Een helmplicht voor fatbikes zorgt misschien voor minder populariteit onder tieners. Maar dat is geen bezwaar: de gewone fiets past veel beter bij de leeftijdscategorie.
Dat er in Nederland nog een onderwerp is waarover bijna iedereen het eens lijkt te zijn, is verheugend te noemen. De fatbike heeft de dankbare taak op zich genomen om door zo’n beetje alle niet-gebruikers te worden verguisd − wat wordt weerspiegeld door een Tweede Kamer die bijna unaniem maatregelen wil.
Met hun brede banden en lompe ontwerp nemen ze veel ruimte in op drukke fietspaden, en zeker als ze opgevoerd zijn en bemand worden door een à drie beginnende tieners vormen fatbikes bij bijna elke inhaalmanoeuvre een onvoorspelbare dreiging. Een aantal ongelukken met ernstige gevolgen van de afgelopen maanden lijkt dat toenemende gevaar te bewijzen.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
De fatbike is wat de brommer en later de scooter waren voor eerdere schoolgaande generaties: een statussymbool om snel en zonder al te veel inspanning naar school, sportvereniging of winkelcentrum te gaan. Dat het ding een licht asociale indruk wekt maakt het voor veel berijders alleen maar leuker.
Hoe gevaarlijk ze precies zijn is nog niet helemaal duidelijk. Het aantal dodelijke slachtoffers onder elektrische fietsers (waar fatbikes onder vallen) is weliswaar de laatste jaren aan het stijgen, maar dat betreft vooral bejaarden op gewone elektrische fietsen. Anekdotische gegevens wijzen weliswaar ook op meer ongelukken met (zeer) jonge fatbike-berijders, maar er rijden simpelweg ook meer fatbikes rond. In hoeverre de stijging buitenproportioneel is, is nog niet uit cijfers op te maken.
Wat ook lijkt mee te spelen bij de fatbike-haat is een ‘jeugd-van-tegenwoordig’-gevoel, zeker jegens jongeren ‘in de steden’, wel vaker doelwit van cultuurpessimisten. ‘In de dorpen zijn er heel veel kindjes die zich er goed mee gedragen’, zei minister Barry Madlener van Infrastructuur en Waterstaat dinsdag.
Maar de roep om maatregelen is, ondanks deze kanttekeningen, terecht. De combinatie van gewicht, snelheid en jonge gebruikers is een recept voor ongelukken. Een helmplicht lijkt de meest voor de hand liggende oplossing. Om te beginnen voor de jongste gebruikers.
Als het lastige onderscheid tussen fatbikes en ‘gewone’ elektrische fietsen betekent dat zo’n helmplicht ook voor die tweede categorie gaat gelden, is dat niet bezwaarlijk. Berijders van brommers en scooters moeten ook een helm op. En dat een elektrische fiets in theorie niet harder mag dan 25 kilometer per uur is allang door de praktijk ingehaald.
Mocht zo’n helmplicht ertoe leiden dat de fatbike of elektrische fiets minder populair wordt, zoals tegenstanders beweren, dan is daarmee geen man overboord. Het alternatief, voor jonge berijders, is namelijk de niet-elektrische fiets − het vervoermiddel dat nog altijd om vele redenen beter bij die leeftijdscategorie past.
In Nederland wordt van oudsher flink gesputterd tegen maatregelen die de verkeersveiligheid vergroten. De driepuntsgordel zou bestuurders in hun vrijheid beknotten, de limiet op alcoholgebruik zou cafés in de problemen brengen. Op skipistes waren Nederlanders de laatsten die een helm opzetten. Nu zijn die maatregelen allemaal volkomen normaal.
De minister, die als Kamerlid deze hang naar ‘vrijheid’ nog uitdroeg, wil het nu aan de Kamer overlaten om maatregelen uit te werken. Dat is een wat laffe uitvlucht. Op zijn ministerie zitten mensen die hier goed over hebben nagedacht en weten hoe de verschillende maatregelen juridisch kunnen worden vormgegeven. Wie regeert, neemt ook zijn verantwoordelijkheid.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant