Recensent Mark Moorman gidst u door het grote aanbod op de streamingplatforms. Deze week: Griekse mythen met een moderne twist in Kaos (Netflix) en Nederlandse thrillerserie De ring (NPO).
Mark, je zag een soort moderne comedyserie over de Griekse mythen. Wat moeten we ons daarbij voorstellen?
‘Om te beginnen is Kaos (Netflix) van Charlie Covell, die ook The end of the fucking world gemaakt heeft. Dat was een paar jaar geleden een van de originelere Netflix-series, over twee jongeren die er samen vandoor gaan. Covell heeft een eigen, dwarse stijl, en dat is ook te zien in Kaos.
‘Covell heeft personages en verhaallijnen uit de Griekse mythologie naar een versie van de hedendaagse wereld gehaald. Ik heb geen gymnasium gedaan, maar het zijn echt the greatest hits van de Griekse mythologie, dus het is goed te volgen. Griekse goden en de mensen leven in Kaos naast elkaar. Zeus (gespeeld door Jeff Goldblum) is de oppergod. Hij is als heerser onzeker, bang en paranoïde, want hij heeft het gevoel dat zijn regime op z’n einde loopt. Tegelijkertijd ontdekt een aantal stervelingen dat ze bijdragen aan een opstand tegen de goden. Er is een soort actiegroep die ‘Fuck the gods’ heet.
‘Door die verhaallijnen heen zitten veel mythen die je wel kent, maar met een moderne twist. Zo volgen we bijvoorbeeld Riddy, een vrouw die na een ongeluk in het dodenrijk van Hades terechtkomt. Zij wordt gered door Orpheus, die eruitziet als een soort Chris Martin van Coldplay.
‘De Griekse goden zijn een soort metafoor voor het decadente, uit de hand gelopen leven van de superrijken. Ze zitten op hun jachten, bij hun eilanden in de Middellandse zee, en hebben geen enkele connectie meer met de gewone sterveling. Hun geld geeft ze in hun eigen ogen een goddelijke status. Koas gaat over de corrumpering van macht, of dat nou komt door goddelijke voorzienigheid of de miljarden die ze op wat voor manier ook vergaard hebben.
‘Qua vormgeving ziet het er waanzinnig uit – het speelt zich af op hedendaags Kreta. De scènes in het dodenrijk zijn in zwart-wit, in een wereld vol lelijke kantoorgebouwen uit de jaren zeventig. Het plot werkt niet altijd even goed, maar onderhoudend om naar te kijken is het wel.’
Je keek ook nog een serie van Nederlandse makelij: De ring.
‘De ring (NPO) is de nieuwe serie van Frank Ketelaar, de hofleverancier van dit soort thrillerseries. Hij is de man van Klem, Vuurzee, en Overspel. In Klem speelde Barry Atsma een keurige vader die door allerlei omstandigheden langzamerhand ontspoort, tot er geen weg terug meer is. Iets vergelijkbaars gebeurt met de personages in De ring.
‘Het leukste aan De ring zijn de hoofdrolspelers, Hannah Hoekstra en Minne Koole. Twee leuke acteurs om naar te kijken. Hoekstra speelt een jonge advocaat die in een vlaag van verstandsverbijstering een ring steelt van een van haar vaste klanten, Simon, de eigenaar van een jeansmerk.
‘Al snel wordt duidelijk dat dit enorme gevolgen heeft. Simon heeft de diefstal kunnen zien op de beveiligingscamera in zijn kantoor, en hij gebruikt de opname om haar te chanteren. Het is het begin van een keten van gebeurtenissen die steeds complexer worden. Een van die ingewikkeldheden is dat ze rond diezelfde tijd een nieuwe liefde tegen het lijf loopt, een opvliegende rechercheur, gespeeld door Minne Koole. Ze raken betrokken bij dezelfde zaak, wat enorm botst.
‘De ring heeft iets van een puzzel. In het begin moet je veel slikken om mee te kunnen gaan in de dilemma’s die de serie voortslepen, maar als je eenmaal aan boord bent is het goed te volgen, en bovendien vakkundig gemaakt.’