Tientallen mannen in stemmig blauw, op een veld in de zon in Santpoort, leken van veraf waarachtig op de selectie van Chelsea. Maar er waren cruciale verschillen: Chelsea, met een overschot aan topspelers, verbeeldt in zekere zin het failliet van het topvoetbal, als speeltje van een voorzitter annex eigenaar die als hobby dure voetballers koopt en verpatst.
Kwam je dichter bij al die mannen in het blauw in Santpoort, dan zag je de vergankelijkheid, in een bij voorbaat mislukte poging de eeuwige jeugd een oppepper te geven. Wat ze met elkaar hadden? Ze voetbalden bij SV Terrasvogels eens met Paul Vessies, een icoon van het amateurvoetbal, als je in zo’n dorp al van iconen mag spreken.
Waar sommigen van het gezelschap al tientallen jaren zijn gestopt en blij zijn dat ze zonder spierscheuring op hun werk komen, nam Paul Vessies als relatief fitte man van 71 jaar afscheid, na ruim zestig jaar bij de amateurs. Een aanstekelijk enthousiaste vrijwilliger van de KNVB met een oranje stropdas reikte een gouden bondsspeld uit, terwijl de blauwe mannen in klassiekers Paul Vessies bezongen en het leven, ook het leven van de deinende KNVB’er.
Ook Vessies bestuurde een club, net als die man van Chelsea, al draaide hij elke euro twee keer om. Vessies is een man zonder wie amateurvoetbal bijna niet kan bestaan. Hij was een wijsgeer en een vraagbaak, verpakt in zachtheid en vriendschap. Zijn afscheid was een emotionele draaikolk met ongekende diepgang, waarbij de vraag zich opwierp wat nu eigenlijk het echte voetbal is: het ene blauw of het andere blauw.
Vessies glorieerde, ook op Melkweg-achtige afstand van de titanenstrijd Erik ten Hag-Arne Slot in Engeland, tussen de trainer van Manchester United die al ruim twee jaar geen chocola weet te maken van de gevallen grootheid. Hij verloor kansloos van de nieuwe Nederlandse kruisvaarder, Arne Slot van Liverpool, die een generaal over het veld liet schrijden die eens tot het keurkorps van Ten Hag behoorde: Ryan Gravenberch, de man met de passen van een reus, het loopvermogen van een atleet en het inzicht van een verkenner.
De afgang is ook de eigen schuld van Ten Hag, die van United een veredeld oud-Ajax heeft gemaakt, hoewel veredeld het verkeerde woord is, want United kan niet tippen aan het niveau van Ajax in zijn grote jaar 2019. Het was een superbe demonstratie van Slot en co, door het stadion van Manchester reeds half leeg te spelen voor het eindsignaal. Ook dat was een grotesk verschil met de lieflijke taferelen in Santpoort, waar iedereen op zijn plek bleef zitten.
Woensdag houdt de KNVB, in verband met de start van het amateurvoetbal, een bijeenkomst met als hoofdthema Sportiviteit & Respect. Geschreven met hoofdletters, want het zijn voorname zaken. De bond deelt dan cijfers over het aantal ‘incidenten’ op de amateurvelden, en zal ingaan op gesignaleerde tendensen. Wat alvast een mooie tendens zou zijn in de sport, op welk niveau dan ook: probeer iets meer te zijn zoals Paul Vessies.
Over de auteur
Willem Vissers is voetbalverslaggever van de Volkskrant en schrijft elke week een sportcolumn. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns