Dat (mede) onder invloed van sociale media zwangere vrouwen steeds meer en hoge eisen stellen aan hun gewenste bevalling, is volgens vier deskundigen meestal een ‘uiting van angst, onzekerheid en onwetendheid’.
‘We moeten af van de trend waarin bevalplannen veranderen in steeds langere en onrealistische verlanglijstjes, terwijl de geboortezorg onder toenemende druk staat.’ In de slotzin van haar column noemt Danka Stuijver twee pijnpunten – onrealistische bevalplannen en de druk op de zorg – die zeker aandacht verdienen in de landelijke pers.
Maar, als professionals die zich inzetten voor een betere geboortezorg vinden wij: liever niet op een polariserende manier. Dit helpt de zwangere, noch zorgprofessional. De trend van onrealistische bevalplannen stopt niet door vrouwen weg te zetten als losgeslagen typetjes met onmogelijke eisen die ‘tot redelijkheid gemaand’ moeten worden.
Over de auteurs
Marlies Galema (verloskundige n.p. en eigenaar van Prettig Bevallen), Corine Verhoeven (verloskundige en hoogleraar verloskunde), Claire Stramrood (gynaecoloog en eigenaar Beval Beter), Evelien Docherty (journalist met een focus op de geboortezorg).
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Stuijver signaleert hoe hoog de stress onder zorgverleners oploopt als ze dag in dag uit met te weinig collega’s moeten zorgen voor te veel cliënten, daarbij de verantwoordelijkheid dragend over leven en dood. Als je als zorgverlener dan ook nog het gevoel hebt niet de juiste zorg te verlenen, is dat extra spannend. Vooral als dat komt, weten wij uit eigen ervaring, door een geboorteplan met ‘eisen’ gebaseerd op gebrekkige kennis. Maar vrouwen veroordelen en hen verantwoordelijk houden vanwege personeelstekorten is niet de oplossing.
De vraag is: waaróm hebben vrouwen (en hun partners) ‘onmogelijke eisen’ en onrealistische verwachtingen? Waarom voelen de wensen van zwangeren voor zorgverleners als ‘te lastig’ of ‘niet reëel’? Hoe kunnen zwangeren en zorgverleners meer dezelfde taal gaan spreken? Misinformatie en miscommunicatie, dát moet worden aangepakt.
Als deskundigen op het gebied van (traumatische) bevalervaringen en respectvolle geboortezorg signaleren wij een hunkering naar juiste, volledige en realistische informatie. In de eerste plaats voor zwangeren, maar zorgverleners zouden daar ook baat bij hebben.
Veel vrouwen hebben géén realistisch beeld van wat bevallen inhoudt. Een bevalling in de trant van ‘weeën-opwekkers, ruggenprik, 12 uur later een vacuüm/keizersnee’ is voor zorgverleners een kwestie van ‘ja, dat is een van de mogelijke scenario’s’, maar totáál niet waar de gemiddelde zwangere zich op voorbereidt of begrijpt wat hiervan de reden kan zijn. Het lange bevalplan van zwangere vrouwen is meestal een uiting van angst, onzekerheid en onwetendheid.
Een betere voorbereiding op de bevalling helpt. Vrouwen moeten weten wat ze kunnen verwachten, welke mogelijke scenario’s er zijn en daarbinnen begrijpen waar hun behoefte werkelijk ligt - dat zit hem niet in de zoutlamp of de ruggenprik, maar in je veilig, gehoord en gezien voelen. Als we ons dáárop gaan focussen, nemen we stress, zorgen en druk weg bij zorgverleners en is er een basis van begrip en vertrouwen over en weer. Wij zijn ervan overtuigd dat beide partijen dat willen.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant