Sinds de invoering van de nieuwe donorwet in 2020 hebben 10,6 miljoen volwassenen hun keuze voor orgaandonatie kenbaar gemaakt in het donorregister. Uit nieuwe cijfers van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) blijkt dat de groep die geen toestemming voor orgaandonatie geeft groeit.
Voor zo'n 4,8 miljoen mensen geldt dat ze donor zouden kunnen zijn. Daarvoor hebben anderhalf miljoen mensen ook daadwerkelijk toestemming gegeven. De overige 3,3 miljoen personen hebben (nog) geen keuze laten vastleggen. Zolang ze dat niet doen, geldt volgens de donorwet dat zij bij overlijden als potentiële orgaandonor gezien kunnen worden.
4,3 miljoen mensen lieten juist registreren dat zij geen toestemming geven voor orgaandonatie. Nog eens anderhalf miljoen mensen hebben aangegeven dat iemand anders hierover mag beslissen.
Uit de cijfers van het CBS blijkt dat volwassenen die in een ander land zijn geboren bijna twee keer zo vaak aangeven geen donor te willen zijn als volwassenen met Nederlandse herkomst. Van de volwassen in Marokko geboren Nederlanders gaf 96 procent geen toestemming. Bij in Turkije geboren Nederlanders lag dat percentage op 89 procent en bij in Suriname geboren Nederlanders op 78 procent.
Het statistiekbureau ziet ook een verschil bij mensen die zelf in Nederland geboren zijn, maar ouders van buitenlandse komaf hebben. Zo geeft 76 procent van de mensen die in Nederland zijn geboren en van wie beide ouders in Suriname geboren zijn, geen toestemming. Dat percentage daalt naar 53 procent wanneer één van de ouders in Suriname is geboren en de ander in Nederland.
Het CBS maakt niet bekend waarom deze groepen relatief zo vaak 'nee' registreren. Wel laat het bureau weten dat het zorgelijke ontwikkeling is. Mogelijk leidt het tot een tekort aan passende donororganen voor deze groepen. De kans op een goeie 'match' tussen orgaan en ontvanger is namelijk het grootst als iemand met dezelfde achtergrond heeft gedoneerd, aldus het statistiekbureau.
Source: Nu.nl algemeen