Barbara Pravi is sinds haar tweede plek op het Songfestival met Voilà een graag geziene gast in ons land. Begin volgend jaar doet ze met haar tweede plaat een uitgebreide tour langs Nederlandse steden. Zelf kan de 31-jarige Française haar populariteit maar amper bevatten.
"Ik zou willen dat ik begreep waarom het juist in Nederland zo goed gaat", verzucht Pravi in gesprek met NU.nl. "Maar ik ben er heel blij mee. Ik voel een sterke connectie met het Nederlandse publiek. Er is altijd zo'n fijne energie als ik hier zing. Ik hoop dat ik dat teruggeef op het podium."
In 2021 bereikte Pravi namens Frankrijk de tweede plek op het Songfestival in Rotterdam. Sindsdien heeft haar inzending Voilà zich in Nederland in het collectieve geheugen genesteld. In de Top 2000 van NPO Radio 2 met beste liedjes ooit gemaakt, werd het vorig jaar naar de 156e plek gestemd. Van dit feit was Pravi nog niet op de hoogte. "Wow, dat is gestoord", reageert ze.
Pravi is gelukkig nog niet klaar met het lied dat haar doorbraak betekende. "Voilà is speciaal. De betekenis van de songtekst blijft veranderen voor mij. Het was het nummer waarmee ik voor het eerst op tv optrad en meteen voor een miljoenenpubliek. Daarna mocht ik het zingen voor mensen die een kaartje kochten om mij te zien: voilà, dit ben ik nu! Het blijft mijn favoriete lied en ik zal altijd trots zijn om het te laten horen."
Tekst gaat verder onder de video.
Maar Pravi blijft niet op het succes van Voilà teren. De zangeres brengt vrijdag haar tweede album La Pieva uit. Met de titel, dat het Servische woord voor zangeres is, eert ze een deel van haar afkomst.
"Mijn opa schreef mij jaren geleden een brief waarin hij zei dat zingen mijn lot is", legt Pravi uit. "Een van de vrouwen van wie ik afstam, was een straatverkoper in de bergen van Servië en Bosnië. 's Avonds als ze rustte, begon ze te zingen. Ze zong zó mooi dat ze de bijnaam La Pieva kreeg. Daar komt mijn achternaam vandaan (Barbara's echte achternaam is Pievic. Haar artiestennaam Pravi is het Servische woord voor 'echt', red.)."
Op nummers als Maman, Vivante en Qui j'etais zingt Pravi over eenzaamheid, je plek proberen te vinden in de wereld, erachter komen wie je bent en wat het betekent om te leven. Ook maatschappijkritische teksten over oorlog en machtsmisbruik schuwt ze niet. Toch was Pravi niet in een zwaarmoedige bui bij het schrijven. "Het is grappig, want ik dacht dat ik een vrolijk album zou maken om op te dansen. Toen ik het voor het eerst in z'n geheel terughoorde, dacht ik: wat ga ik diep", lacht ze.
Tekst gaat verder onder het kader.
Pravi schrijft haar album na een drukke periode rondom het Songfestival en de tour die volgt. Ze zoekt de stilte op. "Ik zat in mijn huis op het platteland en er was niets om me heen om me af te leiden, alleen de natuur. Ik ben normaal heel sociaal, altijd omringd door mensen, maar voor dit album heb ik mezelf gedwongen alleen te zijn en dat te accepteren."
De zangeres pakt het creatieve proces anders aan dan bij haar debuut. Ze wilde toen zo snel mogelijk na het Songfestival iets uitbrengen, waardoor er wat haast mee gemoeid was. Nu neemt ze alle tijd. In plaats van veel samen schrijven met andere componisten en producers, legt Pravi nu de basis alleen.
"Ik schreef de liedjes nu zelf op piano en zodra ik tevreden was over de composities, nodigde ik anderen uit om de nummers af te maken. Dat was uitdagender, maar ook goed voor mijn zelfvertrouwen, want dit durfde ik op mijn debuut nog niet."
In het proces vindt ze de onbevangenheid van de zeventienjarige Barbara terug. "Op die leeftijd dacht ik niet na over artiest zijn, maar maakte ik muziek voor de lol. Ik wilde die emotie weer terugvinden, het pure plezier maken."
Source: Nu.nl algemeen