De lezersbrieven, over geboortecijfers, Griekse reuzen, megafoons, ingewikkelde stellingen, ronkende rampscenario’s, lathoogten en selectieve spoorwegbedrijven.
Pieter Omtzigt, de man die ooit predikte dat we in Nederland toe moeten naar migratie nul, heeft na bestudering van de reeds jarenlang bekende cijfers nu ook door dat dit niet gaat lukken. Want net als in Japan, Zuid-Korea, Rusland en China zal ook Nederland krimpen zonder migratie.
Feitelijk is dit een fraaie kans om milieuproblemen en wereldwijde ongelijkheid aan te pakken. Zo heeft men in Afrika, ondanks ook daar dalende vruchtbaarheid die sneller gaat dan ooit in het Westen, mensen genoeg die graag naar Europa willen. Kortom, zorg via een Marshallplanachtige aanpak voor massale investeringen in het onderwijs en onderzoek in Afrika. Lijkt een win-win situatie passend in de wetten van het kapitalisme.
Maar wat zegt Omtzigt? ‘De arbeidsmigranten zullen komen uit landen buiten Europa en dat zal geopolitieke implicaties hebben’. Het is het zaaien van angst en de zoveelste klap in het gezicht van de hardwerkende Afrikaan. Pieter Omtzigt laat in de HJ Schoo-lezing zijn ware gezicht zien en dat stemt niet vrolijk.
Ton van Rietbergen, Utrecht
Er was eens een reus in het oude Griekenland die zijn gasten passend maakte voor zijn bed. Waren ze er te groot voor, dan maakte hij ze passend door stukken van hen af te hakken; waren ze te klein dan rekte hij ze uit. Het aanpassen van het bed aan de gast kwam niet in hem op. Na het lezen van de verbazingwekkende reconstructie van de zaak lijkt me duidelijk dat deze filosofie ook op de zaak-Mikael is toegepast.
Sicco de Jong, Zuidlaren
Is het ‘op zwart gaan’ van X in Brazilië een beperking van de vrijheid van meningsuiting, en daarmee onwettig? Nee. Het is geen grondwettelijk recht om een website te kunnen gebruiken. Je pakt alleen van iemand een megafoon (X) en een versterker (algoritmes) af zodat het bereik wordt verkleind tot de directe omgeving van de meninggever.
Gerda Pauwelussen, Castricum
Leerlingen krijgen de actualiteit mee. Soms gekleurd, soms gefragmenteerd, maar leerlingen krijgen – net als wij – de actualiteit mee. Zeker als hun helden, de artiesten die bijvoorbeeld op Lowlands spelen, aandacht voor Gaza vragen.
Tijdens het optreden van Arooj Aftab droegen mensen bijvoorbeeld een Keffiyeh. Tijdens het optreden van rapduo IJsland wapperden Palestijnse vlaggen. Zelfs Dua Lipa sprak erover. In de pauze tussen twee lessen vertel ik een collega wat ik zag op Lowlands. Een collega trekt een wenkbrauw op en vraagt of ik tijdens de vakantie ben ‘geradicaliseerd’.
Als het over Gaza gaat, hoor ik vaak: ‘de oorlog tussen Hamas en Israël is ingewikkeld’. Maar in vergelijking met de Tweede Wereldoorlog – een geschiedenis die vertakt in talloze deelgeschiedenissen, waar veel mensen in Nederland véél over weten – is de geschiedenis van Gaza betrekkelijk eenvoudig.
Elke avond probeer ik een half uurtje te lezen over Gaza. Ik merk dat mijn kennis over dit ‘ingewikkelde’ onderwerp snel toeneemt. Mijn voorzichtige conclusie is dat er eigenlijk maar één aspect écht ingewikkeld is aan de geschiedenis van Gaza. Dat is de stelling dat het ‘ingewikkeld’ is.
Daan Krahmer, docent geschiedenis, Eindhoven
Het artikel in de Volkskrant over de stijging van de zeespiegel begint met de ronkende kop: ‘Rampscenario zeespiegel ‘komt niet uit’ en de geruststellende onderkop: ‘De stijging van de zeespiegel gaat waarschijnlijk veel minder snel gaat dan gedacht.’ Jeetje, dacht ik, heb ik voor niks de snelweg bezet! Wat heb je aan een wetenschap die maar dingen roept die toch niet uitkomen?
Maar het nieuws blijkt genuanceerder: computermodellen in nieuw onderzoek geven aan dat ijskliffen op Antartica niet zullen instorten en daardoor wordt een lagere stijging van de zeespiegel verwacht. De betreffende onderzoeksleider nuanceert dat er andere variabelen zijn die toch nog invloed zouden kunnen hebben op de verdere verhoging van de zeespiegel.
Ik vermoed dat deze nuance overschaduwd wordt door de koppen boven het artikel; koren op de molen van de klimaatsceptici. Dat zal toch niet de bedoeling zijn?
Carl van Cuijk, Dordrecht
Een half jaar geleden heb ik mijn tweedegraads bevoegdheid docent wiskunde behaald na een deeltijdopleiding aan de Hogeschool van Amsterdam, waar ik in 2016 als vijftig-plusser aan ben begonnen. Het diploma is zwaar bevochten, temeer omdat voor het behalen daarvan naast een reguliere baan en gezinsleven, dezelfde criteria worden gehanteerd als bij de reguliere voltijdsopleiding.
Dat Elbert Booij en Luuck Droste in hun stuk zeggen dat de kwalificatielat in het onderwijs lager wordt gelegd met zij-instromers, voelt dan ook als een stoot onder de gordel. Door deze kwalificatie dragen ze niet bepaald bij aan het motiveren van docenten, voor wie dat van net zo groot belang is als voor leerlingen.
Peter Meekel, Schagen
Door diverse stakingen van vakbond FNV was overlast op en rond het spoor twee jaar geleden nog onvermijdelijk. Tijdens de Grand Prix onlangs in Zandvoort was daar merkwaardig genoeg niets van te merken. Er was volop extra personeel, genoeg treinen, geen klachten van FNV-leden over lonen, onregelmatige werktijden en werkdruk. Helemaal niets.
De Nederlandse Spoorwegen liet zien dat het alles opzij kan zetten voor evenementen die van nationaal belang zijn. Dat het wel ten kostte ging van mensen die gewoon naar hun werk moesten, voetbalfans die hun favoriete wedstrijd wilde bijwonen, concertgangers die graag hun duur betaalde concert wilden bezoeken, et cetera, was blijkbaar niet te voorkomen. Er was maximale inzet voor de races die overige reizigers ook vragen aan de Nederlandse Spoorwegen op andere dagen.
De gedachte is blijkbaar dat deze mensen na dit weekend altijd weer met de trein kunnen. Voetbal en andere festiviteiten zijn er tenslotte het hele jaar door. Het maakt de reizigers blijkbaar niet veel uit, denken FNV-leden wellicht, want je hoort ze niet.
Nu gaan we weer verder met de alledaagse problemen: er komen nog meer werkzaamheden op het spoor aan. Maar mensen die geen rijbewijs hebben of om andere redenen niet met de auto reizen, kunnen niet telkens weer een beroep doen op anderen doen wanneer treinen niet kunnen rijden. En niemand in Nederland die de Nederlandse Spoorwegen en ProRail eens tot de orde kan roepen voor deze grote willekeur van wel hele selectieve dienstverlening.
Pieter de Boer, Alkmaar
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant