In Trouw las ik dat schrijver Thomas Heerma van Voss onlangs een pro-lezen-conferentie bezocht, waar iemand van TikTok de Nederlandse boekenwereld vertelde dat er nog lezende jongeren (te vinden) zijn. Heerma van Voss twijfelde er na vijftien jaar publiceren nog over in hoeverre hij zelf zijn lezers bijeen moest scharrelen via sociale media. Ook ik houd me het liefst alleen bezig met schrijven – in een toren waar de postduiven mijn verhalen ophalen en terugkeren met onsmeltbare munten.
In onze multimediale aandachtseconomie zijn schrijvers haast bedelaars die hoogstens kunnen kiezen hoe hoog ze hun hand ophouden. Op sociale media scharrel ik als een uitgehongerde stadsduif. Nieuwe columns deel ik eerst persoonlijk via Whatsapp met zo’n dertig trouwe lezers. Daarna met iedereen die scrolt op Facebook, X, Snapchat, Instagram en LinkedIn. En als ik ooit een boek uitbreng, zal mijn propaganda ook op TikTok te liken (en delen!) zijn.
In de Groene Amsterdammer van 15 maart 2023 bespraken Peter Buwalda en Nina Polak hoe andere penwerkers positieve recensies en nieuwe boekcontracten uitventen op sociale media. Beide succesvolle schrijvers posten zelf niets, en Buwalda gaf aan dat zijn ideaalbeeld van een schrijver dat al helemaal niet doet. In zijn toren is het vast warm, want ik rilde toen ik in het artikel van Heerma van Voss las over de verkoopcijfers van Nederlandse fictie.
Wachten tot de god Prometheus het vuur naar de boekenwereld brengt? Straks blijft alleen de businesswise uitgeverij Prometheus over om manuscripten naar op te sturen. Daarom zoek ik mijn ideaalbeeld buiten de schrijverij en vind ik hem in Avatar: The Last Airbender, een animatieserie over een wereld waarin mensen de vier elementen beheersen. Zuko is de verbannen prins van de Vuurnatie die zijn plek als troonopvolger wil heroveren. Uit zijn handen schieten furieuze vlammen, maar vooral zijn hoofd is heet.
In ‘straattaal’ wordt daarmee bedoeld dat je geest zeer gebrand is op een doel en er veel gedachten aan verstookt, waardoor je hoofd (over)kookt. Als strevende schrijver moet je hoofd heet zijn om anderen warm te maken voor je werk. De vraag is dus niet of, maar hoe je jezelf succesvol uitvent op sociale media. Geef een man een deken en hij zal niet meer rillen. Leer hem vuur-emoji’s gebruiken in captions en het zal nooit meer vriezen op aarde.
Vlak voordat ik aan deze column begon, kwam ik een oud-studiegenoot tegen terwijl ik net van mijn fiets stapte. Ze volgde me op LinkedIn, maar ze had niet al mijn zomercolumns gelezen. Terwijl we praatten, sprak de stem van prins Zuko verwijtend in mijn hoofd, omdat ik juist op LinkedIn laks was geworden met posten. En na ons afscheid kreeg ik mijn fiets niet vastgemaakt; de sleutel van het slot was gesmolten in mijn handen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant