De Maas, een bron van drinkwater voor zeven miljoen mensen, wordt volgens drinkwaterbedrijven niet goed beschermd. Door verouderde en onvolledige vergunningen is namelijk niet duidelijk welke schadelijke stoffen waar in het water terechtkomen. De lozing van industrieel afvalwater schaadt de waterkwaliteit.
Vooral lozingen van stoffen als pfas vormen een probleem, meldt RIWA-Maas maandag in een jaarrapport. Volgens de vereniging van drinkwaterbedrijven komt er nog 50 procent pfas bij nadat de Maas Nederland is binnengestroomd. Deze zogeheten persistente, mobiele en toxische stoffen breken niet af, zijn met bestaande technieken niet of nauwelijks uit het water te filteren en zijn schadelijk voor mens en milieu.
Industrieel afvalwater wordt zowel via de riolering als direct in rivierwater geloosd. Daar hebben bedrijven een vergunning voor nodig. Maar volgens RIWA-Maas is een groot deel van de bestaande lozingsvergunningen verouderd.
In verouderde vergunningen is vaak maar een beperkt aantal verplicht te meten stoffen opgenomen. Daardoor is het onduidelijk welke schadelijke stoffen bedrijven mogelijk nog meer lozen.
Daarom moet haast worden gemaakt met een volledig overzicht van alle industriële lozingen in het stroomgebied van de Maas, zegt RIWA-Maas-directeur Maarten van der Ploeg.
"Op dit moment heeft geen enkele autoriteit volledig inzicht in welke schadelijke stoffen waar in het water terechtkomen", benadrukt Van der Ploeg. "Op deze wijze kan onmogelijk de waterkwaliteit van de Maas effectief bewaakt worden en zullen doelstellingen ter verbetering van de waterkwaliteit nooit gehaald kunnen worden."
Dat sommige bedrijven werken met verouderde vergunningen is volgens RIWA-Maas oneerlijk tegenover ondernemingen die wel alles op orde hebben. Drinkwaterbedrijven onttrekken jaarlijks 500 miljard liter water uit de Maas voor drinkwater in onder meer Rotterdam, Den Haag, Brussel, Antwerpen, delen van Limburg en Zeeland en West-Vlaanderen.
Source: Nu.nl algemeen