De rubriek Beeldvormers onderzoekt hoe een foto onze kijk op de werkelijkheid beïnvloedt. Deze week: de voorspelbare treurigheid van een persconferentie over het ‘pittige najaar’ op het spoor.
Hoe de Nederlandse Spoorwegen het voor elkaar kregen om op de druilerigste dag van de week (dinsdag) hun sombere verwachtingen voor het komende halfjaar uit de doeken te doen – geen idee. Kwestie van timing natuurlijk, maar laten ze daar nou net niet zo goed in zijn. Tijdens de persconferentie, in een zaaltje in Utrecht, begon het in heel Nederland te regenen. En wie goed luisterde, kon de nu nog groene boomblaadjes alvast zachtjes horen ritselen en zich opmaken voor de reis naar de grond, het liefst met z’n allen in grote hopen boven op het spoor.
Het wordt een ‘pittig najaar’, was de boodschap van NS-directeur Wouter Koolmees en ProRail-topman John Voppen. Er zijn werkzaamheden gepland, bij Schiphol duren die zelfs tot 2027. Dat wordt omreizen en stilstaan, met de nadruk op staan, want dit najaar zijn de treinen nog steeds te kort. En o ja, de treinkaartjes worden ook nog fors duurder, maar liefst 8,7 procent erbovenop. Dat had Koolmees al aan het begin van deze maand aangekondigd, want je moet slecht nieuws altijd een beetje verspreiden.
Hij herhaalde het nu nog maar eens en voegde er in de microfoon met de blauwe SBS6-plopkap aan toe: ‘Dat ligt als een steen op mijn maag.’ Opdat niemand zou denken dat hij dit allemaal leuk vond.
Dat bleek ook wel uit de foto’s van de persconferentie, waar deze krant overigens geen fotograaf op afstuurde, onder meer vanwege de voorspelbare treurigheid van dit moment. Liever beelden van reizigers dan van ongezellige boodschappen vanuit het hoofdkantoor.
Jeroen Jumelet was wel in Utrecht. Hij ving heus eventjes een lach, maar op de meeste van zijn foto’s ziet het er ernstig en sober uit: strenge grijze gordijnen, alleen water op tafel, een kaart van het problematische spoornet op de achtergrond. Terwijl John Voppen praat, zijn er foto’s waarop Wouter Koolmees, leunend op zijn ellebogen, voor zich uit staart, naar een kruimeltje op het witte tafellaken, of misschien naar die blauwe plopkap.
Twee jaar geleden was hij nog de beloftevolle nieuwe bestuurder, die als ‘grootverbruiker van de trein’ (zijn eigen woorden) de NS zonder vertraging naar de volgende fase zou leiden. Gek dat hij niet wist dat in Nederland de treinen rondjes rijden, van station ‘Overvol’ naar station ‘Te weinig reizigers’ en weer terug.
Aan de andere kant van de tafel, recht tegenover de twee mannen die het nieuws brachten, hadden zich journalisten en cameramensen opgesteld, zodat het ‘pittige najaar’ en ‘daar balen we zeer van’ rechtstreeks het land instroomden, waar de hoofden nog vol waren van de opstoppingen bij de A2 en waar Nieuwegein lag bij te komen van het recente verkeersinfarct aldaar. Nogmaals: wat een timing. Treinen staan stil, werk aan het spoor, maar de beeldvorming – die dendert door.
Dit alles realiseert Koolmees zich natuurlijk ook wel. Van alle foto’s die de fotograaf van de persconferentie wist te nemen (maar liefst 22) is de foto hierboven – nou goed: niet de meest moedeloze, maar wel de meest veelzeggende. Voppen is nog steeds aan het woord. Koolmees heeft zijn blik losgescheurd van het tafelkleed en kijkt naar rechts, precies in de camera van Jumelet. Het is alsof hij de bui al ziet hangen. Waarschijnlijk wordt het ook voor hem een pittig najaar.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant