Voor aanvang van de US Open was Jannik Sinner, de Italiaanse nummer één van de wereld, nog het middelpunt van een dopingschandaal. Zondag versloeg hij de Amerikaan Taylor Fritz in de finale met 6-3 6-4 7-5.
schrijft voor de Volkskrant vanuit New York over Amerikaanse sporten.
Game voor game wurgt Jannik Sinner met zijn diepe, doffe dreunen het leven uit de finale van de US Open. Telkens als zijn Amerikaanse tegenstander Taylor Fritz naar lucht lijkt te kunnen happen, en het beduusde thuispubliek even opveert, verstevigt de Italiaan zijn greep. Onverstoorbaar zet hij een streep door een Amerikaans feestje.
Sinner eindigt zijn grandslamjaar zondag zoals hij het begon: met een trofee in zijn handen. De Italiaanse nummer één van de wereld was in januari de beste bij de Australian Open en wint nu de US Open, het vierde en laatste grandslamtoernooi van de tenniskalender.
Hij zou er verstandig aan doen bij thuiskomst in zijn woonplaats Monte Carlo een grotere prijzenkast aan te schaffen. Want op zijn 23ste ligt hij op schema voor een vruchtbaar tennisleven.
Vooral dit jaar gaat het hard met Sinner, nu tweevoudig grandslamwinnaar. De Italiaan verloor dit seizoen slechts vijf partijen, won er liefst 55 en schreef zes toernooien op zijn naam. Sinds juni is hij de nummer één van de wereldranglijst. In New York verstevigt hij zijn koppositie omdat zijn naaste concurrenten, Carlos Alcaraz en Novak Djokovic, vroeg in het toernooi werden uitgeschakeld.
Over de auteur
Koen van der Velden schrijft voor de Volkskrant vanuit New York over Amerikaanse sporten.
Door het winnen van de US Open is Sinner de eerste tennisser sinds 1977 (Guillermo Vilas) die zijn eerste twee grandslamtitels in hetzelfde jaar in de wacht sleept. Hij is de vierde man die in één seizoen beide grandslamtoernooien op hardcourt, in Melbourne en New York, op zijn naam weet te schrijven.
Na het benutten van zijn eerste matchpoint laat Sinner zijn racket vallen, sluit hij zijn ogen en spreidt hij zijn armen. ‘Hallo iedereen’, klinkt het even later droogjes als hij het woord neemt bij de prijsuitreiking. De ingetogen Sinner draagt zijn overwinning op aan een ernstig zieke tante. ‘Er is ook leven naast de baan’, zegt hij, voor hij het publiek een goede gezondheid wenst.
Hij heeft geen makkelijke periode achter de rug, erkent de man uit Zuid-Tirol. Vlak voor de US Open werd bekend dat hij in maart, bij en na het toernooi van Indian Wells, tweemaal positief was getest op het middel clostebol, een verboden anabole steroïde. Sinner ontliep een schorsing omdat een onafhankelijke rechtbank de verklaring van zijn team aannam.
Het verboden middel was afkomstig uit een spray waarmee een fysiotherapeut een wond aan diens hand had behandeld. De man had Sinner vervolgens zonder handschoenen gemasseerd. Zo kwam een minieme hoeveelheid clostebol in zijn lichaam terecht.
Bij zijn aankomst in New York kwam Sinner onder vuur te liggen. Volgens andere tennissers zou hij een voorkeursbehandeling hebben gekregen en beschermden de bazen van het mondiale tennis hun lieveling door de zaak lang geheim te houden. Maar de uitleg van de Italiaan werd door vrijwel iedereen plausibel genoemd.
‘Ik weet dat ik niets verkeerds heb gedaan’, verklaarde Sinner voor zijn eerste partij tegen de Amerikaan MacKenzie McDonald. De zaak leek hem aanvankelijk parten te spelen. Hij verloor de eerste set tegen McDonald en wankelde in de tweede. Maar daarna zette de nummer één van de wereld gedecideerd koers richting zijn tweede grandslamtitel.
Gedurende het toernooi werd hij zo nu en dan naar de dopingzaak gevraagd. Hoe hij ermee omging? ‘Ik heb veel steun gehad aan mijn team’, zegt hij na het winnen van de finale. ‘We hebben het van dag tot dag bekeken en zijn hard blijven werken.’
Commentator en oud-topspeler John McEnroe complimenteert zijn ‘mentale weerbaarheid’. Volgens de Amerikaan vormt de dopingzaak geen smet op de toernooiwinst van Sinner. Een lange schorsing ‘zou ontzettend deprimerend voor onze sport zijn geweest’, aldus McEnroe. ‘Hij is een van de grootste jonge sterren die we hebben.’
Tegen Fritz etaleert Sinner zijn uitzonderlijke klasse. Zijn voetenwerk, snelheid en beweeglijkheid. De houterige manier waarop hij tussen de punten door over de baan wandelt, is bedrieglijk. Tijdens rally’s is Sinner de soepelheid zelve.
De rossige Italiaan wint zijn partijen vanaf de achterlijn, met zuivere, harde klappen waarmee hij zijn tegenstanders de adem ontneemt. Naar het net komt hij vrijwel nooit. Het publiek en Fritz lijken te schrikken van de zeldzame momenten waarop hij een dropshot speelt.
Zijn forehand is zijn belangrijkste wapen. Door zijn slagtechniek, met snelle polsbeweging, geeft Sinner de ballen bijzonder veel snelheid en effect mee. In volle vaart maken ze meer omwentelingen dan bij andere spelers, berekende een databureau.
Volgens zijn coach Darren Cahill maken zijn slagen vergeleken met andere toppers zelfs een afwijkend geluid. Het zou te maken kunnen hebben met de strakke bespanning van zijn racket. De klappen van Sinner doen sommigen denken aan die van André Agassi, de voormalige hardhitter die zondag de kampioensbeker aan Sinner mag uitreiken.
De winst van Sinner tekent een wisseling van de wacht in het mannentennis. Voor het eerst sinds 1993 werden alle vier de grandslamtoernooien gewonnen door spelers van 23 jaar of jonger. De Australian Open en US Open waren dus voor Sinner, op Roland Garros en Wimbledon was de 21-jarige Spanjaard Carlos Alcaraz dit jaar de beste.
Sinner en Alcaraz zijn de belangrijkste gegadigden om het nieuwe tijdperk in te kleuren. Met het pensioen van Roger Federer, het naderende afscheid van Rafael Nadal en (op termijn) Novak Djokovic, komt het oude ten einde. Het was dit jaar voor het eerst sinds 2002 dat geen van de zogeheten Grote Drie een grandslamtoernooi won.
Het publiek bij de US Open hoopt dat een Amerikaanse tennisser zich kan mengen in de strijd om de erfenis van Federer, Nadal en Djokovic. De 26-jarige Fritz had de eerste Amerikaanse grandslamwinnaar kunnen worden sinds Andy Roddick in 2003, toen die de US Open won.
Dankzij Sinner zal de Amerikaanse droogte nog even aanhouden. ‘We zijn al lang aan het wachten, sorry dat het me niet gelukt is’, richtte Fritz zich na zijn nederlaag tot zijn landgenoten op de tribune. Over Sinner: ‘Hij was gewoon te goed.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant