Geen keurige bijeenkomst met bobo’s, maar een festival met zijn stadgenoten, vroeg burgemeester Ahmed Aboutaleb als afscheid van ‘zijn’ Rotterdam. En dat kreeg hij. ‘Stevig, niet bang, en een tikkeltje moralistisch: typisch Aboutaleb.’
Glimlachend kijkt Rotterdammer Paul Kooij toe hoe burgemeester Ahmed Aboutaleb zojuist voor de zoveelste keer een hand heeft geschud en op de foto gaat. Volgens Kooij, een 68-jarige toneelspeler, bewees Aboutaleb zich als een echte ‘burgervader’ na de avondklokrellen op Rotterdam-Zuid in januari 2021.
Aboutaleb sprak de relschoppers de volgende ochtend in een video streng toe. ‘Goed gevoel? Dat je de stad naar de vernieling hebt geholpen?’ Ook deed hij een beroep op de verantwoordelijkheid van hun ouders (‘ja, u bent er ook nog’). Typisch Aboutaleb, vindt Kooij: ‘Stevig, niet bang – in het hol van de leeuw – en een tikkeltje moralistisch.’ Kooij vindt dat Aboutaleb trots mag zijn op wat hij in zijn vijftien jaar als burgemeester heeft bereikt.
Over de auteur
Abel Bormans is regioverslaggever van de Volkskrant in de provincie Zuid-Holland.
In Het Park neemt de Rotterdamse bevolking zondagmiddag alvast afscheid van Ahmed Aboutaleb, die officieel tot 1 oktober in dienst is. Het is een ode aan de stad, aldus de burgemeester. Er is onder meer muziek, dans, acrobatiek, een voetbalclinic en natuurlijk poëzie, de grote liefde van de afzwaaiend burgemeester.
Herica Silva, die een mooi plekje in de zon heeft gevonden, neemt met een dubbel gevoel afscheid van de burgemeester. Ze vond het ‘dapper en krachtig’ dat Aboutaleb ervoor koos om na de terreuraanval van Hamas niet de Israëlische vlag te hijsen, zoals veel ambtgenoten deden, maar de Rotterdamse stadsvlag.
‘Hij deed daarmee recht aan de complexiteit van het probleem, en hij dacht aan álle Rotterdammers’, aldus Silva, een 38-jarige onderzoeksassistent in het Erasmus MC. ‘Daarmee toonde Aboutaleb zijn leiderschap en charisma.’ Wel heeft ze moeite met de manier waarop de burgemeester is omgegaan met de ‘night scene’ in Rotterdam.
Het lijkt inmiddels een eeuwigheid geleden, maar vlak na zijn aantreden lag Aboutaleb serieus onder vuur. Een dancefeest op Hoek van Holland in de zomer van 2009 was finaal uit de hand gelopen; er viel één dode. De oppositie stelde vraagtekens bij de veiligheidsmaatregelen en nam het Aboutaleb kwalijk dat hij niet meteen naar Hoek van Holland was afgereisd.
Aboutaleb nam daarna drastische maatregelen. Festivals die voorheen tot de vroege ochtend mochten doorgaan, moesten daarna vaak vóór middernacht zijn afgelopen – of ze werden zelfs helemaal verboden. Volgens Silva is het nachtleven daar nog steeds niet van hersteld. Het festival vandaag, waar enkele duizenden Rotterdammers op af zijn gekomen, maakt dat ‘een klein beetje goed’, lacht zij.
Even verderop kijkt Jaap Toet (62) een beetje twijfelend in het rond: een dansles salsa lijkt de voormalige scheepsmachinist niet zo te zien zitten. Hij heeft ‘grote respect’ voor Aboutaleb, die in 2021 zelfs tot ‘beste burgemeester van de wereld’ werd uitgeroepen. Volgens Toet is het mede aan Aboutaleb te danken dat Rotterdam anno 2024 een ‘wereldstad’ is geworden.
Toet bewondert Aboutaleb omdat hij kritisch durft te zijn ‘tegen zijn eigen volk’, zoals hij de Marokkaanse gemeenschap in Nederland omschrijft. Na de aanslag op het satirische weekblad Charlie Hebdo in 2015 in Parijs, zei Aboutaleb: ‘Als je het niet ziet zitten dat humoristen een krantje maken, ja... mag ik het zo zeggen: rot toch op!’ Duidelijke taal, aldus Toet, ‘echt Rotterdams’.
Opvallend veel Rotterdammers noemen zondagmiddag de ‘rot op’-uitspraak als een dierbare herinnering aan Aboutaleb. En dat terwijl hij er evenwel veel kritiek op kreeg, onder meer uit de Marokkaanse en islamitische gemeenschap. Schrijver Mohammed Benzakour noemde Aboutaleb een ‘opportunist’. En Nourdin el Ouali, de voorman van de (inmiddels niet meer bestaande) Rotterdamse politieke partij NIDA, vond dat de burgemeester boven de partijen had moeten gaan staan: verbinden, en niet uitsluiten.
De 58-jarige Mimoun (zijn achternaam heeft hij liever niet in de krant), ziet het zondagmiddag anders. Zojuist heeft hij met een big smile een selfie gemaakt met de burgemeester. Mimoun is er trots op dat een Marokkaanse Nederlander, net zoals hij zelf, het zover heeft geschopt. Aboutaleb werd de eerste burgemeester met een niet-westerse achtergrond van een grote Europese stad. Mimoun: ‘Hij heeft laten zien wat wij kunnen bereiken: door keihard te werken en jezelf in te zetten voor de maatschappij.’
Mimoun, die voor de gemeente Rotterdam werkt, bewondert Aboutaleb ook omdat hij zich in de haarvaten van de Rotterdamse wijken begeeft. ‘Veel politici zie je alleen als je gaat stemmen.’ Hij herinnert zich hoe Aboutaleb zelfs een dag in de week kantoor hield in Carnisse, een kwetsbare wijk in Rotterdam-Zuid. ‘Hij geeft echt om de mensen’, aldus Mimoun. Stiekem hoopt hij dat Aboutaleb nog eens een gooi doet naar het premierschap; op zijn stem kan hij in ieder geval rekenen.
Aan het eind van de middag rust Aboutaleb met een cappuccino even uit van alle aandacht. Dat probeert hij, althans. ‘U bent een uniek mens’, klampt een oudere vrouw zich aan hem vast. ‘Dank u zeer, mevrouw’, antwoordt Aboutaleb.
De dag vervult hem met blijdschap en weemoed. ‘Ik wilde per se een festival – en niet een of andere bijeenkomst in Ahoy, met keurige tafeltjes en alleen bobo’s’, legt hij uit. ‘Bij mijn installatie heb ik gezegd: ik wil beleid maken mét de Rotterdammers. Ik heb mijn burgemeesterschap altijd ingevuld als een ombudsman en mij laten inspireren door al die gratis ideeën.’
Als afscheidscadeau vraagt hij alle Rotterdammers om te ‘zorgen voor elkaar en de stad’. Volgens Aboutaleb zijn er al ‘voldoende actoren die mensen uit elkaar willen spelen en die verdeel-en-heers als verdienmodel’ zien. Trap er niet in, aldus de burgemeester, die de Rotterdammers en passant nog één advies geeft. ‘Trek een lange neus en houd elkaar vast.’
Even later leiden de Rotterdammers hun burgemeester uit met een daverend applaus.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant