Met een rotatiesnelheid van 368 maal per seconde is de springstaart het snelst draaiende wezen op aarde. Dat ontdekten wetenschappers na analyse van hogesnelheidsbeelden van het springende diertje.
Bekijk de beelden die de onderzoekers maakten van de Dicyrtomina minuta, zoals de bestuurde soort springstaart voluit heet, en je waant je in een wereld van bijna buitenaardse acrobatiek.
Geschoten op elfduizend beelden per seconde − in de video’s daarom flink vertraagd afgespeeld − lijken de zespotige diertjes sierlijk draaiend omhoog te zweven, totdat ze in veel gevallen even verderop stuiterend tot stilstand komen.
De dieren lanceren zichzelf met de geribbelde puntjes van een staartachtige extra ledemaat, blijkt onder meer uit de beelden. Daarmee vertrekken ze zodanig snel − honderd keer sneller dan de tijd die het kost om te knipperen met je ogen − dat een gewone videocamera de beweging onmogelijk kan vastleggen, zo beschreven de onderzoekers in het vakblad Integrative Organismal Biology.
De springstaarten zetten hun rappe sprongen normaliter vooral in om te ontkomen aan roofdieren.
Over de auteur
George van Hal is wetenschapsredacteur van de Volkskrant.
De diertjes, zelf grofweg een millimeter groot, bereiken op die manier hoogtes van maximaal 60 millimeter, qua verhouding vergelijkbaar met een mens die in één keer over de 103,5 meter hoge toren van het Noord-Brabantse provinciehuis in Den Bosch springt.
Ondertussen maken de springstaartjes vele achterwaartse salto’s, tot zo’n 368 per seconde, een toerental per minuut van grofweg 22 duizend. Ter vergelijking: de snelste Formule 1-motoren halen op papier zo’n 20 duizend toeren.
Bij de landing stuiteren ze dan ook vaak nog een stukje door, en komen daarbij soms zelfs op de rug terecht.
Tenzij ze geluk hebben: in sommige gevallen landen ze precies zo dat ze hun beweging kunnen stoppen met twee kleverige buisjes die ze uit hun lijfjes kunnen steken. Wanneer het lukt zich daarmee vast te klampen, blijven ze keurig stilstaan, als een olympisch gymnast met een perfecte score.
‘Mijn favoriete deel van dit onderzoek is dat alle springstaarten in ons onderzoek afkomstig waren van bladafval uit mijn eigen achtertuin’, zegt bioloog Adrian Smith, hoofdauteur van het onderzoek, in de YouTube-video die hij van het resultaat maakte. Springstaarten leven tussen bladafval omdat ze de bladeren helpen verwerken tot compost.
‘Ik vind het verbijsterend dat zulke dieren, die iets kunnen dat geen enkel ander dier kan, gewoon achter onze deuren schuilen, wachtend totdat we ze een keertje opmerken.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant