In de strijd tegen bedreigingen van Geert Wilders vanuit Pakistan hanteert Nederland sinds enige tijd het ‘escalatiemodel’ om het land tot medewerking te bewegen. Dat leidde maandag tot een ongebruikelijke rechtszaak.
is politiek verslaggever van de Volkskrant. Hij schrijft over veiligheid, diplomatie en buitenlands beleid.
‘Ik ben mijn vrijheid al twintig jaar kwijt. Er zijn altijd beveiligers, mijn helden, maar ze bereiden alles voor. Je hebt nul privacy. Ik woon in een safehouse van de staat, kan geen auto rijden of wandelen met mijn vrouw als ik dat niet minstens een dag eerder heb opgegeven. Ook in de buurt van het safe house mag ik niet naar buiten, ik ken de straat niet waar ik woon. Ik rijd in geblindeerde auto’s van de parkeergarage van mijn safehouse naar de parkeergarage van de Tweede Kamer. Vanuit mijn werkkamer in het parlement kan ik niet naar buiten kijken om te zien wat voor weer het is, want de ramen zijn geblindeerd. Ik werk soms een hele week en als ik dan thuiskom, heb ik geen idee wat voor weer het is geweest buiten.’
Aan het woord is Geert Wilders, de PVV-leider die afgelopen najaar de verkiezingen won en nu, in de rechtbank van het Justitieel Complex Schiphol, spreekt van een ‘bijzonder en uniek proces waar ik lang naar heb uitgezien’. Wilders zegt zich niet te kunnen herinneren dat er ooit eerder in Nederland een moefti, in dit geval uit Pakistan, terechtstaat omdat hij een fatwa over een Nederlands politicus heeft uitgesproken. ‘De gevolgen van hetgeen mensen als moefti Jalali hebben gedaan zijn voor mij als lid van de Tweede Kamer, maar ook als gewoon burger, enorm.’ Hij bedankt dan ook het Openbaar Ministerie en de rechters – ‘want voor u kan dit ook allemaal vervelende gevolgen hebben’ – dat het proces plaatsvindt.
Over de auteur
Arnout Brouwers schrijft voor de Volkskrant over veiligheid, diplomatie en buitenlands beleid.
Behalve die rechters, de officier van justitie, Geert Wilders en wat journalisten is er deze maandag bijna niemand aanwezig bij de processen tegen twee verdachte geestelijken en politici uit Pakistan. De verdachten zelf zijn afwezig en laten zich niet door een advocaat vertegenwoordigen. Tegen de 56-jarige Pakistaanse politicus en moellah Muhammed Ashraf Jalali eist de officier 14 jaar celstraf wegens uitlokking tot moord, misbruik van gezag, opruiing en bedreiging met een terroristisch misdrijf.
Vorig jaar werd een Pakistaanse oud-cricketspeler, Khalid Latif, in Nederland veroordeeld tot 12 jaar wegens een poging tot uitlokking van moord op Wilders. Bij Jalali ligt de geëiste strafmaat hoger omdat zijn invloed groter is en hij ‘zijn positie als geestelijke misbruikt’. Wilders toont zich tevreden met de ‘stevige eis’. Hij hoopt dat ermee het signaal wordt afgegeven, ‘als de rechtbank de eis zou volgen, dat dit in Nederland als volstrekt onaanvaardbaar wordt gezien’.
Dat signaal wil ook het kabinet-Schoof afgeven, blijkt uit een Kamerbrief maandag van de ministers David van Weel (Justitie en Veiligheid) en Caspar Veldkamp (Buitenlandse Zaken). Zij schrijven dat bedreigingen tegen politieke ambtsdragers ‘door of vanuit andere landen die niet meewerken aan opsporing, vervolging of berechting hiervan’ niet worden geaccepteerd en dat hierop wordt ‘geacteerd’.
Maar ze erkennen ook hoe moeilijk dat kan zijn, want in het 'escalatiemodel’ om andere landen tot medewerking te bewegen is ‘inzet op politiek niveau, al dan niet door Buitenlandse Zaken, het uiterste middel’. Wat betreft de tegen Wilders gerichte fatwa’s en doodsbedreigingen uit Pakistan is daarbij tot op heden geen enkel resultaat bereikt, ondanks ‘intensieve gesprekken op verschillende politieke niveaus’. Dat gesprek wordt voortgezet, kondigen ze aan.
Terug in de rechtszaal gaan de rechter en de officier van justitie uitvoerig in op de aard van de dreigementen, het bereik van de socialemediaplatforms waarop ze zijn gedaan, en de herhaalde malen dat Wilders hiervan aangifte heeft gedaan. ‘Zijn ophanging moet geregeld worden.’ ‘Hij moet aan ons overgedragen worden opdat hij publiekelijk aan de nek kan worden opgehangen.’ Of de video waarin Jalali, wiens YouTubekanaal meer dan twehonderdduizend volgers heeft, tijdens een ‘Dood aan Nederland’-conferentie zegt: ‘Degene die de eer van de profeet aantast, wordt onthoofd.’
Dat Jalali herhaaldelijk heeft gezegd dat de fatwa die hij heeft uitgesproken tegen Wilders ‘onherroepelijk’ is, maakt de gevolgen des te groter, zegt Wilders, verwijzend naar de recente aanval op Salman Rushdie tientallen jaren nadat tegen hem een fatwa was uitgesproken.
Hoewel Wilders stemvast is, klinkt de emotie over de gevolgen van de duizenden doodsbedreigingen tegen hem vandaag door in de rechtbank. ‘Soms word je er knettergek van. En waarom? Omdat het echt is.’ Zo werd een andere Pakistaanse man, die in 2018 naar Den Haag was afgereisd met de bedoeling een aanslag op Wilders te plegen, in 2021 tot 10 jaar cel veroordeeld.
Tegen de tweede verdachte, de 29-jarige Saad Rizvi, eist de officier 6 jaar cel wegens opruiing tot moord met terroristisch oogmerk en bedreiging. Wilders toont zich teleurgesteld dat een bandopname waarin Rizvi (wiens partij en aanhang nog veel groter zijn dan die van Jalali) moslims in Nederland oproept ‘het leven van dit varken te beëindigen’ niet als bewijs is opgevoerd (vanwege de kwaliteit van de opname), maar is helder over de gevolgen. ‘Ik heb ongelofelijke last gehad van zijn oproepen mij te vermoorden, en heb duizenden doodsbedreigingen ontvangen.’
Na al die jaren waarin niets werd gedaan, overheerst vandaag bij Wilders de blijdschap over het signaal dat wordt afgegeven. ‘Je bent toch niet helemaal vogelvrij, het Nederlandse rechterlijke systeem laat zien dat dit niet kan.’ Als de twee Pakistaanse verdachten worden veroordeeld en er een definitief vonnis komt, zegt Wilders, ‘dan moeten we met het kabinet gaan praten wat dat betekent voor onze relatie met een land als Pakistan, als dat vervolgens helemaal niets doet om dat vonnis tot uitvoering te brengen.’ Dan zal het kabinet ‘het uiterste moeten doen om ze achter de tralies te krijgen, is het niet daar dan is het wel hier’.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant