‘Oké mannen, wat wordt de strategie?’ Snibbig stapt topvrouw Petra de Ruiter vergaderzaal 3F in Hoofddorp binnen. Haar kleine legertje persvoorlichters staat al klaar in een mentaal startblok en dat is maar goed ook, denkt De Ruiter, want als ze vandaag iets nodig heeft, is het wel een goed verhaal. Iets out-of-the-box, of zo. Een beetje agressief misschien.
‘Oké, boys: shoot!’
Petra de Ruiter is, naast iemand die gas geeft bij oranje licht, directeur van Holland Casino; iemand dus die geld verdient door verslaafden honderden miljoenen per jaar uit hun zakken te kloppen en daarmee in zekere zin de Pablo Escobar van Hoofddorp is, ware het niet dat De Ruiter geregeld Gerard Joling inhuurt om op vrijdagavonden op te treden op de Kurhausweg, waarmee ze technisch gezien nog smakelozer is dan Escobar.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Voor haar voorgangers was het presenteren van de jaarcijfers altijd een glorieus moment. Dan zat je in een zaal vol kwijlende collega-directieleden die, al starend naar de imposante winstcijfers, dikwijls moesten verzitten in een poging hun plots ontluikende begeerte te verstoppen. Maar dit jaar is alles anders. Onder haar leiding leden de gokpaleizen een verlies van 3,5 miljoen euro en dat steekt De Ruiter.
Het is immers een volkswijsheid dat werkelijk niemand geld verdient aan de roulettetafel, behalve de eigenaar ervan. Als je dan toch een miljoenenverlies bij elkaar weet te prutsen, ook al kwamen er vorig jaar 5,1 miljoen bezoekers in je casino’s, maakt dat je het absolute lachertje van de zakenwereld.
‘Het is allemaal de schuld van die kloterige kansspelbelasting’, snauwt De Ruiter tegen haar persvoorlichters. ‘Die moet lager voor ons. Kom op, jongens. Bedenk wat. Iets met verslaafde kinderen, bijvoorbeeld.’
Gokken is een probleem in Nederland. Dat was het altijd al, maar nadat de VVD zich jarenlang had hardgemaakt voor het legaliseren van onlinecasino’s, leidde dat in Nederland eerst tot een vulgaire hoeveelheid reclames met BN’ers in de hoofdrol en daarna, zoals dat gaat, tot een aanzienlijke stroom nieuwe onlinegokkers, onder wie veel kwetsbare mensen en jongeren.
Irene de Zwaan schrijft in deze krant geregeld schrijnende verhalen over de vele nieuwe gokverslaafden die dat oplevert; mensen die niet alleen hun waardigheid kwijtraken, maar ook vaak hun baan, huis of relaties. Het probleem wordt bovendien steeds groter. Een op de vijftien middelbare scholieren tussen de 12 en 16 jaar zegt in het afgelopen jaar te hebben gegokt, aldus het Trimbos-instituut vorige maand.
Maar wat kan mij de besognes van al die sloebers bommen, moet De Ruiter hebben gedacht toen ze deze week de rode jaarcijfers onder ogen kreeg en niet besloot een aantal slechtlopende vestigingen te sluiten, maar juist dreigde met ‘agressieve campagnes’ om nieuwe gokkers te werven.
Het is een misselijke poging tot chantage. Meer gokreclames betekent nog meer jongeren met een gokverslaving. En omdat Holland Casino volledig staatseigendom is, worden die reclames straks betaald door een overheid die op papier juist probeert het aantal gokverslavingen te verminderen.
Toen Petra de Ruiter nog in de directie van Transavia zat, zei ze in een interview met Algemeen Dagblad: ‘Ooit las ik het boek Hoe word ik een rat? van Joep Schrijvers, over het politieke gedoe binnen bedrijven. Ik zei tegen mijn toenmalige leidinggevende: als dit nodig is om de top te bereiken, dan doe ik niet mee.’
Het is eeuwig zonde dat ze zich niet aan die belofte heeft gehouden.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant