg, hardere aanpak criminaliteit, enzovoorts – zullen er alleen maar meer taken op de publieke diensten afkomen.
Langere werkweken zitten niet in de pijplijn. En van immigranten moet een regering die onder curatele staat van Geert Wilders, natuurlijk niets weten.
Nog vier jaar te gaan en dan is de vacaturebank net zo’n vast onderdeel van het NOS Journaal als de weersvooruitzichten.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns