President Macron heeft het lang voor zich uit geschoven, maar nu de Olympische Spelen voorbij zijn, moet hij er toch aan beginnen: de formatie van een nieuwe regering.
Alsof hij permanent op campagne was, zo gretig schaarde president Emmanuel Macron zich afgelopen zomer aan de zijde van Franse sporters die zich helden hadden getoond bij de Olympische Spelen in Parijs. Zij aan zij met zwemgigant Léon Marchand, of beide handen in de nek van judo-fenomeen Teddy Riner: Macron leek het succes letterlijk naar zich toe te willen trekken.
Probeert de president soms zijn politieke nederlaag te doen vergeten, smaalde de oppositie. Begin juli leed het kamp-Macron een gevoelig verlies bij de Franse parlementsverkiezingen, die de president tot ieders verbijstering had uitgeschreven in reactie op de radicaal-rechtse overwinning bij de Europese verkiezingen in juni.
Over de auteur
Eline Huisman is correspondent Frankrijk voor de Volkskrant. Ze woont in Parijs.
Het resultaat van de binnenlandse stembusgang: impasse. Hoewel de coalitie van linkse partijen – Nouveau Front Populaire (NFP) – als grootste uit de bus kwam, bleef voor alle politieke formaties een meerderheid ver uit zicht. Vlak voor aanvang van het grootste sportevenement ter wereld zat Frankrijk plots met een demissionaire regering. Macron kondigde bovendien een politieke wapenstilstand af. De president, die zelf de premier benoemt, zou dat niet doen vóór het einde van de Spelen.
Anderhalve maand na de verkiezingsuitslag is de situatie daardoor nog onveranderd. Voor Franse begrippen is dat een uitzonderlijk lange pauze. Dat leidt tot kritiek op Macron, die tijd zou rekken nadat hij eerst het land onder hoogspanning had gezet door op stel en sprong verkiezingen te organiseren. Nu het moment is gekomen om consequenties te trekken uit zijn verlies, heeft de president opeens geen haast meer. Volgens een redactioneel commentaar in dagblad Le Monde probeert Marcon daarmee zijn eigen geleidelijke verdwijning uitstellen, want luisteren naar wat de kiezer wil betekent verandering.
Toch komt er vanaf vrijdag weer beweging in het politieke leven. Dan ontvangt Macron de leiders van politieke partijen in de Senaat en de Assemblée Nationale, de Franse Tweede Kamer, op het Élysée. De gesprekken zijn bedoeld als opmaat tot de benoeming van een premier, die in de loop van volgende week wordt verwacht.
Politici van diverse pluimage hebben de afgelopen dagen alvast spanning op de aankomende benoeming gezet. Zo dreigde het radicaal-linkse La France Insoumise (LFI), de grootste partij binnen de linkse coalitie, met een afzettingsprocedure tegen Macron als hij niet Lucie Castets als nieuwe premier zou aanwijzen. De financieel directeur bij de gemeente Parijs werd eerder deze zomer naar voren geschoven als de gezamenlijke premierskandidaat van links.
De president zou de democratie geweld aandoen als hij weigert gevolg te geven aan de verkiezingsuitslag, luidt de redenering van LFI. Een eenzijdig dreigement dat tot nieuwe barsten leidde in de toch al fragiele linkse coalitie. De andere partijen namen afstand van het idee van een afzettingsprocedure, die daarmee – los van de legitimiteitsvraag – geen enkele kans van slagen heeft. Vanuit het Élysée was overigens herhaaldelijk te horen dat Castets niet hoeft te rekenen op de premierspost.
Marine Le Pen van het radicaal-rechtse Rassemblement National beloofde op haar beurt een motie van wantrouwen in te dienen als de nieuwe regering straks ministers telt uit de gelederen van LFI of de groene partij EELV. Een deel van het presidentiële kamp steunt dit idee en moet eveneens niets hebben van met name het radicaal-linkse LFI.
Dat laatste geldt ook voor Karim Bouamrane, de socialistische burgemeester van de Parijse voorstad Saint-Ouen, wiens naam rondzingt als mogelijke premierskandidaat. Bouamrane, die al langere tijd als politiek talent geldt, zou hoog op Macrons voorkeurslijstje prijken. Bovendien zouden politici van zijn Parti Socialiste de afgelopen weken informele gesprekken voeren met de linkervleugel van het kamp-Macron.
De president hoopt nog altijd een zo groot mogelijke meerderheid om zich heen te verzamelen. De vraag is hoe die eruit kan komen te zien. De rechts-conservatieve Les Républicains zegt niet aan een coalitie te willen deelnemen, Rassemblement National evenmin. Ook als komende week een premier wordt benoemd, blijft het wachten op een nieuwe regering. Volgens een ingewijde, geciteerd door de nieuwssite Politico, zal de formering daarvan pas na het einde van de Paralympische Spelen volgen. Die openen zondag in Parijs, en duren tot 8 september.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant