Recensent Mark Moorman gidst u door het grote aanbod op de streamingplatforms. Deze week: een opgeviste arm in Bad Monkey (Apple TV+) en een nieuw publiek voor het twintig jaar oude Lost (Netflix).
Mark, je keek naar Bad Monkey. Wat moeten we ons daarbij voorstellen?
‘Bad Monkey (Apple TV+) is gebaseerd op een boek in een eindeloze reeks van Carl Hiaasen. Hij is van oorsprong journalist, maar ging als hobby komische misdaadromans schrijven. Ik was vroeger verslaafd aan zijn boeken. Zijn verhalen hebben allemaal dezelfde achtergrond: het gaat over misdaad in Florida.
‘Als journalist was hij al op het spoor van malafide projectontwikkelaars die midden in de moerassen wegen, steden en attractieparken aanlegden, waar de natuur voor moest wijken. Die onderwerpen komen ook terug in zijn romans. Het gaat vaak over de achtergrond van misdaad, over de financiële belangen van corrupte politici en ambtenaren. De centrale figuur is meestal een oud politieman of laconieke detective die is omringd door een enorme cast van hele bonte types. Het plot is voor Hiaasen meer een kapstok om de beschrijvingen van personages en gebeurtenissen en misverstanden op te hangen, dus ik was benieuwd hoe dat zich zou vertalen naar een serie.
‘De eerste afleveringen Bad Monkey herken ik meteen als een Hiaasen-verhaal. In de serie volgen we Andrew Yancy, een rechercheur die geschorst is bij de politie omdat hij een rijke man met golfkarretje en al in het water had gegooid. Ondanks zijn schorsing raakt hij toch betrokken bij een zaak wanneer een toeristische vissersboot ineens een arm opvist. Het is het begin van een mysterie.
‘Het verhaal speelt zich helemaal in het puntje van Florida af. Heel veel natuurschoon dus, al hangt er ook een beetje een Ibiza-vibe en hangen er nogal wat shady figuren rond. Net als in het boek is de sfeer van de serie relaxt. De dialogen zijn geestig, en er is van alles aan de hand, maar er staat toch niet zoveel op het spel, want het is gewoon te warm. Dat is heel aangenaam om naar te kijken. Je hebt zoveel series waarvoor je heel goed moet opletten, met in elke aflevering een knetterende cliffhanger. Bad Monkey voelt als een serie om te kijken vanuit je hangmat.’
Je wilde het ook nog de ‘moeder aller series’ hebben, Lost.
‘Ja, die wilde ik even noemen. Ik denk dat Lost een van de populairste series van de laatste vijfentwintig jaar is. Voor wie de boot toch gemist heeft: Lost gaat over een groep mensen die na een vliegtuigcrash op een onbewoond eiland terechtkomen. Al heel snel blijkt dat er heel vreemde dingen op dat eiland aan de hand zijn. De serie kwam uit in 2004, een tijd dat het internet enorm groeide. Fans van de serie begonnen daardoor hun eigen theorieën over dat mysterie met elkaar te delen.
‘In de zes seizoenen daarna splitst Lost op in allerlei afleveringen over de levens van de hoofdpersonages, waarin het soms niet duidelijk is of ze zich voor of na het ongeluk afspeelden. Na zes seizoenen waren er zoveel theorieën van fans over het mysterie dat het onmogelijk leek - en bleek - om er een bevredigend einde aan te knopen. Dat gevoel bleef een beetje over: veel fans waren teleurgesteld over de ontrafeling nadat ze jaren van hun leven hadden besteed aan het kijken van de serie. Toch creëerde Lost een nieuw type serie, waarbij het stellen van vragen en de gezamenlijke belevenis per definitie interessanter was dan de uitkomst die aan het einde werd gegeven.
Inmiddels heeft Lost al wel twee of drie renaissances meegemaakt. De serie staat nu weer op het hoofdpodium van Netflix, klaar voor een nieuwe generatie kijkers. Niet zo gek dus, dat een hoop mensen Lost de moeder aller mysterieverhalen noemen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant