Gerard V. wordt ervan verdacht meer dan honderd minderjarige meisjes te hebben aangezet tot ‘ontuchtig handelen’. Maandag hoorde hij in de rechtbank van Dordrecht 4 jaar en tbs met dwangverpleging tegen zich eisen. Zijn gedrag verdiende naar eigen zeggen ‘niet de schoonheidsprijs’.
Twee werelden botsen op elkaar, maandagmiddag in de rechtszaal in Dordrecht. Daar staat de 55-jarige vrachtwagenchauffeur Gerard V. terecht, op verdenking van seksueel contact met meer dan honderd minderjarige meisjes. Via platforms als WhatsApp, maar ook via livestreams met de Filipijnen.
Als V. de rechtszaal binnensloft, kijkt hij schichtig naar de publieke tribune, die vol zit met journalisten en politiemedewerkers. De belangstelling voor zijn strafzaak maakt hem ‘zenuwachtig’, stamelt de verdachte even later. Hij is bang dat medegedetineerden ontdekken waarom hij vastzit en vreest voor zijn veiligheid, als zedendelinquent.
Over de auteur
Menno van Dongen is politie- en justitieverslaggever van de Volkskrant.
Het strafdossier schetst een grimmig beeld. Het Openbaar Ministerie (OM) verdenkt V. van het bezit van 3.400 kinderpornografische filmpjes en afbeeldingen, grotendeels van meisjes van 3 tot 13 jaar. In veel gevallen is er in de beelden sprake van penetratie. Niet door hemzelf, maar door anderen. Hij zou de kinderen hebben aangezet tot ‘ontuchtige handelingen’.
De verdachte is een timide, onopvallende man met een bril. ‘Wat ik heb gedaan, verdient niet de schoonheidsprijs’, zegt V. Hij was eenzaam en worstelde met pedoseksuele gevoelens, die hij graag met anderen wil delen. Met kinderen zou dat makkelijker zijn.
‘Hoe bent u terechtgekomen bij die Filipijnse meiden?’, wil een rechter weten. Door een vriendschapsverzoek op Facebook, beweert V. Dat leidde tot contact met een lokale familie, met een kind van 15, een iets jonger nichtje en een oudere zus. Die familie zou hebben ingespeeld op zijn seksuele voorkeur – waar V. open over is – en zijn behoefte om te helpen. Ze wilden geld voor nieuwe schoenen, een bril en een schooluniform. ‘Ik heb ze uit de goedheid van mijn hart geld gegeven, al kwam ik er langzamerhand achter dat ze me bespeelden, en steeds meer vroegen.’
Zo klinkt het wel erg onschuldig, antwoordt de rechter. ‘U weet dat we uw chats hebben gelezen, toch?’ Daarin vroeg V. geregeld om seksueel getinte afbeeldingen, waar hij ook voor betaalde. ‘Wat me opviel: u stuurde dat meisje van 15 een foto van uw stijve penis, met de tekst: veel plezier op school vandaag. Dat is toch geen gewoon contact?’
Die boodschap en die foto waren ‘geen goede combinatie’, erkent V. ‘Opwinding speelde een rol, ik ben niet perfect. Maar het is echt zo dat ik het fijn vond als ze vroegen of ik een goede werkdag had gehad. En ik zei welterusten als ze gingen slapen. Het gaf structuur aan mijn dag.’
V. was geen ‘berekenend roofdier’, erkent de aanklaagster. Het zou kunnen dat hij inderdaad ‘op een naïeve manier’ op zoek was naar aandacht. ‘Maar tegelijkertijd heeft hij een belangrijke bijdrage geleverd aan het in stand houden van deze strafbare manier van geld verdienen.’ Het bleef ook niet bij onschuldige gesprekjes: hij bevredigde zichzelf vaak, ook in beeld, en keek toe terwijl de kinderen stonden te douchen.
Volgens de officier blijkt uit recent onderzoek van hulporganisatie International Justice Mission en de Universiteit van Nottingham dat in 2022 naar schatting 470 duizend Filipijnse minderjarigen zijn misbruikt voor livestreams. ‘Dat is een op de honderd kinderen.’ Vaak gebeurt dat op verzoek van klanten in rijke westerse landen, zoals Nederland.
Vroeger werden lokale kinderen openlijk aangeboden in barretjes, nu gebeurt dat vooral online. Zeker sinds corona, toen iedereen noodgedwongen thuis zat en niet alleen videobellen een vlucht nam, maar ook digitaal kindermisbruik. Mede doordat steeds meer inwoners van de Filipijnen Engels spreken en (goed) internet hebben.
Omdat zulk contact plaatsvindt via versleutelde platforms, is het voor politie en justitie moeilijk om er zicht op te krijgen. Dat V. werd gepakt, was dan ook een gelukje. Hij werd in mei 2022 betrapt tijdens een verkeerscontrole, toen een agent bij toeval kinderporno op zijn telefoon zag.
De kans dat V. opnieuw in de fout gaat, is groot, volgens gedragsdeskundigen. Zo werd V. in 2011 al eens veroordeeld tot 40 maanden cel voor seksueel misbruik van zijn dochters en voor het bezit van kinderporno. Pogingen om zijn leven te beteren zijn steeds mislukt, door gebrekkig zelfinzicht en een lichte verstandelijke beperking. Daarom eist het OM 4 jaar cel en tbs met dwangverpleging.
De verdachte beklemtoont tot slot dat hij ‘niet bij de grote jongens’ hoort, als het gaat om kinderporno. ‘Toen ik gepakt werd, was ik eigenlijk wel blij. Ik kan mijn gevoelens gewoon niet handelen. Nu krijg ik een tweede kans, hoop ik, om de boel te resetten.’
De uitspraak is op 2 september.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant