Soms krijg ik post van lezers voor wie deze rubriek de functie heeft van analoge noodklok. In juli ontving ik een mail van een Mensendieck-therapeut met grote zorgen over de razendsnel toenemende hoeveelheid jongeren met nek- en schouderklachten. De mens is bezig zijn vermogen rechtop te lopen te verliezen. In illustraties van Darwins evolutieleer wordt zijn nek steeds rechter, in het jongste stadium van de evolutie zit er weer een knik in omdat hij naar een schermpje kijkt.
Onder houdingstherapeuten circuleert de term ‘whatsappnek’. Typisch aan een slechte houding is dat mensen er niet half zoveel klachten aan overhouden als ze die af en toe corrigeren of even van positie veranderen. De pest van de smartphone is helaas dat die de aandacht zo opzuigt dat jongeren vaak uren in dezelfde slechte houding blijven zitten.
Een paar weken terug luidde een andere lezer – die bewust geen smartphone heeft en daardoor is uitgesloten van korting bij de Praxis, spaaracties van Albert Heijn, gratis dagkaarten in het OV en nog meer waarvoor je een app moet installeren – ook al de analoge noodklok: de mens is bezig zijn vermogen in de breedte te kijken te verliezen. ‘De smartphone is ingericht op verticaal beeld. Mensen maken met hun smartphone ook bijna altijd foto’s en filmpjes in de portretstand. Zie bijvoorbeeld alle getuigenfilmpjes van rampen in het journaal. Links en rechts opgevuld met een wazig meebewegende rand.’
Je kunt beweren dat de brede blik niet meer van levensbelang is voor wezens die niet meer voor hun eten op jacht hoeven. Maar in het verkeer en in de bioscoop heb je van een brede blik wel veel profijt.
Als het zo doorgaat warmt de aarde niet alleen op, maar wordt die binnen een eeuw bevolkt door flink wat kromme mensen met weinig zicht in de breedte. Bestond er maar een Smartphone Tribunaal om de techmiljardairs van Silicon Valley nu al aan te klagen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant columns