Het is aanlokkelijk de wereld onder te verdelen in goed en kwaad, zeker als je politicus, populist, proleet of een combinatie van die drie bent. Maar dat neemt niet weg dat de werkelijkheid helaas vele malen gecompliceerder is. Zo bestaan er (een paar uitzonderingen daargelaten) maar heel weinig slechte mensen, maar is er wel heel veel slecht gedrag. En, zo mogelijk nog frustrerender: ook het goede bestaat doorgaans uit allerlei kleine kwaden.
Mahatma Gandhi had bijvoorbeeld racistische trekjes, George Washington was een slavendrijver, zowel in Oekraïne als Rusland wonen enorme eikels en vrij veel voetbalhooligans zijn hele lieve vaders.
Dat die nuance voor sommige mensen moeilijk behapbaar is, bleek toen de VPRO deze week een trailer lanceerde van de televisieserie Laura H., waarvan de eerste aflevering deze zondag wordt uitgezonden.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
De zesdelige serie gaat over een zwaar getroebleerde tienermoeder uit een Zuid-Hollands middenklassegezin die in 2015 vrijwillig naar het IS-kalifaat reist, tot ze er genoeg van krijgt en weer terug vlucht. Eenmaal terug in Nederland komt ze terecht op de terroristenafdeling van de gevangenis in Vught en later wordt ze als eerste Nederlandse vrouw ooit veroordeeld voor een ondersteunende rol bij de gewapende jihad in Syrië en Irak.
Hoewel de trailer slechts 59 seconden duurt, was dat voor multitalent Caroline van der Plas ruim voldoende haar oordeel te vellen. Op X schreef ze: ‘Aankondiging alsof het een sprookje is, ipv waarom een tiener zich aansloot bij moord- en verkrachtingsmachines.’
Pieter Omtzigt had er, zoals we van hem gewend zijn, iets meer woorden voor nodig, maar ook hij liet via X weten dat de VPRO meer aandacht zou moeten besteden aan de slachtoffers van de IS-genocide in plaats van de daders.
Hij vergat daarbij te vermelden dat NPO3 vorig jaar nog de documentaire Daughters of the Sun uitzond, over negen jezidivrouwen en hun kinderen in Noord-Irak. En dat Toneelgroep Maastricht twee jaar geleden het stuk Schuld opvoerde, waarin het perspectief van jezidivrouwen centraal staat. Ook zei hij niet of hij de Netflix-verfilming van Im Westen nichts Neues eveneens een schande vond, omdat het de loopgravenoorlog vanuit een Duits perspectief belicht. Net zoals hij geen mening gaf over Misdaad en Straf van Fjodor Dostojevski, over Jij bent van mij van Peter Middendorp, over Breaking Bad, The Sopranos, American Psycho, Lolita en MacBeth.
De serie Laura H. is gebaseerd op het gelijknamige boek van journalist Thomas Rueb, die honderden uren sprak met alle betrokkenen, zelf naar Irak reisde, WhatsApp- en Facebook-gesprekken inzag, net als dagboekaantekeningen, mails, politiedossiers en psychologische onderzoeken. Op die manier reconstrueert hij heel secuur hoe een puberende Zoetermeerse zo kon radicaliseren dat ze medeplichtig werd aan een van de meest beestachtige genocides van de 21ste eeuw.
Het boek van Rueb is een van de beste boeken die ik de afgelopen vijf jaar heb gelezen. Niet omdat het een sprookje is, niet omdat het terrorisme verheerlijkt – verwar begrip vooral niet met sympathie – maar omdat het mij iets leerde over een wereld die ik daarvoor niet kende. In dit geval het IS-kalifaat, dat een overduidelijke hel op aarde was. Hoe een op het oog normaal Nederlands meisje als Laura H. zo in de war kon raken dat ze aan die hel wilde bijdragen, lijkt me waardevolle informatie.
Slimme politici zouden het boek daarom lezen en de serie bekijken. De meer populistische houden het helaas bij 59 seconden trailer en pakken vervolgens tierend hun telefoon.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant