De schuivende perspectieven van een groepje hotelgasten (en de vrouwen die de plek runnen) maken het Portugese tweeluik ‘Mal viver’/‘Viver mal’ zo bijzonder.
Bemoeizuchtig of juist te afstandelijk, egocentrisch of volledig ontoerekeningsvatbaar: de moeders uit het Portugese tweeluik Mal viver/Viver mal zijn geen van allen geschikt voor hun rol. Moederliefde blijkt een giftig goedje in de trefzekere films van de ervaren regisseur João Canijo, die los van elkaar in de bioscoop worden uitgebracht: vorige week al Mal viver (Bad Living), deze week Viver mal (Living Bad).
Over de auteur
Pauline Kleijer schrijft sinds 1999 voor de Volkskrant over film.
Mal viver schetste de moeizame verhoudingen tussen drie generaties vrouwen die samen een hotel runnen in het noorden van Portugal. In Viver mal, dat zich op dezelfde prachtige locatie en in dezelfde periode afspeelt, draait het om de hotelgasten. Die vieren bepaald niet zorgeloos vakantie: de dagen bestaan uit misverstanden, overspel en knallende ruzies.
Canijo deelt Viver mal op in drie hoofdstukken, losjes gebaseerd op het sombere werk van de Zweedse schrijver August Strindberg (1849-1912). In twee gevallen draait het om een (schoon)moeder die haar familie trakteert op een paar hotelnachten, met als enige bedoeling – zo lijkt het – de relatie van haar dochter te ondermijnen. Anders dan in het eerste deel doen in Viver mal ook een paar mannen mee, maar zij maken de sfeer er niet beter op.
Intussen zijn de hoog oplopende discussies tussen de vrouwen uit Mal viver steeds op de achtergrond te horen. Het is een van de vele manieren waarop de twee films, hoewel ze los van elkaar staan, toch een geheel vormen en elkaar spiegelen. Een hoofdrol in het ene verhaal is een bijrol in het andere, toont Canijo, die daarmee ook iets zegt over (on)oplettendheid: iedere hotelgast is blind voor de ellende van de anderen.
Viver mal nodigt uit tot goed en rustig observeren. De locatie, een modernistisch hotel uit de jaren vijftig, helpt daarbij. Geregeld toont Canijo zijn personages van een afstandje, door de glazen gevel van het hotel, elke kamer het toneel van een ander drama. Dan zoomt hij weer in op een klein groepje.
Regelmatig komt een scène uit Mal viver opnieuw voorbij, maar nu vanuit een ander standpunt. De schuivende perspectieven maken Viver mal zo bijzonder. Bij Canijo is iedereen ongelukkig, steeds weer net even anders.
Drama
★★★★☆
Regie João Canijo.
Met Nuno Lopes, Filipa Areosa, Leonor Silveira, Rafael Morais
124 min., in 25 zalen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant