Botic van de Zandschulp trad met zijn zege op een speler uit de topdrie in de voetsporen van Richard Krajicek en Paul Haarhuis.
Botic van de Zandschulp vierde zijn sensationele overwinning tegen Carlos Alcaraz op voor hem kenmerkende wijze: na de winnende bal in de tweede ronde van de US Open balde hij heel even zijn vuist voordat hij ingetogen en met een uitgestreken gezicht het Spaanse supertalent de hand schudde aan het net. Alsof hij gewoon zijn werk had gedaan.
Dat had de nummer 74 van de wereld in principe ook, al was de historische zege op de viervoudig grandslamwinnaar anders dan alle overwinningen die de 28-jarige tennisser in zijn carrière boekte. Met het uitschakelen van de nummer drie van de wereld zorgde hij niet alleen voor de grootste verrassing op het grandslamtoernooi in New York en misschien wel van dit tennisseizoen.
Van de Zandschulp trad ook in de voetsporen van Richard Krajicek. Op weg naar zijn Wimbledon-titel in 1996 was Krajicek de laatste Nederlandse tennisser die op een grandslamtoernooi een speler uit de topdrie van de wereldranglijst wist te verslaan. Hij won in de kwartfinale van de Amerikaan Pete Sampras, destijds de nummer één, in drie sets.
Over de auteur
Guus Peters schrijft voor de Volkskrant over voetbal en tennis.
28 jaar later herhaalde Van de Zandschulp dat kunstje in het Arthur Ashe Stadium, met bijna 24 duizend zitplaatsen het grootste tennisdecor ter wereld, tegen de speler die het tennis dit seizoen domineert. Alcaraz pakte de titel op Roland Garros en Wimbledon en won zilver op de Olympische Spelen. ‘Ik heb er geen woorden voor’, zei Van de Zandschulp tijdens zijn on-court interview.
Dat zag ook Paul Haarhuis, die naast coach Peter Lucassen in de spelersbox van Van de Zandschulp zat. De oud-tennisser en captain van het Davis Cup-team zorgde in 1991 voor een daverende verrassing op de US Open: hij won in drie sets van de Duitser Boris Becker, die toen de beste tennisser van de wereld was.
‘Je kan misschien iets vrijer spelen tegen een wereldtopper, omdat niemand gek opkijkt als je verliest. Dat is de druk die de allergrootsten wel altijd voelen’, zegt Haarhuis telefonisch vanuit New York. ‘Aan de andere kant is de kans dat je van Alcaraz, Sinner of Djokovic wint, natuurlijk kleiner dan tegen pakweg de nummer 60 van de wereld.’
Het lukte Van de Zandschulp omdat hij een bijzonder hoog niveau haalde, zag Haarhuis. ‘Hij durfde zelf het initiatief te nemen, verdedigde heel goed en bewoog uitstekend. Dat moet allemaal kloppen tegen Alcaraz. Je kan tegen hem niet afwachten totdat hij de fouten maakt of alleen goed aanvallen, dan overpowered hij je.’
Voor Van de Zandschulp was het de tweede keer dat hij als winnaar van de baan stapte tegen een speler uit de topvijf. Vorig jaar was hij op het masterstoernooi van Miami te sterk voor Casper Ruud. De Noor was destijds de nummer vier van de wereld. Op een grandslamtoernooi was het hem nog nooit gelukt om van een toptienspeler te winnen.
Daar kwam in de nacht van donderdag of vrijdag verandering in toen hij Alcaraz in hun derde onderlinge ontmoeting voor het eerst wist te verslaan. Daarmee boekte hij de grootste overwinning in zijn carrière en volgde Krajicek op.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant