De lezersbrieven: over een koninklijk parfum, de definitie van het woord partner, het opvangen van klappen, een onzalig lot, een onchristelijk percentage, het aanprijzen van schuld, bezwaarprocedures tegen de dood en het voordeel van een goede buur.
Ondergetekende, wonende in het landelijke gebied van Zeeuws-Vlaanderen, was verheugd om in de Volkskrant te lezen dat de burgemeester van Veere trots is op het landelijke gebied en de boeren en dat het verzoek geen mest uit te rijden in de dagen voorafgaand aan, en op de dag van, het bezoek van de koning en koningin een vergissing was. Geurhinder hoort immers bij de pracht van het Zeeuwse platteland.
Ik hoop dan ook ten zeerste dat de boeren die percelen hebben rondom de te bezoeken plaatsen en die voornemens waren om voor of tijdens het koninklijke bezoek hun gewassen te besproeien met de gifspuit, dit ook niet uitgesteld hebben, zodat het koninklijke echtpaar ook die geur, die helaas ook ‘gewoon’ bij het Zeeuwse platteland hoort, ten volle heeft kunnen opsnuiven.
Mattie Nuytinck, Schoondijk
De KNVB noemt de politie een zeer gewaardeerde partner, maar vindt het ‘jammer dat het voetbal is betrokken geraakt bij acties van de politievakbonden’. De KNVB draait de zaken om. De politie is jammer genoeg betrokken geraakt bij de wedstrijden van de KNVB, en daarbij onmisbaar geworden.
Barbera Peperzak, Texel
Bij geen enkele sport wordt zoveel politieinzet gevraagd als bij het betaald voetbal. In geen enkele andere sport kennen we het verschijnsel ‘risicowedstrijd’. Waarom moeten agenten, beveiligers en suppoosten de klappen opvangen als een club heeft verloren, of de rijkelijk betaalde spelers slecht hebben gespeeld?
Het is een van de redenen waarom het politievak zo veeleisend is en waarom de mensen in het blauw strijden voor hun pensioenrechten. Waarom de politie nou juist bij zo’n ‘risicowedstrijd’ moet opkomen voor haar rechten, vragen onze voetbalbobo’s? Nou, juist daarom.
Huub Molenaar, Den Haag
‘Moeten schijnzelfstandigen straks in loondienst, ook al is dat tegen hun wil?’, kopte de Volkskrant. Het gevaar van het opheffen van het handhavingsmoratorium op schijnzelfstandigheid, zonder dat er inmiddels duidelijke criteria zijn voor duurzaam zelfstandig ondernemerschap, is juist dat échte zelfstandigen straks dat onzalige lot beschoren is.
Cristel van de Ven, voorzitter van Vereniging Zelfstandigen Nederland, Sint-Oedenrode
De Volkskrant schreef op 27 augustus een heldere analyse over de pinkstergemeente De Deur. Ik zou de achterban van deze gemeenten echter iets proportioneler willen formuleren. Nu staat er dat de groep volgens een onderzoeker ‘zeker tweehonderdduizend volgelingen’ heeft in Nederland. Wat mij betreft zet men erbij ‘dat is circa 3 procent van de christenen in Nederland’.
Nog beter: men beperkt zich tot het aantal geregistreerde leden en dan kom je niet verder dan hoogstens 20 duizend (0,3 procent). Je zegt bij verkiezingen toch ook niet dat de partij van Timmermans 1,64 miljoen stemmen heeft, maar zeker 7 miljoen mensen sympathiseren met een of meer ideeën van GroenLinks-PvdA?
Klaas van der Kamp, Kampen
In de nieuwe kabinetsplannen is een verhoging van de kansspelbelasting opgenomen, waardoor 200 miljoen extra in de schatkist vloeit. Binnenlands Bestuur becijferde in juni de maatschappelijke kosten van problematische schulden op 8,5 miljard (!) euro per jaar.
Holland Casino gaf sinds 2021 64 miljoen uit aan advertenties en draagt bij aan de groei van problematische schulden. Wat er in totaal aan kansspelbelasting binnenkomt, heb ik niet kunnen vinden. Ik neem gemakshalve aan dat het geen 8,5 miljard is. Hoe is dit wrange plaatje te verantwoorden?
Tom van Schendel, Rosmalen
Bloemendalers die de komst van een hospice tegenhouden, vergeten dat ook zij een keer doodgaan. Dat voorkom je zelfs niet door bezwaar te maken.
Jakob Muntinga, Oosterwolde
Om de hoek bij mij is een prachtig pand waar een paar gasten hun laatste weken doorbrengen. De buurvrouw van de aangrenzende tuin vrijwilligt er, de andere buurvrouw maakt er wekelijks soep. In de tien jaar dat ik hier woon, heb ik één keer een rouwauto zien staan om een overleden patiënt op te halen. Meestal voltrekt zich dat dus buiten het zicht.
De Bloemendaalse villa waar het hospice zou komen, ligt zo te zien afgelegen, met een tuin en ruimte voor het parkerend bezoek. De bezwaarmakers moeten juist juichen dat ze ooit, indien nodig, hun laatste dagen in hun eigen bevoorrechte buurt kunnen blijven. Of op zijn minst een ander dit gunnen. Hun angst voor de nabije dood lijkt me ongegrond.
Veronique van Zanten, Breda
Een zwangere met multi-drugsgebruik, en al drie uit huis geplaatste kinderen, wordt nu voor de strafrechter gedaagd voor poging tot doodslag. Ik ken deze casus niet, maar vermoed dat dit een ultieme poging is om enige vorm van bescherming van het ongeboren kind en hulpverlening aan moeder te
bewerkstelligen. Mogelijk hebben eerdere uitgesproken rechterlijke machtigingen tot gedwongen opname gefaald, want waarom zou je anders deze heilloze weg bewandelen?
Een zwangere met suikerziekte die rookt en zich niet aan haar medicatie/dieet houdt, gaan we die ook voor doodslag aanmelden in het strafrechtelijk circuit?
In Nederland is weliswaar in het juridisch kader duidelijk omschreven wat te doen in dit soort situaties, maar in de praktijk blijkt dit a hell of a job.
Allereerst behoren we drugsverslaving te zien als een chronische aandoening die specifieke expertise en behandeling vereist. Zeker bij een zwangere. We hebben in Nederland slechts twee plekken waar moeder en kind met drugsgerelateerde problematiek terecht kunnen. Een op maat gemaakt afkickprogramma in de verslavingszorg voor alleen zwangeren bestaat nauwelijks, ondanks mooie programma’s als ‘Eerste 1.000 dagen’ en ‘Kansrijke start’, gesprekken bij GGD, gemeente, zorgverzekering en verslavingszorg.
De psychiatrie (ver)wijst naar de verslavingszorg, en omgekeerd. Niemand heeft plek en dus komt de zwangere op een wachtlijst terecht. Ook zijn er, naar mijn mening, veel hulpverleners die deze problematiek te ingewikkeld vinden. Maar intussen vordert een zwangerschap in rap tempo. Zo kan het gebeuren dat iemand pas bij ongeveer 32 weken zwangerschap of nog later wordt opgenomen. De precieze omvang van de dan al aangerichte schade aan het ongeboren kind – ik heb het hier niet over een jointje – kan niemand voorspellen, maar op late termijn wordt dit hoe dan ook duidelijk.
‘Ik ben geen junk, niemand wil mij hebben’, zei een zwangere eens tegen mij. ‘Na een weekje detox sta ik weer op straat en moet ik het zelf doen. En de dealer komt me al tegemoet.’ Ze droomde van een plek waar zij en anderen met haar aandoening hulp kunnen vragen, waar geen dealers of pooiers zijn. Waar ze clean en verstandig kon blijven, waar ze kon leren om zorgzaam en liefdevol te zijn omdat ze dat zelf nooit gehad had. Waar ze kon verblijven met haar kind totdat ze de zaken op de rails had. ‘Dan kan ik laten zien wat ik wel waard ben.’
Een strafzaak aanspannen verwijdert ons meer en meer van de zorg die een zwangere met ernstige drugsproblematiek echt nodig heeft. Het is de hoogste tijd deze patiënten recht te doen en daar een krachtsinspanning van alle betrokken partijen voor te eisen. Deze casus hoort niet thuis in het strafrecht.
Nori Jorna, klinisch verloskundige en voormalig coördinator KADEX-poli (Kinderen Antenatale Drugs Expositie), AmsterdamUMC
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Source: Volkskrant