Na de Oekraïense inval in Koersk is de boodschap aan het Westen: intensiveer de steun, en laat de restricties achterwege.
De Oekraïense inval in de Russische regio Koersk is, hoe zij ook afloopt, een indrukwekkende en voorbeeldig geplande én uitgevoerde verrassingsaanval met een brede politiek-strategische uitstraling. Juist een ingrediënt dat volgens westerse experts verbannen was van het slagveld – verrassing – vormde de kern van een aanval waarbij in korte tijd meer dan duizend vierkante kilometer Russisch grondgebied is ingenomen.
Daardoor bestaat er plots een nieuw Russisch front dat Rusland tot keuzes dwingt. Want het begint duidelijk te worden dat de ongeveer tienduizend betrokken Oekraïense militairen niet zomaar weggeschoten kunnen worden door de jonge dienstplichtigen die er, samen met een paar uit Oekraïne teruggetrokken eenheden, op af werden gestuurd.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Het nieuwe front plaatst beide zijden voor militair-operationele keuzes en dilemma’s, maar onderwijl zet Oekraïne het heersende verhaal over deze oorlog op zijn kop. Kyiv toont opnieuw aan dat de oorlog zich niet in een patstelling bevindt maar dynamisch verloopt – en dat ongrijpbare zaken als menselijk vernuft, wil en moreel net zo belangrijk kunnen zijn als hoeveelheden munitie en beschikbare rekruten. Hetzelfde deed Kyiv toen het eerder dit jaar de Russische Zwarte Zeevloot deels wist te torpederen, deels te verdrijven uit oorlogsgebied.
Westerse politici worden eraan herinnerd dat Poetin niet ‘onoverwinnelijk’ is en dat de westerse ‘rode lijnen’ in hoge mate zelfopgelegd zijn, en dus onnodig. Kyiv hoopt dat het Washington ervan kan overtuigen dat de vliegbases en Russische vliegtuigen waarmee de verwoestende glijbommen op Oekraïense steden en stellingen worden afgeschoten een legitiem doelwit zijn, en niet tot ‘verdere escalatie' zullen leiden.
Maar ook Europese politici wordt een spiegel voorgehouden. Hebben bijvoorbeeld de Duitse begrotingsperikelen écht voorrang boven een oorlog waarvan de uitkomst ook een enorme uitwerking zal hebben op de Duitse nationale veiligheid? Heeft Berlijn dan niets geleerd?
Kyiv zal ook hopen dat de onrust in Rusland toeneemt. Tot dusver lijkt president Poetin koste wat kost vast te houden aan zijn doelen in de Donbas. Maar is de interne Russische propaganda effectief genoeg om een langere bezetting van Russisch gebied draaglijk te maken? Zo niet, dan moet Poetin vroeg of laat meer mensen en middelen uit Oekraïne terugtrekken.
Oekraïne neemt met de inval serieuze risico’s. Een deel van de militairen is onttrokken aan het Donbas-front, waar Rusland de afgelopen tijd gestaag voortgang boekt. De Koersk-inval kan verkeerd uitpakken voor Oekraïne als de verdediging ervan te grote verliezen vergt of als verliezen in de Donbas onverteerbaar worden.
Maar ondertussen heeft Oekraïne het verhaal over de oorlog een grote slinger gegeven, en met militair vernuft getoond waartoe het in staat is als het niet is geketend aan de westerse angst voor Poetin. In het achterhoofd van de Oekraïners zitten, zo wordt steeds duidelijker, ook mogelijke toekomstige onderhandelingen met Rusland.
‘Oorlog heeft zijn eigen taal, maar niet zijn eigen logica’, schreef Carl von Clausewitz. De politieke dialoog met de vijand houdt nooit op tijdens een militair conflict. Hetzelfde geldt voor de dialoog met de westerse partners. De boodschap aan hen is: kop op, intensiveer de steun, en laat de restricties achterwege.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant