De Klassieker Feyenoord-Ajax gaat zondag niet door omdat de politie actie gaat voeren voor een blijvende vroegpensioenregeling. NU.nl-lezers vroegen zich af waarom agenten het nodig vinden om eerder te stoppen met werken. Twee oud-agenten reageren.
Nadat de 68-jarige Jan van den Brink in de jaren zeventig bij de politie in dienst was gekomen, zag hij de pensioenleeftijd steeds verder oplopen. Zelf legde hij drie jaar geleden, op zijn 65e, zijn uniform naast zich neer.
Bij de politie Amsterdam werkte hij onder meer als agent op straat en als rechercheur. Geweld, bedreigingen, ongelukken en zedenzaken behoorden tot de orde van de dag. "En alsof geweld zien niet al erg genoeg was, keerde dat zich ook weleens tegen de politie", zegt Van den Brink tegen NU.nl.
Hij ging bij de politie omdat hij al op jonge leeftijd een sterk rechtvaardigheidsgevoel had. Hij genoot ervan mensen te helpen. "Maar niet iedereen heeft daar begrip voor. Sommige mensen zijn vijandig, terwijl we ons werk gewoon doen. Dat is frustrerend."
Het zorgde ervoor dat hij zich regelmatig het "afvoerputje van de maatschappij" voelde. In moeilijke situaties waren hij en zijn collega's verantwoordelijk voor een goede afloop. In andere voorvallen was hij degene die het slechte nieuws moest brengen, bijvoorbeeld aan nabestaanden. "Zo vingen wij alle klappen op."
De 63-jarige Jeroen Brands werkte vanaf 1984 bij verschillende politiebureaus, waaronder in Vinkeveen, Zaanstad en Amsterdam. Zijn relatie met het 'normale' leven raakte na jaren als agent zoek.
"Als ik naast mijn vrouw in de auto zit, zie ik direct allerlei overtredingen", zegt Brands. "De meeste mensen zien eerst de kleur van de auto, maar ik kijk eerst naar het kenteken en de bestuurder."
Daarnaast merkte Brands dat zijn mentale rugzak steeds voller raakte, omdat hij dagelijks werd geconfronteerd met leed. "Je verbaast je over hoeveel mensen iedere dag overlijden door verkeersongelukken, misdrijven of zelfdoding. Dat hakt er zwaar in."
Ook in zijn hechte team van collega's raakte hij meerdere mensen kwijt, omdat ze de mentale druk niet meer aankonden. Zelf ging Brands twee jaar geleden weg bij de politie. Door een post-traumatische stressstoornis (PTSS) en lichamelijke klachten is hij deels afgekeurd.
Naast de mentale belasting hebben de oud-agenten ook veel te maken gehad met onregelmatige uren en overwerken. Daarnaast werden ze in hun vrije tijd regelmatig gebeld om hun team te ondersteunen. "Dat zag ik als een verzwarende bijkomstigheid", zegt Van den Brink. "Op een gegeven moment merk je dat je opraakt."
Dan is het belangrijk dat je met pensioen kunt gaan, vindt hij. Brands sluit zich daarbij aan. "Je moet met pensioen kunnen als je nog gezond bent. Als agenten te lang worden geconfronteerd met alle narigheid, wordt die kans hen ontnomen."
Meerdere NU.nl-lezers opperden dat agenten in plaats van eerder met pensioen te gaan in hun laatste werkzame jaren ook een andere, rustigere, functie zouden kunnen bekleden. Maar dat is volgens de oud-agenten niet altijd een goede oplossing.
"Je kunt van alles verzinnen, bijvoorbeeld een meer adviserende rol of een kantoorbaan. Maar dan doe je de agenten teniet", zegt Van den Brink. Brands vult hem aan: "Als je jarenlang op straat hebt gewerkt, word je niet gelukkig van een bureaufunctie."
Source: Nu.nl economisch