Als Merlin een baan in Scandinavië aanneemt, legt zijn vriendin hem wat de liefde betreft geen restricties op. Maar als hij dan toch een andere vrouw ontmoet, wordt hij heen en weer bewogen tussen twee levens en lijkt kiezen de enige oplossing.
‘Ik zit midden in een complex proces en ik heb geen idee waar dit zal eindigen. Het begon in september 2022. Ik was helemaal klaar met het werk dat ik deed toen ik ineens een mooi aanbod kreeg voor een unieke baan in Scandinavië. Mijn vriendin moedigde me aan de baan aan te nemen. Vier jaar zou ik wegblijven, terwijl iedereen thuis gewoon zou doorgaan met zijn leven.
Dat was spannend, ik vroeg me af hoe je vrienden maakt in een deel van Europa dat nogal naar binnen is gericht. Ik twijfelde. Maar haar aanmoediging beschouwde ik als een gebaar van vertrouwen en liefde, een offer ook, want van tevoren kon ze niet weten of en in welke mate ze deel zou uitmaken van mijn leven daar.
‘Acht jaar waren we toen al samen, we hadden samengewoond, reizen gemaakt, we deelden dezelfde vrienden, kenden elkaars familie, hadden het gehad over de mogelijkheid van kinderen, al waren daar geen afspraken over gemaakt toen ik vertrok. Nee, ik doorkruiste geen gezamenlijke plannen, daar hoef ik me geen verwijten over te maken.
De eerste zes weken ging ze met me mee. We voelden ons allebei verrassend thuis in dit land dat zo dicht bij de natuur staat en bespraken zelfs even de mogelijkheid dat zij hier ook zou gaan werken, dat dit ons gezamenlijke avontuur zou worden. Maar al vrij snel merkte ik dat ik er beter aan deed om hier in mijn eentje te gaan wonen. Het was of ik mezelf iets wilde bewijzen, al wist ik niet wat.
De liefde van nu is een rubriek in Volkskrant Magazine over seks en relaties.
‘De angst om geen vrienden te maken bleek ongegrond. In een sauna ontmoette ik een man met een horloge, aan wie ik vroeg hoe laat het was. We raakten aan de praat en spraken af om samen te gaan sporten. En een maand later ontmoette ik een vrouw. Voor mijn vertrek hadden mijn vriendin en ik er weinig moeite mee gehad om onze relatie, soms meer, soms minder, ‘open te gooien’. Elkaar restricties opleggen paste niet bij ons. Het onderscheid tussen vriendschap en iets romantisch zagen wij als iets gradueels.
Al jaren hebben we bijvoorbeeld een heel goede vriendin, met wie we beiden een hechte band hebben. Het gebeurt weleens dat we met zijn drieën op bed gaan liggen, dat mijn vriendin en ik een probleem uitpraten en zij er als derde, zonder oordeel maar vol vragen naast ligt.
‘Dus toen ik bewust op zoek ging naar iemand die ik kon leren kennen in dit nog altijd vreemde land deed ik niets verkeerds of stiekems. Maar toen ontmoette ik haar, en ze bleek de belichaming van Scandinavië: een lange blonde vlecht, blauwe ogen en vele lagen kleding tegen de kou. Ik ontving haar in mijn oude gehuurde arbeiderswoning, met als enige mooie element een designbank waarvan de kussens aan vervanging toe waren. Verder was het kaal, op een tafel en een stapel boeken na.
‘Ze ging tegenover me zitten. Gedurende de hele ontmoeting werd er bijna niet gesproken. De stilte van het land, die me zo aansprak, zat ook in haar. En ik bedoel niet dat ze een spelletje speelde; ze zweeg niet uit stuursheid of om een mysterieus te willen zijn. Die avond leerde ik dat non-verbale communicatie bij een eerste kennismaking sterker is dan praten. Ik was niet langer zenuwachtig, maar juist heel erg mezelf.
‘Twee mensen die elkaar aankijken, niet aanraken, en slechts af en toe wat woorden wisselen: dit had ik nooit eerder meegemaakt. Het was of mijn hele lichaam haar ontmoette, of mijn hele wezen de kans kreeg haar te leren kennen.
Wanneer je iemand voor het eerst ontmoet, wordt het zicht op wie iemand echt is vaak ontnomen door het uitwisselen van verledens, van grappen, peilende opmerkingen. Maar als het praten stopt neemt het kijken en waarnemen het over; de communicatie verdubbelt als het ware.
‘Door de ruimte tussen de woorden te bewaren, leek het of tijd en oordelen verdwenen; ik hoefde haar niet te toetsen om haar beter te leren kennen, want waaraan had ik haar kunnen toetsen? Ik had muziek aangezet, er brandden kaarsen, en ja, soms verbraken we de stilte met zinnen die meestal niet meer dan vier woorden telden.
‘Naarmate we elkaar in de weken erna vaker gingen zien, bleek dat we ook in intellectueel opzicht veel gemeen hadden, maar het fundament is toch altijd die woordeloze verbinding gebleven. Door haar ben ik me thuis gaan voelen in een vreemd land. Ze heeft me op vele manieren laten landen, geeft inmiddels veel om me. Maar nu vraag ik me af: hoe ziet haar rol in mijn verdere leven eruit?
‘Toen ik mijn vriendin over haar vertelde, was ze niet gealarmeerd. Er zit tussen ons een onzichtbaar elastiek: soms buigen we naar elkaar toe, dan weer springt het elastiek los en springen wij mee, elk een andere kant op. En altijd komen we weer bij elkaar terug. En toch, nu mijn band met de Scandinavische steeds intiemer wordt, worstel ik eerder meer dan minder met de lange afstand.
‘Ik zocht naar iemand die me grond onder de voeten zou geven, maar wie leert mij hoe je op meerdere plekken tegelijk thuis kunt zijn, zonder te verlangen naar die ene plek waar je niet bent? Ik word heen en weer bewogen tussen het leven dat ik kan hebben en dat wat ik niet kan hebben, en zoek helderheid. Maar hoe zacht de landing ook leek, ik voel me terug stuiteren, de onzekerheid in.
‘Je zou terecht kunnen zeggen dat ik deze ingewikkelde situatie over mezelf heb afgeroepen, of dat ik zelfzuchtig ben. Had ik er beter aan gedaan geen contact met andere vrouwen te zoeken? Maar wat is liefde waard als je je beslissingen laat afhangen van de angst elkaar kwijt te raken? Ik raak steeds meer betrokken bij het leven van de andere vrouw, maar een relatie mag ik dit niet noemen.
‘Moet ik kiezen? Geen van de twee vrouwen vraagt dat van mij. En toch zegt een stem dat dit precies is wat ik moet doen. Een stem sterker dan ikzelf, sterker dan zij, iets wat beter dan wij alle drie denkt te weten wat liefde is en hoe dat hoort te zijn, dwingt mij een onmogelijke keuze te maken en verandert, nu al, nog voor de keuze is gemaakt, grote rijkdom in intense verwarring.
Op verzoek van de geïnterviewde is de naam Merlin gefingeerd. Wil je meer van deze verhalen horen? Luister dan ook naar onze podcast De liefde van nu.
Van eenmalige avonturen tot langlopende relaties: Corine Koole is voor deze rubriek en de gelijknamige podcast op zoek naar verhalen over álle soorten liefde en bijzondere ervaringen die (ook bij jongere lezers) tot nieuwe inzichten hebben geleid.
Meedoen? Mail een korte toelichting naar: deliefdevannu@volkskrant.nl.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant